Story 2 – Κεφάλαιο 17

Θυμηθείτε τι συνέβη στα προηγούμενα κεφάλαια εδώ

 

  • Είσαι πολύ ζεν κατάσταση αυτή την στιγμή…
  • Ναι….έτσι είμαι. Εσύ; Όχι;
  • Καλά είμαι και εγώ, αλλά…
  • Αλλά;
  • Αλλά δεν ξέρω. Σαν να φοβάμαι ξαφνικά…
  • Τι φοβάσαι, ξέρεις;
  • Όχι.
  • Μμμμ. Κοίτα γύρω σου. Άσε την σκέψη σου να περιπλανηθεί για λίγο. Μετά πες μου την πρώτη λέξη που σου έρχεται στο μυαλό…
  • Άγνωστο. Αυτή μου έρχεται. Φοβάμαι το άγνωστο. Ίσως είναι και αυτή η διαδρομή που είναι πιο άγρια και άγνωστη και μου προκαλεί αυτό το συναίσθημα…
  • Το τοπίο σίγουρα παίζει ρόλο. Τα στοιχεία της φύσης πάντα επηρεάζουν το συναίσθημα μας. Όμως είναι ενδιαφέρον αυτό που λες. Φοβάσαι το άγνωστο…Το γνωστό δηλαδή δεν σε φοβίζει;
  • Δεν ξέρω. Αλήθεια τώρα. Καταλαβαίνω με την λογική ότι δεν στέκει αυτό που νιώθω, αλλά στο λέω γιατί αυτό είναι και δεν θέλω να το κρύψω.
  • Ο αγαπημένος μου συγγραφέας Odyn Dupeyron στο παραμύθι που δεν τελείωσε λέει: τον φόβο που μας προστατεύει πρέπει να τον ακούμε. Τον φόβο όμως που μας ακινητοποιεί να τον κάνουμε να σωπαίνει…
  • Δίκιο έχει…
  • Εσύ τι φόβο νιώθεις;
  • Αυτή τη στιγμή; Κοίτα. Δεν κινδυνεύω από κάτι, άρα δεν είναι φόβος προστασίας. Μάλλον είναι φόβος που με ακινητοποιεί…
  • Και εγώ τέτοια αίσθηση έχω…
  • Να μείνω σε ακινησία μπροστά σε τι;
  • Μα το είπες ήδη. Μπροστά στο άγνωστο… Μπροστά στο συναρπαστικό…σε κάθε τι καινούργιο…σε κάθε τι δημιουργικό…μαγικό…τρελό…σε κάθε τι καινούργιο…
  • Μα είναι άγνωστο…δεν το ξέρω…πώς ξέρω ότι θα τα καταφέρω; Πώς ξέρεις ότι θα είναι συναρπαστικά;
  • Έλα, συνέχισε και πιάσαμε λαβράκι.
  • Έλα τώρα… σταμάτα να με δουλεύεις…
  • Δεν σε δουλεύω. Καταλαβαίνεις τι λες; Δεν φοβάσαι το άγνωστο. Φοβάσαι μην αποτύχεις…
  • Αλήθεια είναι αυτό…δίκιο έχεις…
  • Μην στεναχωριέσαι. Οι περισσότεροι φοβούνται μην αποτύχουν. Σε ό,τι και αν είναι αυτό. Μην αποτύχουμε, μην χάσουμε… μα όσο φοβόμαστε μην χάσουμε κάτι, τόσο λιγότερα κερδίζουμε από την ζωή…
  • Υπάρχουν δηλαδή και κάποιοι που δεν φοβούνται την αποτυχία;
  • Δεν ξέρω τι σημαίνει για τον καθένα αποτυχία. Πώς την ορίζει. Και τι διάσταση έχει στην ζωή του. Θα σου πω για μένα. Πολλά χρόνια πριν, είχα ακούσει το εξής: «ανησυχώ για σένα. Ότι θα πληγωθείς…» Ξέρεις τι απάντησα;
  • Τι;
  • Εγώ είπα ότι δεν πειράζει και να πληγωθώ. Δεν θα ήταν και το τέλος της ζωής μου αυτό. Πάλι θα έβρισκα την δύναμη και να χαμογελάσω ξανά και να αγαπήσω πάλι και να ρισκάρω και να διεκδικήσω. Ναι, τότε εκείνη η κατάσταση έμοιαζε με αποτυχία, αλλά για μένα δεν ήταν έτσι. Δεν είχα να επιτύχω, ούτε να αποτύχω σε τίποτα. Μόνο να ζήσω είχα…
  • Και τι έγινε;
  • Αχ…δεν έχουν όλες οι ιστορίες happy end, όμως εγώ την έζησα. Και μπορώ να σου πω ότι απόλαυσα ακόμα και κάθε δάκρυ…
  • …………
  • Φοβάσαι ακόμα;
  • Όχι. Είμαι καλύτερα. Ευχαριστώ!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑