Story 2 – Κεφάλαιο 6

Θυμηθείτε τι συνέβη στα προηγούμενα κεφάλαια εδώ

Story 2 – Κεφάλαιο 6

  • Αχ τι καλά, ήρθε επιτέλους η ώρα του καφέ.
  • Μια στιγμή να παρκάρουμε και πάμε.
  • Είναι απίστευτο το πώς έχει αλλάξει αυτό το μέρος.
  • Και που είσαι ακόμα. Αν κρίνω από αυτά που βλέπω να χτίζονται, θα συνεχίζει να αλλάζει.
  • Πω, πω, νομίζω ότι θα έρχομαι εδώ και οι αναμνήσεις μου θα είναι ψεύτικες, ένα όνειρο.
  • Έλα, προχώρα. Πάμε να απολαύσουμε το τοπίο. Τουλάχιστον αυτή την εποχή που δεν έχει πολύ κόσμο, μοιάζει περισσότερο με την παραλία που θυμόμαστε.
  • Έχεις δίκιο. Να εκείνη η καφετέρια πιο πέρα φαίνεται να είναι ανοιχτή. Πάμε εκεί;
  • Ναι. Και μια που έχει λιακάδα μπορούμε να κάτσουμε έξω.
  • Εννοείται. Ανοιξιάτικη λιακάδα, καφέ, και ήχο από κύμα που σκάει μπροστά μας, πού θα βρούμε καλύτερα.
  • Ένα καφέ γλυκό χωρίς γάλα παρακαλώ.
  • Εγώ θέλω ένα καφέ μέτριο με πολύ γάλα.
  • Μη μου πεις ότι δεν ήταν καλή επιλογή να έρθουμε εδώ.
  • Είναι τέλεια. Η απόλυτη ηρεμία.
  • Η θάλασσα είναι φανταστική έτσι. Το νερό μοιάζει με σεντόνι τεντωμένο και η μόνη κίνηση είναι το αδύναμο κυματάκι που σκάει εδώ μπροστά.
  • Δεν είναι υπέροχος αυτός ο ήχος; Εγώ τον λατρεύω. Παρόλο που δεν με χαλαρώνει.
  • Δεν σε χαλαρώνει; Υπάρχουν άνθρωποι που ακούν CD με τον παφλασμό της θάλασσας για να ηρεμήσουν και να κοιμηθούν καλύτερα.
  • Ναι το ξέρω. Υπάρχει όμως και κάτι σε αυτό τον ήχο που εμένα με τρομάζει. Ίσως είναι η δύναμη που κρύβει. Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
  • Δεν πειράζει. Κάποια πράγματα είναι έτσι για μας και το καλύτερο είναι να τα αποδεχόμαστε και να συμφιλιωνόμαστε. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να τα εξηγήσουμε όλα.
  • Φυσικά και δεν μπορούμε. Μα αν όλα είχαν μια εξήγηση, ίσως και να μην υπήρχε γοητεία.
  • Όχι ίσως, σίγουρα δεν θα υπήρχε γοητεία. Θα ήταν όλα τετράγωνα και μονότονα.
  • Αυτή η μαγεία είναι που κάνει συναρπαστική την ζωή. Αυτό το χρυσαφί χρώμα του ήλιου που πέφτει πάνω στο γαλάζιο νερό και στο θέαμα του η καρδιά χτυπά αλλιώς.
  • Συμφωνώ. Και ξέρεις αυτή τη στιγμή, τι επιβεβαιώνει αυτό που λέμε;
  • Τι;
  • Τα χρώματα που είπες για την θάλασσα και τον ήλιο. Εδώ είναι η μαγεία. Το νερό δεν έχει χρώμα, είναι διάφανο, και όμως, η θάλασσα είναι άλλοτε γαλάζια, άλλοτε σκούρο μπλε, ακόμα και πράσινη. Το ίδιο και το φως. Δεν είναι μόνο χρυσαφί. Είναι ο συνδυασμός των χρωμάτων του ουράνιου τόξου.
  • Το ουράνιο τόξο είναι από τα πιο όμορφα φαινόμενα της φύσης. Ακόμα πιστεύω ότι αν κάποιος βρει την άκρη του, θα ανακαλύψει εκεί έναν θησαυρό!
  • Αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους
  • Τι εννοείς;
  • Αυτό που μου έμαθες εσύ. Ότι όλοι οι άνθρωποι είναι σαν ουράνια τόξα. Όμορφοι, με πολλά διαφορετικά χρώματα, πολλές διαφορετικές πλευρές. Μόνο που αν δεν βρουν την άκρη, αν δηλαδή δεν κοιτάξουν βαθιά μέσα τους, δεν θα βρουν τον κρυμμένο θησαυρό που έχουν.
  • Είναι πολύ συγκινητικό αυτό που λες!
  • Συγκινητική είναι η ίδια η ζωή και η ομορφιά που υπάρχει μέσα μας, όταν βέβαια μπορούμε να την δούμε.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑