Ωδή στον Κόνδορα Εαυτό.

Ωδή στον Κόνδορα Εαυτό.

Το βιντεάκι που κυκλοφορεί στο facebook πρόσφατα, με συγκλόνισε. Δείχνει την απελευθέρωση ενός κόνδορα των Άνδεων, που ζούσε σε αιχμαλωσία σε ζωολογικό κήπο. Το μεταφέρουν μέσα σε κλουβί στην κορυφή ενός βουνού και τον αφήνουν ελεύθερο. Γύρω συγκεντρωμένος κόσμος και πολλοί φωτογράφοι για να αποθανατίσουν τη στιγμή.

Παρακολουθώ το βίντεο. Ο κόνδορας περπατά προς την άκρη του βουνού. Στέκεται εκεί και κοιτά την κοιλάδα μπροστά του. Ανοίγει τα υπέροχα φτερά του που χρυσίζουν στον ήλιο και χτυπά τις φτερούγες του δοκιμάζοντας τες. Γυρίζει πίσω και κοιτά τους ανθρώπους… Ξαναγυρίζει προς τα εμπρός, προς την ελευθερία του.

Χτενίζει με τη ματιά του τον ορίζοντα. Μα… ξαναγυρίζει πίσω και κοιτάζει το πλήθος. Στέκεται με τις φτερούγες του ανοιχτές. Κοιτά πάλι μπροστά του.  Κι εκεί που λες να! Τώρα θα φύγει!… Γυρίζει πάλι το κεφάλι του πίσω και κάνει στροφή…

Δεν είναι συγκλονιστικό;

Του χαρίζεται η ελευθερία του! Η φύση του! Αυτό που πάντα επιθυμούσε! Κι όμως, αμφιταλαντεύεται. Διστάζει.

Έχει δυνάμεις να πετάξει;

Θα τον κρατήσουν τα φτερά του;

Και το πριν; Αυτό που ήξερε μέχρι τώρα; Το γνωστό του; Το ‘βόλεμα’ του; Πώς να φύγει;

Τι τον περιμένει;

Μένει εκεί. Στην άκρη του βράχου. Ακόμα με τις φτερούγες ανοιχτές. Σαν να έχει κρεμαστεί το σώμα του από τα φτερά του.  Με τα υπέροχα διαπεραστικά μάτια του διερευνά το τοπίο. Και… πάλι γυρίζει το σώμα του προς τα πίσω…

Έχω μείνει να τον κοιτώ… Συγκλονισμένη βλέπω στο υπέροχο αυτό πτηνό, τον άνθρωπο εαυτό. Είναι λοιπόν στη φύση κάθε ζωντανού ο φόβος της αλλαγής;  Ακόμα κι αν αυτή η αλλαγή είναι όλα όσα επιθυμείς, με όλο σου το είναι;

Με ρώτησες κάποια στιγμή, πώς αγκαλιάζουμε την αλλαγή. Το ακούω κι εγώ πολύ συχνά αυτό, αλλά… γίνεται να αγκαλιάσεις την αλλαγή;  Ή μήπως κάποιοι εφηύραν μία ωραία φράση για να  μας πείσουν ότι η αλλαγή είναι εύκολη;

Έλα μαζί μου κι ας αφήσουμε τον κόνδορα να μας δείξει τον τρόπο και τις απαντήσεις, παρατηρώντας καρέ καρέ τις κινήσεις του.

Στέκεται ακόμα στην άκρη του βράχου. Χτυπά δυνατά τις φτερούγες του αλλά τα πόδια του μένουν κολλημένα στο βράχο. Όχι, δε θα πετάξει ακόμα… Συνεχίζει να αμφιβάλει. Συνεχίζει να γυρνά το σώμα του προς τα πίσω  και να κοιτάζει το πριν.

Όλοι ξέρουν ότι μπορεί να πετάξει ελεύθερος πια. Όλοι περιμένουν υπομονετικά να δουν το μεγαλειώδες πέταγμα προς τα εμπρός. Αλλά  αυτό, όπως όλοι μας, πρέπει να το κάνει μόνος του. Όταν θα είναι έτοιμος. Όταν θα πάρει την απόφαση.

Η αγωνία κορυφώνεται. Μα τι κάνει πια εκεί στην άκρη του βράχου;   Για πόσο ακόμα  θα χτυπά τα φτερά του δυνατά με τα πόδια του ριζωμένα κάτω;

Μέτρησα τις φορές που γύρισε πίσω αυτό το μεγαλειώδες πτηνό. Εφτά φορές! Κι εφτά προσπάθειες να πείσει τον εαυτό του ότι ήρθε η ώρα πια. Απίστευτο;!!!

Και να! Μετά την τελευταία στροφή προς τα πίσω, την αποχαιρετιστήρια φιγούρα, με ένα δυνατό φτερούγισμα σηκώνεται από το έδαφος και φεύγει! Ακολουθούν ζητωκραυγές από το πλήθος, ενώ τρέχουν όλοι στην άκρη του βράχου για να παρακολουθήσουν το πέταγμα του. Ο φακός του βίντεο δείχνει άλλους κόνδορες που πετούν πολύ ψηλά σε έναν υπέροχο ουρανό.

Κάνει τρεις – τέσσερεις πτήσεις χαμηλά κάτω και προσγειώνεται σε ένα βράχο. Πάλι κοιτά προς τα πίσω.  Αλλά τώρα ξέρει. Όπως ξέρουμε κι εμείς.  Ότι από εδώ και μετά δεν υπάρχει πιθανότητα να γυρίσει πίσω. Τώρα πια, θα κινείται σε άλλα επίπεδα, σε άλλους ορίζοντες, σε άλλους ουρανούς! Σ’ αυτούς για τους οποίους γεννήθηκε και του αξίζουν!

Τώρα πια, είναι έτοιμος να ζήσει το όνειρο του!

Ο κόνδορας μας απάντησε.

Την αλλαγή δεν την αγκαλιάζεις. Την αποφασίζεις.

Ανοίγεις τα φτερά της ψυχής σου και κάνεις το άλμα.

Η ζωή σε περιμένει.

Και ξέρει, όπως όλοι μας ξέρουμε, ότι μπορείς πάντα να ζήσεις όπως επιθυμείς. Διαφορετικά, καλύτερα, ελεύθερα.

Οι ορίζοντες και οι ουρανοί σε περιμένουν!

Περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου, εδώ

One thought on “Ωδή στον Κόνδορα Εαυτό.

Add yours

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑