Μια φορά κι έναν καιρό…

«Το Παραμύθι μου»

της Τζένης Γρηγοροπούλου

«Μια φορά κι έναν καιρό…» έτσι δεν ξεκινάνε τα παραμύθια; ‘Ετσι λοιπόν ξεκινάει και τούτο δω το παραμύθι που θα ξετυλιχθεί μπροστά σας.

Ηταν λοιπόν ένα κορίτσι που επέλεξε να γεννηθεί και να είναι μέλος μιας τετραμελούς οικογένειας. Ο πατέρας ανήσυχο πνεύμα και επιχειρηματικό μυαλό, δούλευε ατέλειωτες ώρες, έχοντας ως στόχο να παρέχει στην οικογένειά του τα μέγιστα. Η μητέρα, μια όμορφη γυναίκα με έμφυτη καλιέργεια, ευγένεια και ομορφιά μεγάλωνε τα κορίτσια της με αγάπη, αρχές και αξίες.

Οι συνθήκες ήταν ευνοικές για τον πατέρα κι έτσι μπόρεσε να προσφέρει στην οικογένειά του όλα αυτά που ονειρευότανε … και πολλά περισσότερα. Το κορίτσι της ιστορίας μας, και η αδερφή της μεγάλωσαν «στα πούπουλα». Οι σπουδές τους στα καλύτερα σχολεία μελετώντας και σπουδάζοντας τις πιο σύγχρονες επιστήμες, θα τους άνοιγαν δρόμους στην ζωή τους ώστε να συνεχίσουν το όνειρο του πατέρα και της μητέρας για τα κορίτσια τους.

Μεγάλωσαν με αρχές, να αγαπάνε και να στηρίζουν τους ανθρώπους, να μιλάνε με τον ίδιο τρόπο και σεβασμό στον πλανητάρχη και στον οδοκαθαριστή, ότι δουλειά κάνουν να την κάνουν με αγάπη και πάθος, να σπουδάζουν, να μελετάνε, να εργάζονται και να προσφέρουν, να είναι ανεξάρτητες, …

Τα μαθήματα ζωής και ήθους, τα μάθανε καλά… όλα εκτός από την κακία και ζήλεια των ανθρώπων και … ότι … δεν έρχονται τα πράγματα πάντα όπως σχεδιάζουμε και επιθυμούμε … έρχονται και αναποδιές, αντιξοότητες…
…και ήρθαν και τα δύο. Εκεί που όλα ήταν ρόδινα! Είχαν παντρευτεί και τα δύο κορίτσια, είχαν γεννηθεί και τα παιδιά τους…

Και ο πατέρας έφυγε, ξαφνικά, μέσα σε λίγες ώρες… Ούτε οι γιατροί ήξεραν από τί έφυγε… Το κορίτσι έχασε την γη κάτω από τα πόδια του… προσπαθούσε να καταλάβει…
…και τότε έπεσαν οι μάσκες… φανερώθηκαν η ζήλια, η κακία, η μετριότητα και η ανεπάρκεια… ειδικά τώρα που δεν υπήρχε ο πατέρας να προστατεύσει την πριγκήπισσα του.

Ο πρώτος ήταν ο πιο «κοντινός», ο πατέρας των παιδιών της, μόνο που ξέχασε το τελευταίο … ειδικά όταν άσκησε ψυχολογική και σωματική βία … και το αποκορύφωμα; …να πουλήσει το σπίτι τους και να την πετάξει έξω… «μετράς ώρες εδώ μέσα» της είπε πριν σηκώσει το χέρι του. Το είπε και το’κανε…

Και επειδή ενός κακού μύρια έπονται… η οικονομική κρίση στην Ελλάδα την έφερε στην οικονομική καταστροφή…

Πέρασαν πολλά χρόνια για να αποκτήσει την χαμένη αισιοδοξία της! Ναι, ήταν σαν χαμένη. Ζούσε δεν ζούσε. Μόνη ελπίδα και χαρά η οικογένειά της: τα παιδιά της – για τα οποία αντλούσε δύναμη ώστε να μεγαλώσει υγιείς ανθρώπους, η μαμά της – η οποία ήταν αδύναμη και αδύνατον να την βοηθήσει ζώντας την δική της ανημποριά ενώ έλιωνε καθημερινά και η αδερφή της – που πάλευε για την δική της καθημερινότητα. Φύλακας άγγελος ο αγαπημένος της πατέρας, ο οποίος την επισκεπτόταν συχνά από τον κόσμο των αγγέλων θυμίζοντας της ότι είναι εκεί, δίπλα της! Αλλά υπήρχαν και επίγειοι άγγελοι με την μορφή ανθρώπων, που παρότι δεν είχαν φτερά είχαν πολύ αγάπη και συμπόνοια… ήταν αυτοί που της εστειλε ο μπαμπά της για να την φροντίσουν, να την προσέξουν και να την καθοδηγήσουν στο φώς…

Ετσι κι έγινε,… το ένα έφερε το άλλο, η μία μικρή νίκη έφερε την άλλη, και με σκληρή δουλειά…

Από φοβισμένο , ταλαιπωρημένο και κακόμοιρο, το κορίτσι της ιστορίας μας ξαναγεννήθηκε από τις στάχτες της, ξαναέλαμψε. Όσο η ζωή της χαμογελούσε, τόσο το κορίτσι έπαιρνε θάρρος και όρθωνε το ανάστημά της, κατακτώντας τον ένα στόχο μετά τον άλλο… Με τις επιτυχίες της ξεσήκωνε και τους γύρω της…Πίστεψε στον εαυτό της!

Και αυτό που της καταλόγησε ο πατέρας των παιδιών της ως το χειρότερό της ελάτωμμά, ήταν τελικά το μεγαλύτερό της προτέρημα «βάζεις στόχους και τους εκτελείς» της είχε πει.

Η ηρωίδα του παραμυθιού μας πήρε πολλά μαθήματα που θα ήθελε να τα μοιραστεί μαζί σας· μεταξύ άλλων,
• Τα χτυπήματα της ζωής έρχονται για να γίνουν μαθήματα. Απλά πρέπει να σηκωθείς να ξεσκονιστείς, να ισιώσεις τα ρούχα σου, και να κάνεις το επόμενο βήμα όσο μικρό κι αν είναι. Στην πραγματικότητα είναι τεράστιο γιατί θα σε οδηγήσει στο επόμενο. Αλλωστε η απραξία είναι αυτή που δημιουργεί στατικότητα και τελματώδεις καταστάσεις. Αντιθέτως, η κίνηση φέρνει πράξη. Ειδικά αν είναι ποτισμένη με αγάπη, ενθουσιασμό και πάθος· τότε δημιουργεί την διάθεση για μεγαλύτερα βήματα. Και αν αυτά τα βήματα είναι με γνώμονα το καλό και εμποτισμένα με καλή πρόθεση, μόνο καλό φέρνουν!
• “You can always be softer. Kinder. Stronger. And can always become better at rising. Rinsing. Receiving. Rediscovering” Victoria Erickson.
KAI
• “The greater the storm, the brighter the rainbow.”

Και έτσι έζησε (και ζει) εκείνη καλά και … εσείς καλύτερα!!!

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Ειμαι η Τζένη Γρηγοροπούλου, περήφανη μητέρα της Θεοδώρας και του Νικόλα. Στις επαγγελματικές μου αναζητήσεις, άνοιξα διάφορες πόρτες. Η πιο αγαπημένη μου είναι αυτή της δασκάλας. Βρίσκω ότι το να διδάσκεις είναι μαγικό καθώς και μια τεράστια ευθύνη, μιας και συναναστρέφεσαι και διαμορφώνεις τους αυριανούς πολίτες και ηγέτες. Διδάσκω την Αγγλική γλώσσα καθώς επίσης Διοίκηση Επιχειρήσεων. Από νεαρή ηλικία μου δόθηκε η ευκαιρία να βρίσκομαι μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας . Αυτή η δυνατότητα μου διαμόρφωσε ιδιαίτερες σκέψεις, αποψεις και οπτικές. Η συνεχής δίψα για μάθηση με καθοδηγεί άλλοτε σε γνώριμα άλλοτε σε άγνωστα μονοπάτια, όπως το Διδακτορικό μου, η σπουδή της ζωγραφικής και η εκμάθηση γαλλικών. Εχω ολοκληρώσει εκπαιδευτικούς κύκλους σεμιναρίων αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης, μεταξύ των οποίων, Reiki, Andean Tradition, NLP.
Στόχος μου να επηρεάσω τον τρόπο που εξελίσσεται και διαμορφώνεται η πολιτική της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ώστε και ο τρόπος που παραδίδονται τα μαθήματα καθώς και το περιεχόμενο των μαθημάτων να προετοιμάζουν τα παιδιά για το δικό τους μέλλον και όχι για το μέλλον των προγόνων τους.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑