Του Αγίου ανήμερα!

Του Αγίου ανήμερα!

Όσο περνούν οι μέρες του Φεβρουαρίου, αρχίζει και φουντώνει το πάθος για κουβέντα με θεματολογία τον γνωστό Άγιο. Άθεοι, άθρησκοι, βουδιστές μοναχοί, παλαιοημερολογίτες, κουτσοί, στραβοί και ο Άγιος μαζί έχουν όλοι μια εξυπνάδα να πουν για το θέμα των ημερών που γεμίζει τις βιτρίνες με αρκούδια και τα ξενοδοχεία ημιδιαμονής με κόκκινες καρδιές.  Όλοι έχουν γνώμη και όλοι θεωρούν ότι αξίζει τον κόπο να την καταθέσουν στο πάνθεον της διανόησης μαζί με οικονομοτεχνική μελέτη και χιούμορ Σεφερλή, διότι αν δεν έχεις προλάβει να τοποθετηθείς για το θέμα μέχρι τα μέσα του μήνα, σε καταριέται ο Άγιος και δεν μπορείς να ευχαριστηθείς τη λάκτα σου ποτέ ξανά.

Βαριέμαι αφόρητα όλες αυτές τις συζητήσεις περί του Αγίου. Πάντα τις βαριόμουν και πάντα απορούσα γιατί έπεφτε τέτοια ανάλυση για ένα θέμα που στην πραγματικότητα δεν επηρεάζει τη ζωή κανενός. Γιατί το τι κάνει ο καθένας με το ταίρι του ή τι δεν κάνει, κανονικά, θα έπρεπε να επηρεάζει μόνο τα δύο μέρη της σχέσης και να μην έχει την παραμικρή επίδραση και φυσικά το παραμικρό ενδιαφέρον για κανέναν (μα κανέναν) άλλο.  Παρόλα αυτά, υπάρχουν οι φανατικοί υποστηρικτές της γιορτής των ερωτευμένων που έχουν φτιάξει λίστα με πιθανά δώρα, πιθανούς εκδρομικούς προορισμούς, πιθανές βραδινές εξόδους και οδηγίες που περιγράφουν με απόλυτη ακρίβεια τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνεις εκείνη την ημέρα.

Στον αντίποδα, υπάρχει μια άλλη φανατική, πλην γραφική ομάδα, εκείνη των πολέμιων της γιορτής. Αυτή η ομάδα έχει ξοδέψει αρκετό από τον πολύτιμο χρόνο και όση φαιά ουσία διαθέτει, προκειμένου να επιχειρηματολογήσει εναντίον των Βαλεντίνων και έχει καταρτίσει μια άλλη λίστα που συνοδεύεται από ατράνταχτα επιχειρήματα για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνεις εκείνη την ημέρα. Γραφικότερη όλων, η ομάδα των ανθρώπων  που επιμένει να συγκρίνει τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου με την Τσικνοπέμπτη για να καταδείξει με πολύ αστείο τρόπο, κατά τη γνώμη της, ότι δεν την νοιάζουν οι γλυκανάλατες εκφράσεις αγάπης με σοκολατάκια, καρδούλες και λούτρινα, αλλά προτιμάει να πεθάνει από χοληστερίνη και τριγλυκερίδια, διότι μόνο το κοκορέτσι και το σπληνάντερο μπορούν να σε αγαπήσουν πραγματικά. Και αυτή η ομάδα ανθρώπων επιθυμεί να σου υποδείξει πως δεν πρέπει να γιορτάσεις με τρόπο που ενδεχομένως να ήθελες, αλλά θα πρέπει να στοχοπροσηλωθείς στην Τσικνοπέμπτη και να βγεις τότε για να φας τα κρέατα που η κάθε ταβέρνα περιμένει να ξεστοκάρει το τελευταίο εξάμηνο.

Αν το καταλάβατε, όλες οι παραπάνω ομάδες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, υποδεικνύουν  τι πρέπει, τι δεν πρέπει (στιγμή δεν σκέφτηκα…) να συμβαίνει στις ζωές μας σε συγκεκριμένο χρόνο. Αυτό, λοιπόν, στην καλύτερη περίπτωση είναι αφόρητα βαρετό και η μόνη απάντηση που αξίζει κανείς να δώσει είναι: «ό,τι θέλω θα κάνω». Κάνε παραπέρα, όποιος κι αν είσαι, που θα μου υποδείξεις εσύ πως θα λειτουργήσω υπό τις οποιεσδήποτε συνθήκες. Ο καθένας μας ας κάνει αυτό που θέλει, αυτό που τον κάνει να αισθάνεται χαρούμενος και αυτό που ίσως δώσει μια γλυκιά χαρά στο ταίρι του. Και γενικά, ο καθένας μας κάνει ό,τι μπορεί, όσο καταλαβαίνει κι όσο αντέχει.

Θες να πάρεις σοκολατάκια; Πάρε. Θες να φας σπληνάντερα; Φάε.

Θες, όμως, να μας αφήσεις και στην ησυχία μας γιατί πολύ σε βαριόμαστε;

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑