Πανελλήνιες: αυτή η μάστιγα!

 

Σε κάνα δυο μέρες ξεκινούν οι πανελλήνιες και κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μου έρχονται στο μυαλό οι δικές μου μέρες Πανελληνίων, οι οποίες χρονολογικά μπορούν να τοποθετηθούν πια στην Παλαιολιθική Εποχή, αλλά το «τραύμα» τους παραμένει ολοζώντανο στο μυαλό μου, σαν να μην έχει περάσει ούτε μία μέρα. Ακόμα και σήμερα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, βλέπω εφιάλτη πως για κάποιον ανεξήγητο λόγο πρέπει να ξαναπεράσω τη διαδικασία και ξυπνάω έντρομη μέχρι να περάσουν τα βασανιστικά εκείνα δευτερόλεπτα που θα με βοηθήσουν να συνειδητοποιήσω πως όλα αυτά ανήκουν σε όνειρο. Κι όλοι εκείνοι που τότε έλεγαν πως κάποτε θα τα θυμάμαι και θα γελάω, έχουν διαψευστεί θριαμβευτικά, γιατί δεν μπορώ να βρω τίποτα αστείο.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την Έρση Βασιλεία πατώντας εδώ!

Παρόλα αυτά, το βασανιστήριο των Πανελληνίων με οδήγησε στην πλήρη εκπλήρωση του στόχου και του ονείρου μου. Πέρασα με την πρώτη, στην πρώτη μου επιλογή, μακριά από το σπίτι που μεγάλωσα και όλα έδειχναν πως ξεκινάει η καλύτερη περίοδος στη ζωή μου. Τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς; Κι όμως, παρά τα υπέροχα 8 χρόνια που μου χάρισε η συμπρωτεύουσα, ο λόγος για τον οποίο μάζεψα τα μπογαλάκια μου και ανέβηκα ως εκεί, δηλαδή το να σπουδάσω, μου αποδείχτηκε ακόμα μεγαλύτερο μαρτύριο και από τις Πανελλήνιες. 5,5 χρόνια ματαίωσης ήταν αυτά, δεν τα λες και ωραία εμπειρία.

Σε μια πολύ πρόσφατη συζήτηση, συνειδητοποίησα πως το κακό που μου έκανε η σχολή μου είναι πολύ μεγαλύτερο από το «τραύμα» των Πανελληνίων. Και όχι τίποτα, ήταν και η απόλυτη επιλογή μου. Για να μην αδικώ κανέναν, έμαθα πάρα πολλά στα χρόνια των σπουδών μου, χρειάστηκε να διαβάσω εκατοντάδες βιβλία και να βάλω το μυαλό να δουλέψει «αλλιώς». Αλλά δυστυχώς το κυριότερο πράγμα που έμαθα στη σχολή μου είναι πώς να υποτιμώ τον εαυτό μου, να μένω πίσω στη γωνία και να μη μιλάω. Και όχι, αυτό δεν με έκανε ούτε καλύτερη επιστήμονα, ούτε καλύτερο άνθρωπο.

Είναι αδύνατον να γνωρίζεις στα 18 τι ακριβώς είναι αυτό που πραγματικά θέλεις και τι περιπέτεια θα ξεκινήσει στη ζωή σου, όταν βγουν τα αποτελέσματα και κάνεις το επόμενο βήμα. Και φυσικά τίποτα δεν τελειώνει με τις Πανελλήνιες, αλλά ούτε και ξεκινάει απαραίτητα από αυτές. Αυτές οι εξετάσεις είναι απλώς ένα βήμα. Ίσως ένα δύσκολο και εξαντλητικό βήμα για να οδηγηθείς στον επόμενο δρόμο σου. Δεν είναι ούτε η αρχή, ούτε το τέλος των πάντων. Προχωρά, κοίτα μπροστά κι έχεις μια ζωή μπροστά σου για να κάνεις κι άλλα βήματα, πιο μεγάλα, πιο σημαντικά, προς χιλιάδες κατευθύνσεις και να βαδίσεις προς τα εκεί που βρίσκεται το αληθινό όνειρό σου.

 

Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που θα παλέψουν φέτος με το «τέρας»!

Υ.Γ. Κάντε υπομονή και μετά θα μετράτε μόνο τα μπάνια και τα παγωτά…

 

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την Έρση Βασιλεία πατώντας εδώ!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑