Παιδιά της εικονικής πραγματικότητας

Συγκλονιστήκαμε, αφορίσαμε, κατακεραυνώσαμε, στείλαμε τους δράστες στο πυρ το εξώτερο. “Στην κρεμάλα! Αυτό τους χρειάζεται!”

Έκλαψε η ψυχή μας για τον άδικο χαμό της Ελένης. Σήμερα θα είχε τη γιορτή της και το σπίτι της θα ήταν γεμάτο χαρά και γέλια. Το μαύρο πέπλο της απόγνωσης και της αβάσταχτης απώλειας βουβό τώρα, σκεπάζει βαρύ την ημέρα της γιορτής.

Τρία παιδιά σοκάρουν την κοινωνία μας. Τρία ΔΙΚΑ μας παιδιά!

Αν μείνουμε στις κατάρες και επιστρέψουμε στη λήθη της καθημερινότητας μας, τότε δεν πήραμε κανένα μάθημα ως κοινωνία. Σημαίνει ότι το δεχτήκαμε κι αυτό ως φυσιολογικό και γυρίσαμε πλευρό. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, άλλωστε;

Φυσιολογικό; Μα… μιλάμε για παιδιά!

Όταν σε μία οικογένεια τα παιδιά κάνουν προκλήσεις, αυτό που θέλουν να πετύχουν είναι να κινητοποιήσουν τους γονείς τους. Είτε να τραβήξουν την προσοχή τους, είτε να δείξουν ότι μία ανάγκη τους δεν καλύπτεται, είτε να επισημάνουν τη δυσλειτουργία της οικογένειας,  είτε να τους δώσουν ένα μήνυμα ότι ο τρόπος ζωής και διαχείρισης των σχέσεων τους δεν είναι υγιής.

Εμείς ως κοινωνία, τι μήνυμα πήραμε;

Τρομάζω κάθε φορά που η σκέψη μου πηγαίνει εκεί. Ζώντας κοντά στα παιδιά όλη μου τη ζωή και ακούγοντας την ανάσα της ψυχής τους, την έχω ακούσει πολλές φορές να κλαίει. Να φωνάζει απεγνωσμένα για ένα χάδι, για ένα χέρι ενήλικα που να εμπιστεύονται που θα τους τραβήξει από τη θλίψη της απομόνωσης τους. Για δύο λόγια στήριξης, που πάνω τους να ακουμπήσουν και να βρουν τη θέση τους σ’ αυτόν τον κόσμο. Για δυο μάτια που θα μπορέσουν να δουν πιο βαθειά μέσα τους και να τους φωτίσουν το φόβο και την ανασφάλεια τους.

Κι αυτό δεν το έχουν. Και αναζητούν την προσοχή των συνομιλήκων τους, των άλλων, των ξένων.

Ξέρεις ότι αυτή τη στιγμή χιλιάδες παιδιά όχι μόνο φωτογραφίζονται και ποζάρουν στο instagram αλλά παρακολουθούν στο y-tube ειδικά video για το πώς να μετατρέπουν τις φωτογραφίες τους με τέτοιο τρόπο ώστε να προβάλουν τα καλά τους σημεία και να καλύπτουν τα υπόλοιπα;

Έχεις συνειδητοποιήσει ότι τα παιχνίδια που παίζουν με τις ώρες στον υπολογιστή αφορούν υπερσύγχρονα όπλα, απαιτούν πολεμική στρατηγική και οι παίκτες κερδίζουν ανάλογα με το πόσους περισσότερους σκοτώσουν;

Γνωρίζεις ότι η μόνιμη συζήτηση και έγνοια  τους είναι κυρίως τα παιχνίδια αυτά και τα social media, ενώ  οι άλλες τους δραστηριότητες – σχολείο, ξένες γλώσσες, αθλητισμός – είναι απλά ένα διάλειμμα;

Γνωρίζεις ότι παιδιά Δημοτικού προφασίζονται ότι πονά η κοιλιά τους για να πάνε στο σπίτι να παίξουν στον υπολογιστή με την ησυχία τους μιας και λείπουν όλοι οι άλλοι;

Χαμένα στις οθόνες χάνουν κάθε ευκαιρία για ανάπτυξη κριτικής σκέψη καταπίνουν ότι τους σερβίρεται. Πιστεύουν τα πάντα τόσο εύκολα, εκτίθενται τόσο πολύ σε οτιδήποτε fake που δεν τους εκπλήσσει ότι κι αν δουν ή ακούσουν.

Θέλω επίσης να τονίσω το θέμα της σεξουαλικής τους διαπαιδαγώγησης. Τα περισσότερα παιδιά εκτίθενται από την πρώτη σχολική τους ηλικία σε εικόνες και πληροφορίες πορνό, από άλλα παιδιά που έχουν μεγαλύτερα αδέρφια. Και όλη την ενημέρωση την αναλαμβάνει το Ίντερνετ. Μαθαίνουν για το σεξ μέσα από σελίδες πορνό, όπου προβάλλεται ό,τι διαστροφή μπορεί να συλλάβει ένα άρρωστο μυαλό. Το τρυφερό σεξ βλέπεις, δεν πουλάει…

Παιδιά γέννημα θρέμα μιας εικονικής πραγματικότητας, που δε γνωρίζουν ότι αυτό που βιώνει η επαγγελματίας γυναίκα στην ταινία πορνό δε μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα σώμα ενός κοριτσιού. Που η πραγματικότητα μέσα στην οποία θα κληθούν να ζήσουν και να ενηλικιωθούν δεν έχει καμμία σχέση με ό,τι έμαθαν στο Ιντερνετ και στα ηλεκτρονικά παιχνίδα βίας. Παιδιά που  θα περάσουν από την εικονική πραγματικότητα στο χάος μιας ζωής που δεν έχουν ιδέα πώς να τη ζήσουν.Παιδιά εκτός πραγματικότητας, εκτός ζωής, εκτός οικογένειας, εκτός κοινωνίας. Για να μην αναφερθώ στην έλλειψη προσωπική υπευθύνης, στα ανύπαρκτα όρια, στη μη επιβολή συνεπειών για τις πράξεις τους.

Η δημιουργία ψευδαισθήσεων  συνεχίζονται και από τους γονείς. Ακούω συχνά πατεράδες να μιλούν για τις κόρες τους και να λένε ότι είναι η πριγκίπισσα τους. Ακούω μητέρες να μιλούν για τους γιους τους και να λένε ότι είναι ο έρωτας της ζωής τους.

Τι λέτε; Συνειδητοποιείτε τι κάνετε στα παιδιά σας; Για τι είδους ζωή τα ετοιμάζετε; Ποιος θα αναλάβει το ρόλο σας μετά από σας; Ποιος σύντροφος θα δώσει στην κόρη σας όλα όσα της προσφέρετε εσείς;  Ποια γυναίκα θα θαυμάζει και θα γοητεύεται τόσο πολύ από το γιο σας; Ποιον θα θεωρήσετε άξιο να ζήσει μαζί με το παιδί που μεγαλώσατε με τέτοιο τρόπο;

Αγαπημένοι μου, αν θέλετε η κόρη σας και ο γιος σας να μάθουν να απαιτούν σεβασμό από μία σχέση τους, δείξτε εσείς σεβασμό στο/στη σύντροφο σας. Εκτιμήστε τη μητέρα της αν επιθυμείτε να μάθει τι σημαίνει εκτίμηση, φερθείτε με αγάπη στο σύντροφο σας αν θέλετε να διδάξετε αγάπη. Γίνετε εσείς το πρότυπο γιατί τα παιδιά τις δικές σας συμπεριφορές αντιγράφουν!

Και μάθετε στα παιδιά σας, αγόρια και κορίτσια,  ότι είναι πάρα πολύ σημαντικο να προστατεύουν το σώμα τους, τον εαυτό τους, να παίρνουν τα μέτρα τους και να το διαθέτουν όπως εκείνα επιθυμούν.

Αναλάβετε τις ευθύνες σας, για να μάθουν κι εκείνα να αναλαμβουν τις δικές τους.

Και πάνω απ’ όλα βάλτε όρια στον εαυτό σας, ξεκαθαρίστε το ρόλο σας στην οικογένεια, δημιουργήστε τις προυποθέσεις να εξελιχθούν τα παιδιά σας σε υγιή πλάσματα προσφοράς στον εαυτό τους και στους άλλους.

Περισσότερα άρθρα της Ελενας Μεταξά Καλοφώνου θα βρείτε εδώ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑