Story 2 – Κεφάλαιο 18

Θυμηθείτε τι συνέβη στα προηγούμενα κεφάλαια εδώ

 

  • Πλησιάζουμε πια στην πόλη, το ξέρεις έτσι;
  • Ναι το βλέπω.
  • Είχα την αίσθηση ότι χάθηκες στις σκέψεις σου, ότι δεν κοιτούσες έξω…
  • Χάθηκα για λίγο ναι. Αλλά όχι σε κάτι συγκεκριμένο… εξάλλου είπαμε τόσα πολλά…
  • Ωραία δεν ήταν; Εγώ το χάρηκα πάρα πολύ!!!!!!!!
  • Και εγώ το χάρηκα. Αυτή την εκδρομή θα την θυμάμαι για καιρό.
  • Εγώ μάλλον θα την θυμάμαι πάντα. Ακόμα και όταν δεν θα μπορώ να ανακαλέσω ακριβώς ό,τι είπαμε, ξέρω ότι όλα έχουν καταγραφεί μέσα μου και είναι θησαυρός…
  • Στην άκρη του ουράνιου τόξου…
  • Έτσι ακριβώς…
  • Είναι κάτι συγκεκριμένο που θες να δεις πριν πάμε στο σπίτι;
  • Ναι…πάμε πάλι παραλία να δούμε το ηλιοβασίλεμα. Να δούμε τα χρώματα και να βγάλουμε μια φωτογραφία.
  • Ωραία ιδέα. Πάμε. Να κρατήσουμε αυτή την εκδρομή μέσα στην στιγμή της φωτογραφίας…
  • Ε… για μια απειροελάχιστη στιγμή, ας σταματήσουμε τον χρόνο…
  • Σταματάω εδώ που είναι ψηλά και θα έχουμε ωραία θέα.
  • Κοίτα αυτά τα σύννεφα…πόσο γαλήνια μοιάζουν αυτή τη στιγμή. Ακίνητα, ανέμελα, ξεκούραστα και τόσο χρωματιστά…
  • Μαγεία! Έλα τώρα να βγάλουμε φωτογραφία… από εδώ ψηλά θα μοιάζουμε και εμείς ότι πετάμε στα σύννεφα. Χαχαχα.
  • Πετάμε στο φως. Όλα είναι φως μάτια μου!
  • Σε ευχαριστώ!
  • Και εγώ σε ευχαριστώ!
  • (αγκαλιά)
  • Έλα, πάμε σπίτι.
  • Πάμε.
  • Άκου τι παίζει το ραδιόφωνο…

 

https://www.youtube.com/watch?v=VOF1GgKZ3bg

 

«όπου κι αν πας να θυμάσαι

Όσο υπάρχει ουρανός να πετάς»

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑