The gravity of sexual options

Αναμφισβήτητα η ομοφυλοφιλία στην Ελλάδα αποτελεί γκρίζα ζώνη. Όλοι μας καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες μιας γενικότερης ομοφοβίας , η οποία βέβαια δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά επιχειρήματα αλλά στον εσωτερικό φόβο μέσα μας. Στην καλύτερη περίπτωση να είμαστε ανεκτικοί στην ομοφυλοφιλία των άλλων, αλλά όταν πρόκειται για το δικό μας το παιδί οι θρήνοι και οι οιμωγές είναι η πρώτη αντίδραση.

Συνήθως οι πατεράδες κατηγορούν για την ομοφυλοφιλία του παιδιού τους την μάνα της οικογένειας. «ΕΣΥ φταις! Τον /την καλόμαθες! Δεν του/της χάλασες ποτέ χατίρι! Όλο χάιδεμα και υπερπροστασία!» Αυτά είναι τα πρώτα λόγια που ακούγονται εντός του οίκου. Η μάνα…. φταίει για την  σεξουαλική επιλογή του παιδιού της! Σε συνδυασμό με την ψυχαναλυτική ρήση όλων των ειδημόνων, ότι η μάνα είναι υπεύθυνη για όλες τις κακοδαιμονίες των παιδιών της, γινόμαστε συνένοχοι σε ένα ενοχικό μοντέλο μητρότητας, το οποίο καταδικάζει το μητρικό συναίσθημα και ρόλο χωρίς κανένα ελαφρυντικό.

Αρνούμαστε να δούμε την αλήθεια περί σεξουαλικότητας γιατί πολύ απλά είμαστε ενεργά κομμάτια της κοινωνικής υποκρισίας. Εξάλλου, το διαφορετικό από εμάς μας τρομάζει, μας παραλύει και μας είναι πολύ πιο εύκολο να περιθωριοποιήσουμε τον διαφορετικό από το να αποδεχτούμε την διαφορετικότητα του. Χωρίς αμφιβολία, στο θέμα της ανδρικής ή γυναικείας ομοφυλοφιλίας είμαστε άνθρωποι χωρίς εκπαίδευση και εφαρμόζουμε ακόμα και σήμερα τον νόμο της αγέλης : Συντασσόμαστε με τους πολλούς και ίδιους και απομονώνουμε τον έναν ή τη μία που διαφέρει.

Το παράδοξο στην όλη ιστορία είναι το εξής : Ολόκληρη η βιομηχανία πορνό και σεξοταινιών, η οποία τροφοδοτεί και γαλουχεί τους «γνήσιους άντρες»,  βασίζεται στις λεσβιακές περιπτύξεις μιας ξανθιάς και μιας μελαχροινής….σαν ένα παγωτό με δύο γεύσεις. Οι φαντασιώσεις των αντρών εξαγριώνονται πάνω σε αυτό το λεσβιακό μοτίβο. Αυτό καθόλου δεν ενοχλεί τα βαρβάτα αρσενικά, γιατί πολύ απλά υπηρετεί την κατωτερότητα της γυναίκας, γεγονός άκρως αφροδισιακό. Όταν όμως μια γυναίκα ερωτεύεται ανθρώπινα μια άλλη γυναίκα αυτό ορίζεται ως κατακριτέο και ανήθικο. Μια πόρνη κοινωνία λεσβιακών μοτίβων προς κατανάλωση και μια πουριτανή κοινωνία  που δεν ανέχεται τις διαφορετικές ερωτικές και σεξουαλικές επιλογές .

Θα μπορούσατε να μου προσάψετε ότι μιλώ εκ του ασφαλούς επειδή ίσως δεν είμαι γονέας. Λάθος ! Είμαι μητέρα δύο αγοριών και δεν σας κρύβω ότι την ημέρα που έμαθα το φύλο του πρώτου μου παιδιού παρακολουθούσα  τυχαία ένα ντοκιμαντέρ που εξέταζε το θέμα των ομοφυλόφιλων παιδιών και τους  γονεικούς – οικογενειακούς παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην διαμόρφωση της συγκεκριμένης επιλογής . Το ίδιο απόγευμα έμαθα από τον γυναικολόγο μου ότι κυοφορούσα αγόρι.

Η πρώτη μου  αντίδραση ήταν να ξανασκεφτώ όλα όσα παρακολούθησα το πρωί στη τηλεόραση  και να με πιάσει φόβος… Μήπως εν αγνοία μας εγώ και ο σύζυγος μου ήμασταν μια τέτοια ένωση ψυχολογικών προφίλ που θα προετοίμαζε τον μελλοντικό ομοφυλόφιλο γιο μας; Μια γλυκιά και μειλίχια μητέρα και μια έντονη πατρική φιγούρα ήταν ο,τι πρέπει ! Λίγα λεπτά αργότερα σκέφτηκα πιο ψύχραιμα και αναρωτήθηκα :  Ποια οικογένεια στον κόσμο δεν αποτελείται από μια ήρεμη και κατανοητική μητέρα και έναν πατέρα πιο τραχύ και ευέξαπτο;   Ή από μια δεσποτική μητέρα και ευνουχιστική σύζυγο και από έναν υποχωρητικό και αμίλητο πατέρα; Συνειδητοποίησα ότι είχα πέσει θύμα του εσωτερικού μου φόβου και μιας γενικότερης τηλεοπτικής και κοινωνικής προπαγάνδας, που προσπαθούσε να ερμηνεύσει με λανθασμένους όρους το θέμα της ομοφυλοφιλίας.

Εν κατακλείδι, όσο επιχειρούμε να ερμηνεύσουμε και να αποδεχθούμε την ομοφυλοφιλία ως παθολογία κοινωνική και προσωπική, τόσο μεγαλύτερη ρήξη δημιουργούμε στην αντιληπτική πρόσληψη των ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων ανθρώπων. Η ομοφυλοφιλία είναι προσωπική σεξουαλική ελεύθερη επιλογή και κανείς δεν πρέπει να βρίσκεται σε αμυντική θέση ή σε βάθρο απολογίας για αυτό. Όπως δεν εξετάζουμε αν ο Κώστας ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Χαρά , έτσι δεν πρέπει να μας απασχολεί πονηρά το γιατί ο Χάρης ερωτεύτηκε τον Τάκη ή η Χρυσάνθη την Γεωργία.

Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι αυτό το άρθρο δεν θα χαϊδέψει αυτιά, όπως γνωρίζω επίσης ότι πολλοί θα αποφύγουν να το διαβάσουν μη τυχόν και τους κακο-χαρακτηρίσει κανείς. Η πραγματικότητα όμως είναι και παραμένει η ίδια: Η ομοφυλοφιλία είναι θέση και στάση ζωής και εμπεριέχει το δικό της αυθύπαρκτο αξιακό σύστημα ιδεών και συναισθημάτων.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την Χάρις πατώντας εδω

 

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑