Τα αδικημένα καλοκαίρια

Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα διακοπές μόνη μου… Εντάξει όχι ακριβώς μόνη μου αλλά με την τότε παρέα μου, χωρίς την παρουσία και εποπτεία γονέων και κηδεμόνων. Ήταν μια ιδέα που είχαμε τότε με τα παιδιά και μέχρι να καταφέρουμε να την υλοποιήσουμε πέρασαν πολλές ώρες διαπραγματεύσεων μεταξύ γονέων και παιδιών και ατελείωτα... Continue Reading →

ΔΕΝ πειράζει…

Αυτές τις μέρες, σε αυτόν τον πλανήτη και ειδικότερα σε αυτή τη χώρα είναι πολύ δύσκολο, όσο κι αν το θέλεις, να συγκεντρωθείς στη θετική πλευρά της ζωής. Απαιτεί από σνα τεράστια αποθέματα αυτοσυγκέντρωσης, απύθμενη υπομονή και σοβαρή απόφαση ζωής για να εντοπίσεις αρχικά και μετά να απολαύσεις τα όμορφα, τα αισιόδοξα, τα φωτεινά, τα... Continue Reading →

Μη μου τους κύκλους τάραττε

Δεν ξέρω αν φταίνε αυτές οι μέρες, οι οποίες ήταν γόνιμο έδαφος για να γραφτούν και να αναπαραχθούν οι πιο στερεοτυπικές εκφράσεις που ακούμε σε όλη μας τη ζωή, αλλά νομίζω πως μάλλον είμαστε εξαιρετικά εθισμένοι στα κλισέ. Μας αρέσουν, τα αγαπάμε, τα ανακυκλώνουμε και τα αναπαράγουμε χωρίς καμία σκέψη ή ανάγκη για πρωτοτυπία και... Continue Reading →

Μεγάλες προσδοκίες

Όλοι μας γενικά κάτι περιμένουμε. Ένα ταξίδι, μια εκδρομή, μια συναυλία, τις διακοπές μας, κάποια γενέθλια και διάφορα άλλα , πιο «μεγάλα», πιο ουσιαστικά όπως ένα μεγάλο έρωτα, μια αλλαγή σπιτιού ή δουλειάς, ένα γάμο, ένα παιδί…  Και κάποιοι έχουν πολύ έντονα την ανάγκη να νιώθουν αυτή την αναμονή. Αυτή την ελαφρώς βασανιστική αίσθηση ότι... Continue Reading →

Χρυσόψαρα σε γυάλα

Χρυσόψαρα σε γυάλα Ελάτε τώρα που είμαστε έτσι μεταξύ μας, πείτε την αλήθεια σε μένα κι εγώ δεν θα το μαρτυρήσω πουθενά, σας το ορκίζομαι. Ελάτε, μην ντρέπεστε, δεν είναι και προς θάνατον… Μη διστάζετε να το ξεστομίσετε, αφού το βλέπω στα μάτια σας… Απαντήστε μου εμένα ειλικρινά και όλα τα υπόλοιπα θα τα βρούμε... Continue Reading →

Σαν το μικρό φαντασματάκι….

Όταν είμασταν πιτσιρίκια ονειρευόμασταν πως μπορούμε να αποκτήσουμε υπερδυνάμεις. Συζητούσαμε με τις ώρες τι θα κάναμε και πως αν είχαμε υπεράνθρωπες ιδιότητες και ο καθένας μας διάλεγε τη δύναμη εκείνη που του άρεσε πιο πολύ και που θεωρούσε ότι θα τον έκανε ανίκητο. Άλλοι ήθελαν να μπορούν να τρέχουν γρηγορότερα και από την ταχύτητα του... Continue Reading →

Πανελλήνιες: αυτή η μάστιγα!

  Σε κάνα δυο μέρες ξεκινούν οι πανελλήνιες και κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μου έρχονται στο μυαλό οι δικές μου μέρες Πανελληνίων, οι οποίες χρονολογικά μπορούν να τοποθετηθούν πια στην Παλαιολιθική Εποχή, αλλά το «τραύμα» τους παραμένει ολοζώντανο στο μυαλό μου, σαν να μην έχει περάσει ούτε μία μέρα. Ακόμα και σήμερα, ανά τακτά χρονικά... Continue Reading →

Σούπερ ήρωες

Σούπερ ήρωες απο την Έρση Βασιλεία Βουδούρη Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν βλέπεις τους ανθρώπους γύρω σου να ταλαιπωρούνται; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που, αυθόρμητα, σου έρχεται να κάνεις όταν οι γύρω σου περνάνε μια δύσκολη φάση ή μια δύσκολη περίοδο; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που επιθυμείς να προσφέρεις στον... Continue Reading →

Εγώ μιλάω για δύναμη…

Εγώ μιλάω για δύναμη… Σκέφτομαι πολύ συχνά πόσους ανθρώπους συναντάμε στην πορεία της ζωής μας και πως τελικά καταλήγουμε να δενόμαστε ή να κολλάμε με κάποιους από αυτούς και με κάποιους άλλους να μας χωρίζει ατελείωτη άβυσσος. Ποιους από αυτούς γνωρίζουμε πραγματικά, ποιοι κατάφεραν να μας ανατρέψουν την πρώτη μας εντύπωση και ποιοι μας απογοήτευσαν... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑