Η αγάπη ήταν εκεί!

Χριστούγεννα χθες και οι οικογένειες, οι παρέες, οι φίλοι, όλοι βρέθηκαν κάπου για το γιορτινό τραπέζι. Καλεσμένοι ή οικοδεσπότες έστρωσαν το καλό τραπεζομάντηλο και άπλωσαν επάνω το νοιάξιμο και τη φροντίδα για τους αγαπημένους τους.

Χειραψίες και αγκαλιές, φιλιά και ευχές μοιράστηκαν απλόχερα στο πλατύσκαλο και ακολούθησαν και μέσα στο σαλόνι, με χαμόγελο και ανοιχτές καρδιές.

Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις τα πράγματα ίσως να μην εξελίχθηκαν έτσι, ίσως οι καρδιές να μην έβγαλαν το βαρύ πανωφόρι, ίσως τα χαμόγελα να ήταν σφιγμένα και τα βλέμματα να απέφυγαν να συναντηθούν.

Αν αυτό έζησες, κάθισε λίγο να μιλήσουμε. Έλα εδώ, δίπλα στο αναμμένο τζάκι κι ας αφήσουμε τη ζεστασιά και το τρίξιμο των αναμένων ξύλων να μας κάνουν παρέα.

Σε κάλεσαν λοιπόν. Κι εσύ δέχτηκες να πας και να μοιραστείς μαζί τους τη Χριστούγεννα σου. Και σήμερα που σκέφτεσαι τη χθεσινή συνάντηση, έρχονται στο μυαλό σου οι αρνητικές στιγμές.

Υπάρχει όμως και κάτι που δεν πρόσεξες.

Όπως το ότι επένδυσαν τόσο κόπο για να προγραμματίσουν, να ψωνίσουν και να ετοιμάσουν όλα αυτά που υπήρχαν πάνω στο τραπέζι.  Επέλεξαν να αφιερώσουν  τόσο χρόνο από την ημέρα τους σε σένα ή και την οικογένεια σου και μετά το τραπέζι να τα τακτοποιήσουν όλα για τα πάνε στη θέση τους. Για ποιο λόγο να τα κάνουν όλα αυτά αν δεν υπήρχε ενδιαφέρον και αγάπη; Για ποιο λόγο να σε επιλέξουν για παρέα τους αν δεν έτρεφαν συναισθήματα για σένα;

Σίγουρα υπάρχει αιτία για τη δική σου προκατάληψη και σίγουρα για να νοιώθεις έτσι, κάποια πράγματα έχουν συμβεί μεταξύ σας. Αλλά πες μου, τι ωφελεί να τα κουβαλάς συνέχεια μαζί σου; Τι κερδίζεις μετρώντας την κάθε λέξη τους, το κάθε βλέμμα τους, ψάχνοντας διαρκώς αφορμές να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι έχεις δίκιο; Ο εγωισμός κερδίζει έδαφος διώχνοντας μακριά κάθε δυνατότητα να διακρίνεις την αγάπη και το απλωμένο χέρι του άλλου, κάθε ελπίδα να συναντηθούν οι καρδιές σας, κάθε ελπίδα να πάρεις αυτό που τόσο πολύ ζητά η ψυχή σου.

Σήμερα που είσαι στον απόηχο της χθεσινής ημέρας και ανακαλείς  τη συνάντηση, τι θα έλεγες να ψάξεις για κάποιες ενδείξεις αγάπης; Να συμφωνήσεις με τον εαυτό σου να μη σκεφτεί καθόλου τα αρνητικά αλλά να προσπαθήσει να ανιχνεύσει ψήγματα και στιγμές γαλήνης και αποδοχής;

Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο, είναι ίσως η πρώτη φορά που το δοκιμάζεις.

Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου. Αναλογίσου τι σε έκανε να δεχτείς την πρόσκληση, τι ζητούσες.

Κάνε το πρώτα για σένα. Γιατί το χρειάζεσαι.

Κι αν ανακαλύψεις ότι άξιζε, γιόρτασε το.

Και μετά, μοιράσου το μαζί τους.

Άπλωσε κι εσύ το χέρι σου σ’ εκείνους.

Για να έρθουν πιο κοντά οι καρδιές.

Για να συναντηθούν οι ματιές.

Για να χαμογελάσουν οι ψυχές.

Και να γιορτάσουν αληθινά!

Περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου θα βρείτε στη στήλη της Let’s play unplugged! 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑