Παιδιά ορχιδέες και παιδιά πικραλίδες.

Οι καιροί έχουν αλλάξει και βλέπουμε όλο και περισσότερα παιδιά με υπερβολικές ή ακραίες αντιδράσεις ή συμπεριφορές. Γονείς και εκπαιδευτικοί αναρωτιούνται πώς να χειριστούν αυτά τα παιδιά και πολλές φορές φτάνουν σε αδιέξοδο.
 Όπως έδειξε μακροχρόνια έρευνα των ειδικών αναπτυξιολόγων Dr. Bruce J. Ellis του πανεπιστημίου της Arizona και του Dr. W.Thomas Boyce του πανεπιστημίου της California, Berkeley, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Development and Psychopathology με τον τίτλο ‘ Biological Sensitivity to Context’, υπάρχουν δύο κατηγορίες παιδιών. Τα παιδιά ορχιδέες και τα παιδιά πικραλίδες.
Τα περισσότερα ανήκουν στην κατηγορία ‘πικραλίδες’ και άσχετα με το περιβάλλον που μεγαλώνουν ως παιδιά, βρίσκουν τον τρόπο να επιβιώσουν και να τα πάνε πολύ καλά στη ζωή τους, όπως το φυτό πικραλίδα που το βρίσκεις παντού στη φύση. Υπάρχει όμως και μία κατηγορία παιδιών που είναι εξαιρετικά ευαίσθητα, όπως οι ορχιδέες, που χρειάζονται πολύ υποστηρικτικό και ενθαρρυντικό περιβάλλον για να ανθίσουν.
 Τα παιδιά πικραλίδες έχουν ψυχολογικές αντοχές για να επιβιώσουν σε όποιο περιβάλλον κι αν μεγαλώσουν. Τα παιδιά ορχιδέες αντίθετα, είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην διαπαιδαγώγηση που θα λάβουν. Αν το περιβάλλον τους δεν καλύψει τις συναισθηματικές τους ανάγκες, μαραίνονται – ενώ αν τα φροντίσουν όπως χρειάζονται  όχι μόνο επιβιώνουν αλλά ανθίζουν πραγματικά ως άτομα.
Σύμφωνα με την ποιητική γλώσσα που χρησιμοποίησαν οι δύο συγγραφείς της έρευνας, στο σωστό και υποστηρικτικό περιβάλλον τα παιδιά ορχιδέες εξελίσσονται σε ‘ένα λουλούδι ασυνήθιστης κομψότητας και ομορφιάς’. Πρόκειται για ψυχές ιδιαίτερης ευαισθησίας και πολύ αντιδραστικά, εξαιρετικά ευαίσθητα στις στρεσογόνες καταστάσεις της ζωής, πρόκειται για παιδιά και εφήβους με παραβατική συμπεριφορά και συμμετοχή σε συμμορίες όταν το περιβάλλον τους τα εγκαταλείψει και είναι τα ίδια παιδιά που θα εξελιχθούν στην καλύτερη τους μορφή όταν βρουν τις κατάλληλες συνθήκες οικογενειακής ζωής που χρειάζονται.
Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να τα βοηθήσουν να αναγνωρίσουν την ατομικότητα τους, να τους δώσουν προγραμματισμένη καθημερινότητα και δομή. Το να τρώνε μεσημεριανό κάθε μέρα την ίδια ώρα στο ίδιο μέρος με τους ίδιους ανθρώπους, το να έχουν κάποια τελετουργικά που η οικογένεια τηρεί κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα ή κάθε μήνα δίνει στα παιδιά ορχιδέες σιγουριά και τα βοηθά πολύ να διαχειριστούν την εξαιρετικά μεγάλη τους ευαισθησία.
Ακόμα χρειάζεται να έχουν υπομονή και κατανόηση όταν τα ωθούν να δοκιμάσουν νέα πράγματα,  να τους δώσουν πολλή και χειροπιαστή αγάπη και να τα αφήνουν να παίζουν πολύ γιατί έχουν πολύ έντονη φαντασία και χρειάζονται το παιχνίδι πολύ περισσότερο από τα παιδιά πικραλίδες.
Είναι απαραίτητο γονείς και εκπαιδευτικοί να αναγνωρίσουν τα μοναδικά ταλέντα των παιδιών αυτών και να τους επιτρέψουν να τα εκδηλώσουν. Να προσφέρουν στα παιδιά  ένα σπιτικό και σχολικό περιβάλλον γεμάτο ζεστασιά και ενσυναίσθηση.
Επίσης, να σεβαστούν το φόβο που έχουν όταν δοκιμάζουν νέες εμπειρίες και παράλληλα να μην τα υπερπροστατεύουν αλλά να τα ωθούν να δοκιμάζουν λογικές προκλήσεις, ώστε σιγά σιγά να συνειδητοποιήσουν οτι είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν και να τις αντιμετωπίσουν.
Με αυτή τη γνώση οτι κάποια παιδιά είναι πιο ευάλωτα και αντιδραστικά στο περιβάλλον τους, μπορούν οι γονείς να προσαρμόσουν τον τρόπο διαπαιδαγώγησης και οι εκπαιδευτικοί τον τρόπο επικοινωνίας στην τάξη, ώστε με το σωστό περιβάλλον να ανθίσουν.
Κάτι που θέλει ιδιαίτερη προσοχή είναι όταν ένας γονιός που ήταν παιδί – ορχιδέα αλλάξει στην ενηλικίωση του και γίνει γονιός πικραλίδα. Υπάρχει περίπτωση τώρα που έχει βιώσει όλη αυτή την εμπειρία και την αλλαγή του να  έχει την τάση να ωθεί υπερβολικά το παιδί του να τολμήσει να σπάσει τους φόβους του, να ξεπεράσει τον εαυτό του, ώστε να το κάνει να δει οτι έχει τη δύναμη να αντιμετωπίσει τα πάντα.
Είναι πολύ σπουδαίο ένας γονιός να πιστεύει στο δυναμικό του παιδιού του, χρειάζεται όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση να σεβαστεί τη δυσκολία του και τα ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα στρες που βιώνει κάθε φορά που δοκιμάζει κάτι έξω από το τη  ζώνη άνεσης του. Ας του δώσει χώρο και χρόνο μαζί με αγάπη και θαλπωρή και να είναι σίγουρος πως το ευαίσθητο παιδί του θα ευδοκιμήσει με τον καλύτερο τρόπο, στο δικό του χρόνο και στους δικούς του ρυθμούς.
Περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου, δείτε στη στήλη της: ‘Let’s play unplugged’

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑