Κάνε μια ευχή…

Λέει ο σοφός λαός πως αν θες να κάνεις μια ευχή και να πιάσει πρέπει να ευχηθείς σε ένα αστέρι που πέφτει. Αυτή η περίοδος δεν έχει καμία βροχή αστεριών, σας το ορκίζομαι, το έψαξα πολύ. Σκέφτηκα, λοιπόν, πως ίσως το γεμάτο φεγγάρι των ημερών την κάνει τη δουλίτσα το ίδιο ή και περισσότερο αποδοτικά. Τόσους στίχους του έχουν γράψει οι ποιητές και τόσες μάγισσες περιμένουν τις πανσελήνους για ξεπλύνουν σε 40 κύματα τα ξόρκια τους. Δεν μπορεί… Μπορεί οι ευχές μας να ακούγονται καλύτερα από την ολόκληρη σελήνη που εκτός από το να κλέβει το φως του ήλιου, όλο και κάποια ακόμη δουλειά θα μπορεί να κάνει.

Αν, λοιπόν, οι ευχές μας έπιαναν στο γέμισμα του φεγγαριού, δεν θα ήταν ωραία να μπορούσαμε να κάνουμε τώρα όλου του κόσμου τις ευχές;

Ας πούμε, να ευχόμασταν να ξυπνούσαμε αύριο το πρωί σε μια πόλη φωτεινή, καθαρή, φιλόξενη που θα επέτρεπε σε όλους μας, ανεξάρτητα από το που ερχόμαστε και το που πηγαίνουμε, να τη χαρούμε, να την περπατήσουμε, να τη διασχίσουμε, να τη ζήσουμε σε κάθε γωνιά της, όπως της αξίζει και όπως μας αξίζει… Ή να μπορούσαμε να ζήσουμε τη ζωή που θέλουμε, χωρίς να χρειάζεται να εξηγούμε κάθε τρεις και λίγο στον κάθε τυχάρπαστο, που την έχει εύκολη την αδιάκριτη και άβολη ερώτηση, τις βαθύτερες αιτίες των επιλογών μας ή ακόμα χειρότερα να απολογούμαστε γιατί είμαστε «διαφορετικοί». Δεν θα ήταν όνειρο, αν κάποτε νιώθαμε το διαφορετικό σαν κομμάτι δικό μας και όχι σαν κάτι που μας χαλάει την πιάτσα και μας ξεβολεύει από τη ζωή που χτίσαμε και στεριώσαμε μέσα στην κατά τα άλλα ολοκάθαρη γυάλα μας;

Δεν θα ήμασταν όλοι λιγάκι καλύτεροι αν μπορούσαμε να πούμε αυτό που πραγματικά σκεφτόμαστε, αυτό που πραγματικά νιώθουμε, αυτό που πραγματικά επιθυμούμε, χωρίς να φοβόμαστε και χωρίς να μας σταματά η ίδια η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας; Το καλό παιδί που δεν στενοχωρεί κανέναν και δεν τσακώνεται ποτέ, συνήθως έχει καταπιεί πολύ θυμό, πολλή καταπίεση, πολλά λόγια που δεν είπε και στο τέλος κοντεύει να πνιγεί από όλα του τα ανείπωτα. Δεν θα ήταν υπέροχο να ζούσαμε σε ένα κόσμο που η εικόνα θα αποτύπωνε την πραγματικότητα και όχι την ψευδαίσθηση της χαράς και της αφθονίας;

Φυσικά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποιες είναι οι κρυφές ευχές του καθενός, εσείς τις ξέρετε για τον εαυτό σας, αλλά για σκεφτείτε για μια στιγμή:

Τι ευχή θα κάνατε, τελικά, αν ξέρατε ότι θα πραγματοποιηθεί σίγουρα;

Διαβάστε περισσότερα από την Έρση εδώ

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑