Γίνε χρήσιμος!

Πριν μπούμε στο εορταστικό κλίμα (μιας και ήρθε ο Δεκέμβρης) και πριν ξεκινήσουμε να αμπελοφιλοσοφούμε για το μήνυμα των Χριστουγέννων και να μοιραζόμαστε τις παιδικές μας αναμνήσεις ή τα ψυχικά μας τραύματα από τα παρελθόντα Χριστούγεννα, ας σδράξουμε την ευκαιρία να γίνουμε για μια φορά λιγάκι χρήσιμοι.Πριν βγεις λοιπόν στα μαγαζιά να ποδοπατηθείς, να ξοδέψεις... Continue Reading →

Αλλαγή εποχής

Εξαιτίας αυτού του παρατεταμένου καλοκαιριού και φθινοπώρου, αργήσαμε όλοι μας να κατεβάσουμε τα χειμωνιάτικα από τις ντουλάπες. Άλλωστε είναι μία από τις δουλειές του σπιτιού που δεν την ευχόμαστε ούτε στον χειρότερο εχθρό μας και αν έχουμε την ευκαιρία να την αναβάλουμε μέχρι τη Δευτέρα παρουσία θα το κάνουμε με μεγάλη ευχαρίστηση. Γιατί ποιοι είμαστε... Continue Reading →

Νικητές και ηττημένοι

Θυμάστε την εποχή που ήμασταν πιτσιρίκια και πάντα θέλαμε να κερδίζουμε στα παιχνίδια; Είχαμε εκείνη την ακατανίκητη επιθυμία να είμαστε πάντα οι κερδισμένοι και ήμασταν ικανοί να τα δώσουμε όλα για να το πετύχουμε. Θέλαμε πάντα να είμαστε στην ομάδα που κερδίζει στη γειτονιά, στο σχολείο ακόμα και στο σπίτι στα επιτραπέζια. Κι αν έχουν... Continue Reading →

Κάνε μια ευχή…

Λέει ο σοφός λαός πως αν θες να κάνεις μια ευχή και να πιάσει πρέπει να ευχηθείς σε ένα αστέρι που πέφτει. Αυτή η περίοδος δεν έχει καμία βροχή αστεριών, σας το ορκίζομαι, το έψαξα πολύ. Σκέφτηκα, λοιπόν, πως ίσως το γεμάτο φεγγάρι των ημερών την κάνει τη δουλίτσα το ίδιο ή και περισσότερο αποδοτικά.... Continue Reading →

Ζωή σε τάξη

Οφείλω να ομολογήσω ότι πάντοτε θαύμαζα τους ανθρώπους εκείνους που τα είχαν όλα γύρω τους σε τάξη. Μεταξύ μας, παράλληλα με τον θαυμασμό, τους ζήλευα και λίγο. Φαινόταν πως ήταν για εκείνους τόσο εύκολο να τα έχουν όλα τακτοποιημένα, βολεμένα, αποφασισμένα, οριστικά και αμετάκλητα. Φαίνονταν πάντα τόσο ήρεμοι και ευχαριστημένοι με τον τρόπο που είχαν... Continue Reading →

Μικρός και σύντομος αποχαιρετισμός

Είναι μερικά πράγματα σε αυτή τη ζωή για τα οποία όσο και αν προετοιμάζεσαι, όσο και αν «οχυρώνεσαι», όσο και αν τα περιμένεις, όσο και αν φαντάζεσαι πως είσαι έτοιμος να τα δεχτείς, τελικά ποτέ δεν ξέρεις πως, πόσο και πότε θα επηρεάσουν. Ό,τι πανοπλία κι αν φορέσεις, ποτέ δεν είσαι πραγματικά έτοιμος για τους... Continue Reading →

“Αυτός που λέει ναι κι αυτός που λεει όχι”

Αν μπορούσαμε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στις ζωές μας και προσπαθούσαμε να μετρήσουμε πόσες φορές έχουμε χρησιμοποιήσει τη λέξη «ναι» και τη λέξη «όχι», ποια πιστεύετε ότι θα κέρδιζε σε αυτή την αναμέτρηση; Θα μου πείτε πως είναι θέμα ανθρώπου, χαρακτήρα και συγκυριών και θα έχετε, φυσικά, απόλυτο δίκιο, αλλά για σκεφτείτε για λίγο,... Continue Reading →

Η τελευταία φορά

Στήνουμε τις ζωές μας πάνω σε «σιγουριές». Επενδύουμε στα σίγουρα, στα σταθερά, στα βέβαια, σε όλα εκείνα με τα γερά θεμέλια. Κινούμαστε με βεβαιότητες και πορευόμαστε με ασφάλεια. Κάποιοι προσπαθούνε όλη τους τη ζωή να σιγουρευτούνε. Κοιμούνται και ξυπνούν και πασχίζουν να είναι σίγουροι για το ποιοι είναι, τι ακριβώς θέλουν, προς τα που θέλουν... Continue Reading →

Κυριακάτικος περίπατος

Μια ηλιόλουστη Κυριακή πρωί στην αρχή του φθινοπώρου, που έμοιαζε με ένα καλοκαίρι που ξέχασε να φύγει, βάλαμε τα αθλητικά μας παπούτσια και κατεβήκαμε στο κέντρο της Αθήνας για να συμμετάσχουμε σε έναν αγώνα δρόμου αφιερωμένο στις γυναίκες που νίκησαν, νικούν και θα νικήσουν τον καρκίνο του μαστού και τον τρόμο της αρρώστιας. Το κέντρο... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑