Anisa Isufaj: To Mεγαλύτερο Δώρο!

Anisa Isufaj: To Mεγαλύτερο Δώρο!

Έφαγα μια γερή γροθιά στο στομάχι.. όταν το σώμα μου αποφάσισε να αρρωστήσει.. και επιθετικά και βίαια αποφάσισε να μεγαλώσει μέσα μου, ένα καινούριο κομμάτι, ένα άλλο σώμα… και αυτό το κομμάτι… με έβαλε σε πολλούς μπελάδες.. με ανάγκασε να δω τη ζωή αλλιώς, να αλλάξω -με το ζόρι-.. αλλά τελικά τι άλλαξε?

Είμαι μια μέρα στον γυναικολόγο, σε μια εξέταση ρουτίνας, όταν μου ανακοίνωσε πως βλέπει κάτι μέσα στην μήτρα μου, που δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί.. αυτό το κάτι, αποφάσισε να μεγαλώσει, και επειδή βαριόταν μόνο του, απέκτησε άλλα δύο φιλαράκια για να κάνουν όλα μαζί παρέα.. και όσο δυνάμωνε η φιλία τους, τόσο μεγάλωνε και ο όγκος τους, γιατί αν μη τι άλλο, αν είναι να μεγαλώσει κάτι μέσα μου, θα είναι μεγάλο και τρανό, όπως και τα μεγαλεπίβολα όνειρα και σχέδια που κάνω..!

Θορυβήθηκα στην αρχή.. έπαθα ένα ισχυρό σοκ.. είναι πολύ αστείο αν σκεφτεί κανείς να συμβαίνει αυτό σε μένα… που πάντα έψαχνα το θέμα σώμα, υγεία, διατροφή, άσκηση.. και όλα αυτά τα ωραία πράγματα..  και είναι ακόμα πιο αστείο.. ότι είχα, και έχω πελάτες που δουλεύω μαζί τους, και αντιμετωπίζουν διάφορα παθολογικά προβλήματα, και μυοσκελετικά.. και δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θα μπορούσα μια μέρα να βρεθώ στη θέση τους.. Εγώ ήμουν πάντα η δασκάλα, η coach.. η δυνατή της υπόθεσης, που φρόντιζε τους άλλους, που το έψαχνε πολύ το πράγμα.. που διάβαζε.. έκανε έρευνα.. σεμινάρια, εκπαιδεύσεις.. κλινικά και εναλλακτικά.. απ’όλα.. γιατί αλλοίμονο αν δεν τα ψάχνουμε όλα.. και τσουπ!!! Μια όμορφη μέρα… στα καλά καθούμενα.. είμαι εγώ αυτός που πάσχει.. είμαι εγώ το case study.. είμαι εγώ που έχω αρρωστήσει.. που έχω φρικάρει.. που δεν ξέρω τι έχει γίνει.. γιατί μου συμβαίνει αυτό.. με πιάνουν τα υπαρξιακά μου.. και από μια δυνατή γυναίκα που τρέχει όλη μέρα να τα προλάβει όλα μόνη της.. γίνομαι ένα αδύναμο πλασματάκι που χρειάζεται αγάπη και φροντίδα από τους άλλους.. τσα! 😊

Το σώμα.. και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα.. όσα είχα διαβάσει και έλεγα στους άλλους, εκείνη την περίοδο απλά δεν είχα πρόσβαση σε αυτή την γνώση.. ήταν σαν να μην είναι εκεί.. και ακόμα χειρότερα.. δεν ήθελα να κάνω τίποτα σχεδόν από όσα ήξερα ότι έπρεπε να κάνω..

Το σώμα μου άλλαζε.. αυτό το πράγμα μέσα μου μεγάλωνε τόσο γρήγορα.. που μέσα σε λιγότερο από 6 μήνες ήταν ορατό όταν ξάπλωνα.. όχι απλά το έπιανα.. τρελάθηκα.. δεν μπορούσε να το χωρέσει το μυαλό μου..

Μέσα σε όλη αυτή τη κατάσταση, η ψυχολογία μου ήταν εύθραυστη,  τα νεύρα μου πιο ευαίσθητα από ποτέ.. και θυμός.. μια μόνιμη κατάσταση θυμού προς κάθε κατεύθυνση.. οι ορμόνες μου στα ύψη.. και ο ιατρικός χώρος να μου λέει: «Θα χρειαστείτε χειρουργείο».. ο εναλλακτικός χώρος να μου λέει.. «είναι πολύ μεγάλο.. δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε..»  συναισθηματικά σκατά.. και μέσα σε όλο αυτό το δράμα.. ερωτεύτηκα.. όπως είπαμε.. είχα ανάγκη από φροντίδα και αγάπη..

Πιστεύω πραγματικά πως όταν το σώμα νοσεί, είναι ένας τρόπος να μας μιλήσει.. ο μόνος που έχει για να μας ταρακουνήσει.. και όπως έλεγε ο δάσκαλος Ιπποκράτης.. «το σώμα έχει την ικανότητα να αυτοθεραπευεται, σημαντικό ρόλο παίζουν η διατροφή, η κίνηση, το περιβάλλον, ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος ζωής»

Δυστυχώς το δικό μου σώμα δεν κατάφερε να αυτοθεραπευτει.. και έτσι μπήκα χειρουργείο, και με κόψαν με το γάντι… μια ωραία κατά τ ’άλλα πρωία…

Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούμε να αναπνέουμε χωρίς να πονάμε? Αυτός είναι ένας λόγος να νιώθεις ευγνωμοσύνη.. πίστεψε με! Όπως και το γεγονός πως περπατάς χωρίς να πονάς.. γελάς χωρίς να σε σφάζουν οι πόνοι…  πας τουαλέτα μόνος σου, χωρίς να χρειάζεσαι κάποιον να σε σκουπίσει.. με όλα αυτά να συμβαίνουν ο εγωισμός παίρνει πολλά μαθήματα, και αρχίζεις να βλέπεις αλλιώς τα πράγματα.. πολύ αλλιώς..

Εξετάζεις προσεχτικά πάνω σε ποια θεμέλια έχεις χτίσει την ζωή σου.. την καθημερινότητα σου.. όλες σου τις σχέσεις.. προσωπικές, επαγγελματικές, κοινωνικές.. Αναθεωρείς τις αξίες και τα πιστεύω σου.. επανεξετάζεις την σχέση που έχεις με τον ίδιο σου τον εαυτό.. και εκεί κάπου συνειδητοποιείς πως η σχέση που έχεις χτίσει με σένα.. είναι ένας καθρέπτης κάθε άλλης σχέσης που έχεις στη ζωή σου.. και να’τες οι σφαλιάρες που πέφτουν.. χραπ..  χρουπ.. και κάπως έτσι και σε χρόνο ντε τε, αρχίζει και ξεκαθαρίζει το τοπίο.. φεύγουν όσα δεν έχουν θέση πια εδώ.. και μένουν μόνο όσα είναι υγιή και άρτια.. και ναι.. πονάει πολύ να αφήνεις κομμάτια σου πίσω.. ειδικά όταν αυτά τα κομμάτια τα έχεις ερωτευτεί, αγαπήσει, πονέσει.. έχεις περάσει μαζί του στιγμές από τη ζωή σου.. και δεν μιλάω μόνο για τους άλλους ανθρώπους.. αλλά και για τα κομμάτια του εαυτού σου… ασθενικά.. χρόνιες συνήθειες και συμπεριφορές τοξικές.. από και προς τους άλλους.. από και προς εσένα..

Το καλό είναι πως όταν αδειάζεις την ντουλάπα από τα παλιά ρούχα που πιάνουν τόσο χώρο.. μένει πολύς χώρος κενός για να γεμίσεις τα άδεια ράφια… Το ακόμα καλύτερο είναι πως μεγάλωσες τόσο πολύ, που έχεις όλο τον χρόνο και την υπομονή να απολαμβάνεις την διαδικασία, και δεν βιάζεσαι να γεμίσεις τα κενά.. γιατί ξέρεις πλέον πως ο κενός χώρος, δεν είναι άδειος.. Το βέλτιστο απ’όλα είναι ότι έχεις αναγνωρίσει πιο είναι το στυλ σου, και τα ρούχα σου σε ενδιαφέρει να είναι ποιοτικά.. γιατί ξέρεις πως έτσι επενδύεις σοφά στον χρόνο.. και δεν σε νοιάζει το όνομα της ετικέτας, αλλά οι αναμνήσεις που θα κουβαλάνε όταν κρατάνε ζεστό το σώμα σου σε τούτο το ταξίδι που είπαμε ζωή.

Ότι πάσχουμε σαν κοινωνία αξιακά το ξέρουμε όλοι.. δεν χρειάζεται να το θίξω.. δεν σεβόμαστε το περιβάλλον, τον εαυτό μας, τους άλλους γύρω μας.. οι ανθρώπινες σχέσεις πάσχουν.. γιατί αν δεν έπασχαν, δεν θα είχαμε πόλεμο.. πείνα.. αυτοκτονίες.. βία..

Το ζητούμενο είναι να ζει κανείς μια ζωή ‘τίμια’.. που λέει και η φίλη μου η Μαρία.. μου άρεσε αυτή η έκφραση.. τίμια.. σκέφτηκα ότι όταν κάτι είναι ‘τίμιο’, έχει την σωστή αξία.. ούτε πιο φθηνό, ούτε πιο ακριβό από όσο του αξίζει..

Και τι είναι αυτό που μας αξίζει;

Ένα ήρεμο 24ωρο, με ισχυρό συναίσθημα την ήρεμη ψυχή.. να ξυπνάμε αγκαλιά με έναν άνθρωπο που αγαπάμε και μας αγαπάει.. μας κάνει χαρούμενους η αγάπη.. και η χαρά είναι υγεία.. να δουλεύουμε με σκοπό την δημιουργία.. να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο με τα ταλέντα μας.. όταν κοιτάζω τους ανθρώπους βλέπω τόσες πολλές δυνατότητες. Θα ήθελα τόσο πολύ να τους το πω αυτό. Συνήθως δεν ξέρουν πόσο ξεχωριστοί και ταλαντούχοι είναι.. γιατί μάθαμε να μετράμε μόνο τα αρνητικά μας.. και ξεχάσαμε να αναγνωρίζουμε τις χάρες που έχουμε ο κάθε ένας μας. Μοιάζει για κάποιον ανώμαλο λόγο, αμαρτία να αναγνωρίζεις στον εαυτό σου τα ταλέντα σου.. και ακούγεται πιο σωστό να λες ότι κανείς δεν είναι τέλειος.. και όλοι μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. -Fuck that!- είμαστε ήδη καλοί.. μας αξίζει εδώ και τώρα η υγεία.. μας αξίζει ένας περίπατος δίπλα στα κύματα, ένα όμορφο χαμόγελο.. ένα νόστιμο γεύμα μαγειρεμένο από μας με αγάπη.. να πιάνουμε την τροφή τρυφερά, και να την ετοιμάζουμε για αυτούς που αγαπάμε.. μας αξίζει να μιλάμε γλυκά, ευγενικά, να λέμε ευχαριστώ στον σερβιτόρο που μας σερβίρει.. στον φούρναρη.. στον οδηγό που σταμάτησε να περάσω τον δρόμο.. Μας αξίζει ένα καθαρό σπίτι, με ένα ζεστό σαλόνι που μυρίζει κανέλα, να μαζευόμαστε παρέα με τους φίλους μας να γελάμε… μας αξίζει μια αγαπημένη οικογένεια.. μας αξίζει αντί να τρέχουμε μέσα στο άγχος όλη μέρα… να κάνουμε μια παύση.. ένα διάλειμμα.. και να πούμε.. Ευχαριστώ Σύμπαν- Θεε- ή ότι είναι αυτό που πιστεύει ο καθ’ένας, και να γεμίζει η καρδιά μας ευγνωμοσύνη.. Μας αξίζει να έχουμε αληθινούς φίλους, που να μας αγαπάνε αληθινά.. που έχουμε δικά μας inside jokes, δικό μας κώδικα.. και αυτό γιατί ζήσαμε πολλές στιγμές μαζί.. και αυτό είναι η ζωή μας! Μας αξίζει να κάνουμε γυμναστική, και δεν εννοώ να τρέχουμε όλη μέρα στα γυμναστήρια, αλλά να φροντίζουμε καθημερινά το σώμα μας με όποιον τρόπο μας αρέσει.. να χορεύουμε, να περπατάμε, να τραγουδάμε, να γελάμε… Μας αξίζει ένα ταξίδι σε έναν καταρράχτη, σε ένα ποτάμι, σε  ένα βουνό.. ένα road trip.. να δούμε μια άλλη χώρα.. μια άλλη κουλτούρα.. έναν άλλο λαό.. να δούμε τον δικό τους τρόπο ζωής.. πως αγαπάνε.. πως πονάνε.. Μόνο έτσι θα δούμε πραγματικά πως όλοι είμαστε το ίδιο.. έχουμε τις ίδιες ανάγκες και έγνοιες..

Σε τέσσερις μήνες γίνομαι 30 ετών.. και το ταξίδι μου ως εδώ ήταν από αυτά που οι άνθρωποι γράφουν βιβλία και κάνουν ταινίες.. Δεν ξέρω τι θα μου φέρει το μέλλον.. Ξέρω πως αν είχα την ευκαιρία να πω κάτι στον κόσμο, αυτό θα ήταν… να αγαπάτε και να σεβόσαστε ο ένας τον άλλον. Τίποτα άλλο δεν έχει αξία αν δεν υπάρχει αυτή η βάση.. αντίθετα με αυτή.. όλα τα υπόλοιπα είναι δυνατά.. και ακόμα και αν τίποτα άλλο δεν γίνει.. τουλάχιστον η ανθρωπότητα θα είναι αγαπημένη.. τι μεγαλύτερο δώρο από αυτό;

Anisa

Το όνομα μου είναι Ανίσα, κάποιοι με φωνάζουν Άννα, Άνι.. ακούω σε όλα.. Το χόμπι μου είναι η εκπαίδευση.. η αναζήτηση.. και το επάγγελμα μου να δίνω αυτή τη γνώση στους άλλους. Αγαπώ τους ανθρώπους, τη φύση…και νιώθω την ανάγκη να προσφέρω στον κόσμο. Πιστεύω ότι η γνώση είναι δύναμη, και εργάζομαι ωστε να φτάσει στα χέρια των ανθρώπων…

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑