Story 2 – Κεφάλαιο 15

Θυμηθείτε τι συνέβη στα προηγούμενα κεφάλαια εδώ

 

  • Δεν είναι εντυπωσιακό που αυτή η μεριά του νησιού δεν είναι τόσο ανεπτυγμένη?
  • Ποιος σου το είπε αυτό.
  • Τι ποιος μου το είπε. Το βλέπω. Από εδώ δεν έχει ούτε τουριστικές υποδομές, ούτε οργανωμένες παραλίες, τίποτα.
  • Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ανεπτυγμένο το μέρος. Μόνο ο τουρισμός σημαίνει ανάπτυξη?
  • Όχι εντάξει, δεν είναι μόνο ο τουρισμός.
  • Σε αυτή τη μεριά υπάρχουν πολλές καλλιέργειες. Θα τις δούμε παρακάτω στο δρόμο μας. Και για να σε πληροφορήσω καλύτερα, μερικά από τα ορεινά χωριά είναι πολύ καλά οργανωμένα τουριστικά. Όλο το καλοκαίρι που γίνονται οι οργανωμένες εκδρομές, τα πούλμαν σταματούν σε αυτά τα χωριά και οι τουρίστες τρώνε και αγοράζουν παραδοσιακά προϊόντα, μέλι κυρίως και γλυκά του κουταλιού.
  • Αλήθεια? δεν έχω έρθει καμιά φορά καλοκαίρι από εδώ. Δεν το ήξερα.
  • Και ό,τι δεν ξέρουμε μπορούμε να το φανταζόμαστε όπως να ναι? Ανεπτυγμένο, υπανάπτυκτο, ωραίο, άσχημο, μεγάλο, μικρό…
  • Εντάξει, ένα σχόλιο έκανα και εγώ και θα με κατσαδιάζεις για πολύ?
  • Δεν σε κατσαδιάζω. Σου δείχνω τι μπορούμε να πιστεύουμε και να λέμε για πράγματα που δεν γνωρίζουμε.
  • Και τι, για να εκφράσουμε μια άποψη για κάτι πρέπει να το έχουμε δει με τα μάτια μας και μόνο?
  • Για κάποια πιστεύω πως ναι. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κάτι αντικειμενικό, να βγάζουμε ένα συμπέρασμα και να βασιζόμαστε μόνο στην αίσθηση που έχουμε για αυτό. Γενικά πιστεύω πως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με αυτά που λέμε.
  • Ξέρεις ότι υπάρχει μια θεωρία που υποστηρίζει ότι τα λόγια τελικά δεν χάνονται? Ότι ίσως κάποια στιγμή θα έχουμε την δυνατότητα να αναπαράγουμε λόγια που έχουν ειπωθεί στο παρελθόν?
  • Ωχ, να προσέχουμε τι λέμε τότε.
  • Μην το κοροϊδεύεις. Έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ μια μέρα, που ένα πλοίο έλαβε ένα μήνυμα που δεν μπορούσε να κατανοήσει. Τελικά αποδείχθηκε πως ήταν ένα μήνυμα από το παρελθόν, το οποίο ταξίδευε στο διάστημα για 30 ολόκληρα χρόνια. Δεν είναι εντυπωσιακό?  
  • Όντως είναι. Φαντάσου κάποιος να ακούσει όλη τη σημερινή κουβέντα μας, αρκετά χρόνια μετά. Πώς θα του φανεί άραγε?
  • Δεν ξέρω, μπορεί να του φανεί ενδιαφέρουσα. Μπορεί πάλι να βαρεθεί από την τόση φλυαρία και φιλοσοφία δυο αδερφών.
  • Αλήθεια εμείς γιατί την κάνουμε αυτή την κουβέντα? Και όλη την βόλτα μαζί.
  • Ορίστε? Μαζί δεν το αποφασίσαμε το πρωί?
  • Ναι, αλλά πώς και το αποφασίσαμε? Γιατί ποτέ ξανά δεν μας ήρθε να κάνουμε μια τέτοια βόλτα, ή να μιλήσουμε για τόσα πολλά?
  • Μάλλον τώρα ήταν η ώρα να γίνει αυτή η βόλτα. Ή καλύτερα, μάλλον τώρα μπορούσαμε να πούμε τόσα πολλά.
  • Πώς θα φαινόταν άραγε σε μας αυτή η κουβέντα, αν μπορούσαμε να την ακούσουμε ξανά μετά από κάποια χρόνια?
  • Εμένα πιστεύω ότι θα μου αρέσει. Μην σου πω ότι θα εντυπωσιαστώ κιόλας.
  • Από τι?
  • Από το νόημα αυτών που λέμε. Μετά από χρόνια, περισσότερα πράγματα θα έχουν ωριμάσει και ξεκαθαρίσει μέσα μας. Θα έχουμε περισσότερες εμπειρίες και περισσότερες γνώσεις. Και αν είχαμε την δυνατότητα να ακούσουμε ξανά, αυτά που λέμε τώρα, σίγουρα θα είχαν περισσότερο νόημα.
  • Και τι το κάνει τόσο σίγουρο αυτό? Πώς ξέρεις ότι με τον καιρό απλά δεν θα συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια πράγματα και δεν θα μάθουμε τίποτα καινούργιο?
  • Εσύ αυτό πιστεύεις?
  • Απλά σε ρωτάω…
  • Αγάπη μου το ξέρω, όπως το ξέρεις και εσύ. Το καλό και το κακό αυτής της πορείας, της φιλοσοφικής, της ψυχοθεραπευτικής, της πνευματικής, όπως θες πες την, είναι ότι δεν έχει όπισθεν.
  • Ακούγεται τρομακτικό όπως το λες.
  • Τρομακτικό? Ίσως κάποιες φορές και να είναι. Όμως, η αναζήτηση, η γνώση, είναι, είναι, μακάρι να μπορούσα να βρω μια λέξη για να το πω… είναι, είναι,
  • Έρωτας.
  • Ναι, αυτό είναι. Έρωτας. ΕΡΩΤΑΣ.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑