Μια περίεργη ροζ σχέση.

Ηλικία κι εμείς. Μία περίεργη ροζ σχέση.

Γιατί ροζ; Γιατί πιο πολύ σχετίζεται με εμάς τις γυναίκες.

Όταν είμαστε μικρές μας αρέσει να μεγαλοδείχνουμε και καμαρώνουμε μέσα τα ρούχα της μεγαλύτερης αδερφής μας και τα τακούνια της μαμάς!

Μιμούμαστε τις κινήσεις των μεγαλυτέρων μας, τα λόγια και τις συμπεριφορές τους και το μόνο σίγουρο είναι ότι δε μας αρέσει που είμαστε τόσο μικρές.

Αργότερα, στο σχολείο, προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι κάνουν τα μεγαλύτερα κορίτσια, θέλουμε να μεγαλώσουμε πια!

Στο γυμνάσιο και στο Λύκειο συνεχίζουμε την ίδια νοοτροπία και μαζί με τον ερχομό της εμμήνου ρύσης μας, ξέρουμε πια ότι ο δρόμος προς την ενηλικίωση είναι πολύ κοντά! Τώρα πια, άνετα φοράμε ρούχα της μαμάς, χρησιμοποιούμε τα καλλυντικά  της και εύκολα μας περνάνε όλοι για 2-3 χρόνια πιο μεγάλες – ω! τι χαρά!!!

Μπαίνουμε στο Πανεπιστήμιο. Και ανάλογα με το ποιος μας αρέσει και πόσων χρονών είναι, είτε μας ενοχλεί όταν μικροδείχνουμε, είτε εκνευριζόμαστε όταν μας περνούν  για μεγαλύτερες.

Και μετά τις σπουδές αρχίζει το αντίστροφο…

Αρχίζουμε και κρύβουμε χρόνια…

Στενοχωριόμαστε που μεγαλώνουμε κάθε χρόνο, αισθανόμαστε άβολα στα γενέθλια μας…

Ξεκινά η αντίστροφη αγωνία: «Πόσων χρονών είσαι;» «Εσείς πόσο με κάνετε;»

Αρνούμαστε κατηγορηματικά και πεισματικά να δεχτούμε την πραγματικότητα.

Όχι, εγώ δε θα μεγαλώσω! Δε θα καταντήσω σα τη μάνα μου εγώ που παράτησε τον εαυτό της!

Και να συνδρομές σε γυμναστήρια, και να προπονήσεις μέχρι τελικής πτώσεως για να μη χαλαρώσουμε. Για να αρχίσουμε σε λίγο τα μπότοξ, τις τοπικές ενέσεις μέσα στην αυλακιά της ρυτίδας για να την εξαφανίσουμε, ενισχυμένες κρέμες προσώπου και σώματος, κι αργότερα τα lifting και ό,τι άλλο προσφέρει η κοσμετολογία και  η αισθητική ιατρική.

Όλα όμορφα και χρήσιμα, δε λέω, αλλά βρε παιδάκι μου, με τέτοιο άγχος που ζεις, πώς θα τα βγάλεις πέρα με τις νέες ρυτίδες που έρχονται;

…Και κάπως έτσι περνά ο καιρός και κάποτε φτάνεις στην εμμηνόπαυση.

Άλλος χαμός! Εδώ να δεις! Όλα τα απωθημένα μας τώρα κάνουν πανηγύρι!

-‘Ηρθε πολύ νωρίς! Θα έχω προβλήματα!

– Αργεί πολύ να έρθει! Βαρέθηκα πια!

Κρυώνω, ζεσταίνομαι ,έχω εξάψεις, ιδρώνω, μεγαλώνω, φοβάμαι, τρέμω, λιγοστεύει η ζωή μου,  αυτός φταίει για τα βάσανα μου, έπρεπε να έχω ζήσει αλλοιώς, πότε θα χαρώ εγώ;

Όποτε μας συμφέρει,  είμαστε μεγάλες πια για κάποια πράγματα που δε θέλουμε να προσπαθήσουμε. «Τώρα εγώ… μη περιμένεις να αλλάξω σ’ αυτή την ηλικία…»

Και σε άλλες περιπτώσεις «Ε, δεν είμαστε και μεγάλες! Μπορούμε να φορέσουμε κάτι πιο νεανικό! »

Και βέβαια, έχουμε πάψει από τα 25 μας να λέμε τα χρόνια μας! Εφτασφράγιστο μυστικό!

Κι αναρωτιέμαι.

Γιατί τόση κριτική και αυτομαστίγωμα;

Τι κερδίζουμε τελικά με αυτή τη νοοτροπία;

Πόσο δύσκολη κάνουμε τη ζωή μας, αντί να χαιρόμαστε κάθε αλλαγή και να την καλωσορίζουμε;

Πόσο δεν απολαμβάνουμε τις στιγμές της ζωής μας; Το κάθε ‘τώρα’ μας, τον κάθε αυθεντικό μας εαυτό ;

Πότε θα πάψουμε να μας βλέπουμε μέσα από τα μάτια των άλλων;

Πότε θα μας πάρουμε αγκαλιά και θα μας αγαπήσουμε όπως ακριβώς είμαστε;

Γιατί, μια γυναίκα που δέχεται με αγάπη τον πραγματικό εαυτό της είναι όμορφη σε κάθε ηλικία. Χαμογελά από την ψυχή της, χαίρεται από την καρδιά της και είναι αισιόδοξη. Ευγνωμονεί τη ζωή για όσα της χαρίζει καθημερινά, ξέρει πως ό,τι και να της συμβεί έχει τη δύναμη να το αντιμετωπίσει, κάνει σχέδια για το μέλλον και αγωνίζεται με θάρρος και πίστη για να τα υλοποιήσει. Γνωρίζει ότι η ηλικία είναι φίλη της, την κάνει παρέα, την κερνά γλυκό του κουταλιού. Γελάνε μαζί, κάνουν τρέλες μαζί, χαιρετούν με χαρά την κάθε καινούργια μέρα.

Γι αυτό, χαμογέλα ξέγνοιαστα, κοριτσάκι! Έχεις πολύ όμορφο χαμόγελο για να το κρύβεις μέσα σε ανόητες περιοριστικές πεποιθήσεις και μπορείς να δημιουργήσεις μια πολύ όμορφη ζωή αν αποφασίσεις ότι την αξίζεις!

Περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου, εδώ:

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑