Μελλοντικές Αναμνήσεις

Πριν απο λίγες ημέρες βρισκόμουν σε ένα γκρουπ ψυχοθεραπείας και όταν ήρθε η σειρά μου να καταθέσω μία εμπειρία, οι λέξεις που βγήκαν από το στόμα μου έκαναν το γκρουπ να πέσει σε απόλυτη σιωπή, με ένα ερωτηματικό αυθεντικής περιέργειας να σχηματίζεται στο μέτωπό των μελών του, ενώ μερικά μάγουλα χρωματίστηκαν με την μοναδική κοκκινωπή απόχρωση των συνδέσεων και των συνειδητοποιήσεων που αυτές προκαλούν.

Τα λόγια μου ήταν:

«…κατά καιρούς μου έρχονται εικόνες στο μυαλό τις οποίες αν θα τις χαρακτήριζα κάπως θα τις αποκαλούσα μελλοντικές αναμνήσεις…»

Μελλοντικές αναμνήσεις… δύο λέξεις τόσο αταίριαστες μεταξύ τους λόγω της παρουσίας του χρόνου σε αυτές, αλλά έχοντας ένα όμορφα αδιόρατο κορδόνι να τις ενώνει για πάντα… Σαν δύο ανθρώπους που επιλέγουν να γυρίσουν την πλάτη ο ένας στον άλλον γιατί έτσι προγραμματίστηκαν να πιστεύουν, αλλά βαθιά μέσα στην ψυχή τους ξέρουν ότι ο ένας είναι το άλλο ολόκληρο του άλλου και με κάποιο τρόπο επιλέγουν στέκονται ο ένας πλάι στον άλλον…

Εμείς δημιουργούμε το μέλλον μας, με τις σκέψεις μας.

Φαντάζομαι ότι το έχετε ακούσει & διαβάσει αρκετές φορές και πολλοί από εσάς το έχετε νιώσει. Στην καθημερινότητα ίσως να ειναι γνωστό ως Αυτοεκπληρούμενη Προφητεία, ως αυθυποβολή ή όπως έλεγαν οι παλιότεροι και απαντάται συχνά στη λαϊκή σοφιά: «…λέγε λέγε θα το πιστέψεις και θα γίνει…» Στη σημερινή επόχη δεσπόζει οι όροι Visualization, συμπαντική ενέργεια κλπ.

Οι νευροεπιστήμες μας προσέφεραν ένα τεράστιο δώρο ,όταν περιέγραψαν όλα τα παραπάνω με ένα σχετικό αξίωμα που λέει ότι η μνήμη και η φαντασία «εδρεύουν» στα ίδια κέντρα του εγκεφάλου και ταυτίζονται….

Το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα!

Δηλάδη όλα όσα θυμόμαστε, είναι προϊόν φαντασίας? Ναί – είναι η σύντομη απάντηση.

Τό μόνο υπαρκτό είναι αυτή η στιγμή. Οτι προηγήθηκε και ότι θα έρθει, δεν υπάρχουν. Κάνουμε κάτι τώρα και την επόμενη ακριβώς στιγμή αυτό είναι παρελθόν. Η εμπειρία, αφού περάσει από μία σειρά εσωτερικών φίλτρων, αποθηκεύεται σε κάποιο σημείο του εγκεφάλου μας και όταν την ανακαλέσουμε, αυτή αυτομάτως αλλάζει διότι επαναφιλτράρεται! Αυτό συμβαίνει κάθε μα κάθε φορά που μία εμπειρία ανακαλείται!

Θυμάμαι πριν από χρόνια, τον πατέρα μου να αναπολεί με νοσταλγία τις καραμέλες των παιδικών του χρόνων τις Charleston και να μου διηγείται ιστορίες επι ιστοριών για αυτές, τη μυθική τους γεύση και πόσες θυσίες έκανε για μία τέτοια καραμέλα, τότε!  Πριν απο λιγα  χρόνια οι καραμέλες αυτές εμφανίστηκαν και πάλι στην αγορά με την αυθεντική συνταγή και συσκευασία και όταν τις βρήκα κάπου αγόρασα μερικές. Με λαχτάρα έβαλα μία στο στόμα μου…. και απογοητεύτηκα! Γεύτηκα μία συμπαθητική παλιομοδίτικη καραμέλα.

Πηγαίνοντας τες στον πατέρα μου, αυτός ενθουσιάστηκε και στην κυριολεξία όρμησε επάνω τους. Η απογοήτευση δεν άργησε να ζωγραφιστεί στο πρόσωπο του και ανασηκώνοντας τη μύτη του πήρε μία γκριμάτσα αηδίας και μου είπε:

Δεν τις φτιάχνουν πλέον όπως τότε! Εγώ δεν τις θυμάμαι έτσι!

Αν δεχτούμε τον ισχυρισμό του Marketing ότι η συνταγή είναι η αυθεντική, τότε στο παιδικό μυαλό του πατέρα μου είχε καταγραφεί ώς κάτι μαγικό, φιλτραρισμένο από την παιδική αθωότητα, τις κακουχίες του και τη φτώχια, τις οικογενειακές και κοινωνικές πεποιθήσεις και πολλά άλλα, ενώ τώρα ( πάνω από 50 χρόνια μετά) που τις γεύτηκε ξανά, τα φίλτρα αυτά είχαν αλλάξει άρδην με αποτέλεσμα το συμπεράσμα να είναι διαφορετικο.

…μελλοντικές αναμνήσεις!

Αντί για μία μακροσκελής παράθεση θεωριών, αξιωμάτων και στοιχείων θα σας αφήσω με μερικούς προβληματισμούς. Άλλωστε οι ερωτήσεις είναι αποτελεσματικότερα εργαλεία μάθησης από τις απαντήσεις, κατά τη γνώμη μου.

 

Έχετε βιώσει ποτέ να σας συμβαίνει κάτι κακό,το οποίο ως εξέλιξη βρίσκονταν συνεχώς στο μυαλό σας πρίν αυτό συμβεί?

Πως γίνεται όταν αντί για μία μη επιθυμητή εξέλιξη σε μία προσπάθεια, σκεφτόμαστε και περιμένουμε την επιθυμητή?

Γνωριζετε τον περιβόητο νόμο του Merphy?

Ποιούς μηχανισμούς κινητοποιεί η σκέψη για να προκαλέσει πράξη?

Ποιά η διαφορά του οραματισμού ( visualization) με την ονειροπόληση?

 

και τέλος…

…σήμερα, τώρα, εσείς που διαβάζεται αυτές τις γραμμές διακόψτε για μία στιγμή ότι κάνετε και σκεφτείτε για κάτι που μονοπωλεί τη σκέψη σας… μία θετική και επιθυμητή εξέλιξη και αυτό μπορείτε να συνεχίσετε να το κάνετε για μέρες στη σειρά. Και καθώς συνεχίζετε να το κάνετε, παρατηρήστε τις σκέψεις που αυτή η αλλαγή προκαλεί στον τρόπο σκέψης σας και τις διαφορετικές επιλογές που πλέον σιγά σιγά εμφανίζονται, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα ότι ήταν εκεί, απο την αρχή….

 

 

 

 

 

 

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑