Single-married. Πώς τα καταφέραμε έτσι, κορίτσια;

Single-married. Μια έκφραση που χρησιμοποιείται για τη γυναίκα που ενώ είναι παντρεμένη  ( married), έχει αναλάβει να κάνει τα πάντα  μόνη της, χωρίς βοήθεια από το σύζυγο, σαν να ήταν ελεύθερη (single). Έχει όλες τις φροντίδες και τις έγνοιες του σπιτιού και της οικογένειας, συνήθως παράλληλα με την επαγγελματική της καριέρα.

Ένας ορισμός που καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται στην Αμερική από το 2011, με την κυκλοφορία του ομώνυμου βιβλίου.

Παρ’ όλα αυτά και χωρίς να έχουμε εφεύρει το συγκεκριμμένο χαρακτηρισμό, μια χαρά τα καταφέρναμε, πολλές γενιές τώρα!  Η «Μαρία Παναγιωταρά» του Λουκιανού Κελαηδόνη έδινε τη μάχη της ανάμεσα σε παιδιά, αφεντικά και δουλειές στο σπίτι,  ενώ όλες εμείς που τη τραγουδούσαμε και ταυτιζόμασταν με πικρία, απογοήτευση ή ελαφρότητα,  ίσως να μη συνειδητοποιούσαμε το μέγεθος της ευθύνης μας.

Τι μας κάνει άραγε να μετατρεπόμαστε σε σούπερ γυναίκες;

Για ποιο λόγο επιλέγουμε αυτό το ρόλο;

Ας δούμε κάποιους βασικούς λόγους:

Η παροιμία » η νύφη σαν θα γεννηθεί στην πεθερά θα μοιάσει», δεν έχει να κάνει με συμπτωματική συγκυρία, αλλά με την υποβόσκουσα ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των δύο γυναικών. Συνήθως η νεαρή σύζυγος θέλει να αποδείξει στην πεθερά οτι είναι εξίσου άξια και διεκδικεί την κυριαρχία, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα αντιγράφοντας συμπεριφορές, συνήθειες και τρόπο μαγειρέματος της πεθεράς της.

» Α, τα ντολμαδάκια τα τρώει πολύ ο γιος μου! »

Και τρέξε εσύ τώρα στους αγρούς να βρεις αμπελόφυλλα αράντιστα, φρέσκα για να                  είναι τρυφερά «τώρα που είναι η εποχή τους! Και βάλε μερικά ζεματισμένα στην                        κατάψυξη για να τα έχεις όλο το χρόνο, σαν καλή νοικοκυρά! «…

Μια άλλη αιτία είναι η δική μας μανία να πιστεύουμε οτι μόνο εμείς ξέρουμε, μόνο εμείς μπορούμε, μόνο ο δικός μας τρόπος είναι ο σωστός!

Βάζει ο σύζυγος τα πιάτα στο πλυντήριο πιάτων για πλύσιμο και τρέχεις μόλις φύγει, για να τα βγάλεις και να τα ξανατοποθετήσεις «όπως πρέπει»!

Κάνει μπάνιο τα παιδιά αλλά … » αμάν καημένε, γέμισες τον κόσμο νερά! » φωνάζεις με θυμό. Κι εκείνος δεν ξανακάνει μπάνιο τα παιδιά…

Μαγειρεύει στην κουζίνα και γίνεσαι έξαλλη που «πασάλειψε τον κόσμο». Και μόλις είχες καθαρίσει!…

Και συχνά δε σταματάς εκεί. Το αναφέρεις στους φίλους, στους γνωστούς και στους συγγενείς του με την πρώτη ευκαιρία…

Πώς πιστεύεις οτι νοιώθει όταν τον ακυρώνεις; Πώς πιστεύεις οτι υπάρχει και η παραμικρή πιθανότητα να «συμμορφωθεί» και να βελτιωθεί μετά από τόση απαξίωση;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα ξαναμπεί στον κόπο να σε βοηθήσει. Ξέχασε το!  Δε θα διεκδικήσει ποτέ τον τίτλο του ιδανικού συζύγου που έχεις στο μυαλό σου, γιατί ξέρει ότι ποτέ δε θα είσαι ευχαριστημένη. Προτιμά να παραιτηθεί.

Κι ένας ακόμα λόγος. Αυτό που σε βλέπει να τρέχεις και να μην προλαβαίνεις και σου λέει: «Παράτα τα τώρα. Έλα λίγο, κάθισε να δούμε την ταινία! »  Κι εσένα σου έρχεται να του εκσφενδονίσεις το πρώτο βαρύ αντικείμενο που θα βρεις μπροστά σου,  έξαλλη από τα νεύρα και με σκέψεις του τύπου  «εγώ φταίω που κάθομαι μαζί σου! Αμ θα σηκωθώ να φύγω  καμμιά ώρα, καημένε, …»

Κι αυτή η «καμμιά» ώρα χάνεται στη έβδομη διάσταση…

Και η σκληρή κι ανυποχώρητη θέση χειροτερεύει ακόμα περισσότερο όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά.

Εκεί γινόμαστε ανυποχώρητες. Μπαίνουμε ανάμεσα στη σχέση πατέρα – παιδιών και πολλές φορές ακυρώνουμε το ρόλο του πατέρα και το αντρικό γονεϊκό πρότυπο. » Πού ξέρει αυτός, καλέ; »

Κανονίζουμε μόνες μας τις απογευματινές δραστηριότητες για τα παιδιά – «αφού αυτός δεν ασχολείται, τι να κάνω;» αλλά  έχουμε την απαίτηση να τα πηγαινοφέρνει, άσχετα αν δεν τον έχουμε ρωτήσει αν μπορεί ή αν είναι διατεθειμένος να το κάνει.

Και μάντεψε!

Πάλι εσύ θα κάνεις τα δρομολόγια… Και θα είσαι και έξαλλη μαζί του… Και θα τον κατηγορείς πάλι αφήνοντας υπονοούμενα στις άλλες μαμάδες όταν περιμένετε να τελειώσουν τα μαθήματα των παιδιών…

Single-married…

Πώς έφτασες να ζεις έτσι;

Πώς σε κατάντησε έτσι η τάση σου να ελέγχεις τα πάντα και τους πάντες;

Πώς έγινες control freak??? Εσύ, αλλοιώς ξεκίνησες!…

» Και τώρα;; Πώς το σώζω, μου λες;»

Σ αυτή την περίπτωση, κάνε ένα βήμα πίσω.  Άφησε τους άλλους να πάρουν πρωτοβουλίες. Άφησε τους να κάνουν λάθη – ποτέ όμως μην τους κρίνεις γι αυτό.

Άφησε χώρο στον άλλο να αναπνεύσει, να δραστηριοποιηθεί. Λίγο λίγο στην αρχή και μετά θα δεις πώς θα αρχίσει να κινείται το σύστημα.

Όσο εσύ θα κάνεις πίσω, τόσο θα έρχονται οι άλλοι προς το μέρος σου!

Και το κυριότερο, οι σχέσεις σας θα δυναμώσουν, θα ξεκαθαρίσουν, θα έρθετε πιο κοντά.

Κι όσο απομακρύνεται το Εγώ , τόσο θα γεμίζει το κενό του με Αγάπη και Μοίρασμα.

Όλοι θα είναι χρήσιμοι, όλοι υπεύθυνοι ο καθένας για τα έργα του και όλοι συνδεδεμένοι με χαρά, ελευθερία και νοιάξιμο.

Τι λες;  Ξεκινάμε;

Δείτε περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου, εδώ:

 

One thought on “Single-married. Πώς τα καταφέραμε έτσι, κορίτσια;

Add yours

  1. Καλησπέρα σας. Σας ευχαριστούμε για το σχόλιο και την εμπλουτιστική σας άποψη. Η θεματολογία και η κεντρική ιδέα του Sensory Explorer κινούνται γύρω από το Concept της ανάληψης της προσωπικής ευθύνης του καθενός για τις επιλογές του, δεδομένου ότι απευθυνόμαστε σε ενήλικο κοινό και ένα κομμάτι της ενηλικίωσης είναι αυτό. Η αρθρογράφος μέσα από αυτό το άρθρο προσπαθεί και κατά την άποψη της ομάδας, καταφέρνει να αναδείξει κάτι πολύ λυτρωτικό για όλους τους single-married ανθρώπους και όχι μόνο τις γυναίκες: ότι έχουν επιλογή σε όποια κατάσταση και αν βρίσκονται, όσο εγκλωβισμένοι και αν αισθάνονται. Δεν είναι το τί μας συμβαίνει ,αλλά πως εμείς ανταποκρινόμαστε.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑

Αρέσει σε %d bloggers: