Βασικές αλήθειες που θα πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά μας

Κάθε γονιός προσπαθεί να κάνει το καλύτερο για τα παιδιά του ανάλογα με τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις αντοχές του. Ποιο είναι όμως αυτό το καλύτερο; Είναι σημαντικό να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι κανένας γονιός δεν είναι τέλειος και το κυριότερο ότι οι γονείς της γενιάς μας είναι πολύ διαφορετικοί από τους παλαιότερους. Ενημερώνονται περισσότερο και αμφισβητούν παλαιότερες μεθόδους και τεχνικές διαπαιδαγώγησης ενώ οι μπαμπάδες έχουν αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στην ενασχόληση με τα παιδιά τους. Πώς θα μπορούσαμε ως γονείς να μεταδώσουμε στα παιδιά μας κάποιες βασικές αλήθειες ώστε να ζουν τη ζωή τους όσο πιο αρμονικά γίνεται; Διάβασα κάτι πρόσφατα και μου άρεσαν μερικές ιδέες που θα ήθελα να σας μεταφέρω ελπίζοντας πως κάθε παιδί θα έχει τη δύναμη να λέει στον εαυτό του ότι:

  • Κανένας δεν μπορεί να με βγάλει από μια δύσκολη κατάσταση παρά μόνο ο εαυτός μου. Μεγαλώνοντας όλοι μαθαίνουμε ότι εμείς έχουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
  • Δεν μπορώ να τους έχω όλους ικανοποιημένους. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα με κρίνουν αρνητικά. Γι’αυτό το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να κάνω αυτό που αγαπώ.
  • Η ζωή δε μου χρωστάει τίποτα απολύτως. Όσα χαρίσματα και αν έχει ένας άνθρωπος θα πρέπει να διεκδικήσει για να κερδίσει και κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο να το κάνει.
  • Όσο και αν νομίζω ότι ελέγχω τα πάντα, στην πραγματικότητα δεν ελέγχω τίποτα. Σε κάθε δυσάρεστο που μπορεί να συμβεί, είναι σημαντικό να προχωράμε παρακάτω.
  • Να ζω και να απολαμβάνω το τώρα. Ούτε το παρελθόν, ούτε και το μέλλον. Φυσικά κανένα παιδί δεν θα πρέπει να γίνει ανεύθυνο ή επιπόλαιο, όμως είναι καλό να ζει τη στιγμή και να απολαμβάνει την προσπάθεια προς ένα στόχο, γιατί αυτό που τελικά μετράει περισσότερο είναι η διαδρομή παρά το αποτέλεσμα και αυτή θα πρέπει να επιβραβεύεται.

Φυσικά πρώτοι οι γονείς με τις πράξεις μας θα πρέπει να τηρούμε τα παραπάνω. Το πρότυπο των παιδιών είμαστε εμείς και για αυτό το λόγο τα παιδιά διδάσκονται από αυτό που βλέπουν, όχι από αυτό που τους λέμε. Ίσως τελικά, κατά τη γνώμη μου, η πιο σημαντική «προίκα» που θα μπορούσαμε να δώσουμε στα παιδιά μας θα ήταν ο θετικός αυτοδιάλογος, σκέψεις όπως οι παραπάνω που θα τις επαναλαμβάνουν μέσα τους και που θα τους δίνουν δύναμη και στα καλά και στα δύσκολα.

Παπαδάκη Ελένη

Μέλος του Συλλόγου Συμβουλευτικής, Coaching &Mentoring Ελλάδος

Περισσότερα άρθρα από την Ελένη μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑