Δρόμοι

Σήμερα το πρωί πηγαίνοντας στο γραφείο χρειάστηκε να αλλάξω πορεία.

Στο δρόμο όπου συνήθιζα να περνάω είχαν βάλει ένα εμπόδιο και αναγκάστηκα να παρακάμψω.

Έτσι και στη ζωή σκέφτηκα.

Υπάρχουν κάποιοι δρόμοι ανοιχτοί.

Στο τέρμα τους βλέπεις τον ορίζοντα.

Είναι φωτεινοί. Δεν σε τρομάζουν.

Κι υπάρχουν κι άλλοι.

Σκοτεινοί. Δύσβατοι.

Με διακλαδώσεις και εμπόδια.

Με μονοπάτια που δεν διακρίνεις πού οδηγούν.

Κι όμως πρέπει να προχωρήσεις.

Συνεχίζεις αβέβαιος. Δεν ξέρεις τί θα συναντήσεις.

Σ΄αυτούς δεν σε ακολουθούν οι φίλοι.

Γνώριμες και αγαπημένες φωνές σταματούν να σου μιλούν.

Έρχεται η στιγμή που κλείνεις τα μάτια.

Σταματάς να μιλάς.

Κλείνοντας όμως τα μάτια ανακαλύπτεις πως βλέπεις καθαρότερα.

Σιωπάς κι έτσι ακούς περισσότερα.

Αρχίζεις να εμπιστεύεσαι  την εσωτερική σου φωνή.

Την κάνεις πυξίδα σου.

Το σκοτάδι σιγά σιγά αρχίζει να διαλύεται.

Ο δρόμος ανοίγει. Το φως δυναμώνει.

Σε εκείνες τις διαδρομές που νόμιζες ότι είχες χαθεί,

ανακαλύπτεις τον ουσιαστικό προσανατολισμό σου.

Μακριά από τους πολύβουους δρόμους με τους μεγάλους τεχνητούς προβολείς.

Μόνος, να χαράζεις τη διαδρομή με το δικό σου βήμα ,  υπερβαίνοντας εμπόδια που ποτέ δεν πίστευες ότι θα υπερβείς.

Και συνεχίζεις. Ανοίγεις δρόμους που πριν δεν υπήρχαν, φωτίζεις διαδρομές που δεν είχαν ανακαλυφθεί.

Προχωράς και δεν σε ενδιαφέρει πλέον αν φαίνεται στο τέλος του δρόμου ο ορίζοντας.

Η διαδρομή σε έχει κερδίσει. Σ΄έχει μαγέψει τόσο που δεν σε νοιάζει πλέον πού καταλήγει.

Μέσα της έχεις βρει θησαυρούς. Μέσα της έχεις βρει Εσένα.

 

One thought on “Δρόμοι

Add yours

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑