Εσύ πήγες ‘Αγγλικά’;

Γεννήθηκα μέσα σε ένα φροντιστήριο – έτσι το έλεγαν τότε και ακόμα αυτό επικρατεί, αν και ο επίσημος σημερινός τίτλος του είναι ‘κέντρο ξένων γλωσσών’. Τότε, ένα δωμάτιο του μικρού σπιτιού μας με την υπέροχη αυλή, με ένα στρογγυλό ξύλινο τραπέζι στη μέση, ντυμένο με χοντρό μπλε χαρτί – σαν αυτό που ντύναμε τα τετράδια μας. Έπαιζα στο περβάζι του παραθύρου και έβλεπα τη μαμά που έκανε μάθημα στα παιδιά. Οι ενήλικοι μαθητές της ήταν πιο μεγάλοι. Κι εκείνους τους παρακολουθούσα από το παράθυρο, την αγαπημένη μου θέση, γιατί ένοιωθα κι εγώ μέλος της τάξης. Με εντυπωσίαζαν ο σεβασμός τους, η δυσκολία τους στη νέα γνώση, η προσπάθεια τους να μάθουν. Στα παιδικά μου μάτια οι ενήλικες δεν έπρεπε να έχουν τέτοια θέματα, αυτοί ήταν μεγάλοι, όλα θα έπρεπε να τα ήξεραν και να τα μπορούσαν. Μα πιο πολύ με εντυπωσίαζε το βλέμμα τους όταν μάθαιναν πληροφορίες έξω από τον μικρόκοσμο τους, μέσα από τα κείμενα των βιβλίων. Εκδόσεις Cambridge ή Oxford, βιβλία χωρίς εικόνες, το πολύ πολύ – και σπάνια – να είχαν κάποιο σκίτσο με ένα αστείο σχόλιο από κάτω.

Κι ο χρόνος πέρασε, το φροντιστήριο στεγάστηκε σε επαγγελματικό χώρο.Τα μόνα ακούσματα μας τότε στα Αγγλικά ήταν μέσα από τα ξένα τραγούδια και τον κινηματογράφο. Πόσο τυχεροί είμαστε που δε μεταγλωττίστηκαν οι ταινίες στην Ελλάδα όπως έγινε στην Ιταλία και σε άλλες χώρες! Η τηλεόραση επίσης τότε είχε αρχίσει να μπαίνει δειλά στα πρώτα νοικοκυριά οπότε η επαφή με τη γλώσσα ήταν πιο προσιτή.

Και ο χρόνος πέρασε, έγινα κι εγώ καθηγήτρια ξένων γλωσσών, τα βιβλία εξελίχθηκαν, έγιναν πολύχρωμα, συνοδεύτηκαν από ακουστικό υλικό σε κασέτες. Κείμενα σε αυθεντικά Αγγλικά, Βρετανικά συνήθως μιας και η πρώτη επίσημη πιστοποίηση Αγγλικών δινόταν μόνο από το Πανεπιστήμιο του Cambridge. H επιρροή από Αμερική ήρθε αρκετά αργότερα, με την εισαγωγή του πιστοποιητικού του Πανεπιστημίου του Michigan.

Η εκπαίδευση ξενόγλωσσων καθηγητών άρχισε γύρω στο 1984, όταν στην Αθήνα δημιουργήθηκε το πρώτο εκπαιδευτικό κέντρο επιμόρφωσης από δύο εξαιρετικές Εκπαιδεύτριες, που είχα την τύχη να γνωρίζω και να ξεκινήσω τις πρώτες μου επαγγελματικές εκπαιδεύσεις. Επίσης, ο σύλλογος φροντιστηρίων ξένων γλωσσών διοργάνωνε δεκαπενθήμερες εντατικές εκπαιδεύσεις και επιμορφώσεις των μελών του σε καλοκαιρινές περιόδους, όπου κορυφαίοι Έλληνες και Άγγλοι εκπαιδευτές καθηγητών και συγγραφείς πρόσφεραν τις πολύτιμες γνώσεις τους  στους ιδιοκτήτες φροντιστηρίων ξένων γλωσσών και μας έμαθαν από το πώς να επιλέγουμε τα βιβλία που θα διδάσκαμε, τον σκοπό κάθε μαθήματος, μεθοδολογία, πώς να προγραμματίζουμε την ύλη κάθε μαθήματος αλλά και ολόκληρης της χρονιάς, εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας και βιωματική, ολιστική εκπαίδευση. Ναι, από τότε ήταν γνωστές αυτές οι έννοιες στην ξενόγλωσση εκπαίδευση σε όσους παρακολουθούσαν τις εξελίξεις, άσχετα αν έγιναν της μόδας σήμερα και χρησιμοποιούνται ευρέως από όλους γιατί οι λέξεις ‘πουλάνε’.

Όλη αυτή την εξέλιξη την ακολούθησαν φυσικά πρώτοι οι εκδοτικοί οίκοι Cambridge και Oxford. Τα βιβλία εμπλουτίστηκαν με πληροφορίες από όλους τους τομείς, όχι μόνο από την Αγγλική καθημερινότητα. Άκουσα πρώτη φορά για το Νευρογλωσσικό   Προγραμματισμό το 1992, στην παρουσίαση βιβλίου εκμάθησης Αγγλικών του Cambridge από τον ίδιο το συγγραφέα, όταν η νέα αυτή επιστήμη ήταν ίσως άγνωστη στην Ελλάδα . Τεράστια  η επένδυση στην έρευνα που γινόταν από τα μεγάλα αυτά Πανεπιστήμια και υπέροχες οι παρουσιάσεις των ειδικών στα εξειδικευμένα σεμινάρια του κλάδου μας. Όσοι παρακολουθούσαμε τις εξελίξεις, επιμορφώναμε τους καθηγητές μας και τα οφέλη αυτής της γνώσης περνούσαν φυσικά και στους μαθητές μας.

Ελληνικοί ξενόγλωσσοι εκδοτικοί οίκοι άρχισαν δυναμικά να διεκδικούν την αγορά με υψηλής ποιότητας υλικό και να συναγωνίζονται επάξια τους αντίστοιχους οίκους του εξωτερικού.

Παράλληλα, δημιουργήθηκαν τα πρώτα ειδικά ξενόγλωσσα προγράμματα για υπολογιστές με πολύ ενδιαφέρον υλικό ανά επίπεδο τάξης και τα πρώτα computer labs δημιουργήθηκαν μέσα στο χώρο κάποιων φροντιστηρίων για εξάσκηση των μαθητών. Πρώτα φυσικά έπρεπε να αφιερώσουμε κάποια μαθήματα για να διδάξουμε στα παιδιά πώς να πληκτρολογούν, πώς να χρησιμοποιούν το ποντίκι και πώς να χειρίζονται έναν υπολογιστή γιατί ελάχιστα ήξεραν.

Θέματα από όλο τον κόσμο αποτυπώνονταν στις σελίδες των βιβλίων μαζί με εικόνες από μέρη που ούτε που βρίσκονταν δεν είχαμε ξανακούσει, πολιτιστικές πληροφορίες και ήθη και έθιμα άλλων λαών έγιναν γνωστά, εξειδικευμένα επιστημονικά κείμενα εμπλούτισαν τα βιβλία των μεγαλύτερων επιπέδων και έφεραν τους μαθητές μας πιο κοντά στον κόσμο, στην πραγματικότητα που υπήρχε πέρα από τα δεδομένα τους και τα βοήθησε να ονειρευτούν και να διεκδικήσουν τις σπουδές τους και τη ζωή τους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Σ’ αυτό επίσης βοήθησαν και τα καλοκαιρινά ταξίδια  που είχαν ήδη από χρόνια αρχίσει να διοργανώνονται από φροντιστήρια για εξάσκηση της γλώσσας, σε κολλέγια στην Αγγλία και σε άλλες χώρες.

Λίγα χρόνια αργότερα, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, εισάγονται οι πρώτοι διαδραστικοί πίνακες αφής και η ξενόγλωσση εκπαίδευση πάλι πρωτοπορεί. Καινούργιο διδακτικό υλικό απαιτείται, οι μαθητές μας πλέον είναι παιδιά της τεχνολογίας και το μάθημα γίνεται πιο απαιτητικό για τον καθηγητή και πολύ πιο ευχάριστο για το μαθητή.

Οι πολύ μεγάλες αυτές καινοτομίες και αλλαγές και στην εκπαίδευση και στη διδασκαλία, απαιτούν διαρκή επιμόρφωση και συνεχή επένδυση. Κι αν αναλογιστεί κανείς το πόσο έχουν αλλάξει και οι γενιές των παιδιών, η αντίληψη τους αλλά και η εμφάνιση μαθησιακών θεμάτων συγκέντρωσης και διατήρησης της γνώσης, καταλαβαίνει ότι εκτός από γνώση στο αντικείμενο σου,  απαιτείται ενημέρωση και εξειδίκευση σε θέματα που αφορούν την προσαρμογή της διδασκαλίας σε μαθητές ανάλογα με την εκάστοτε ψυχοσύνθεση τους, την προσωπικότητα τους καθώς και τις επιρροές που δέχονται μέσα από τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές της εποχής μας, δεδομένου ότι είμαστε οι μόνοι εκπαιδευτικοί που ‘μεγαλώνουμε’ τα παιδιά, διδάσκοντας τα από τα πρώτα χρόνια του Δημοτικού μέχρι το τέλος του Γυμνασίου ή τις αρχές του Λυκείου – σχεδόν σε όλη την εφηβεία τους, λειτουργώντας πολλές φορές ως μέντορες σε προσωπικές τους καταστάσεις που λόγω εμπιστοσύνης μας εμπιστεύονται.

Προσωπικά πιστεύω και υπηρετώ με μεγάλη αγάπη την ξενόγλωσση εκπαίδευση και ξέρω ότι λίγοι συνειδητοποιούν τη μεγάλη προσφορά της στην κοινωνία και τα μεγάλα οφέλη που αποκομίζουν τα παιδιά μέσα απ’ όλον αυτό τον πλούτο της πληροφορίας, της γνώσης, της χρήσης διαφορετικών ερεθισμάτων, της προσέγγισης και των τεχνικών  που χρησιμοποιούνται σήμερα στη διδασκαλία.

Η ξενόγλωσση εκπαίδευση ήταν και είναι ένα παράθυρο στον έξω κόσμο, ένα παράθυρο που πέρασε τα σύνορα και τον έφερε πιο κοντά στα μάτια και στην πραγματικότητα μας.

Ήταν και είναι ένας ισχυρός συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα στους μαθητές μας, στις οικογένειες τους και σε μας, ένα κοινωνικός πυρήνας ισχυρής σύνδεσης, προσφοράς και αγάπης.

Και για όλους όσους την αγαπούν και την υπηρετούν, θα εξακολουθεί να είναι ένας κόσμος που συνεχώς εξελίσσεται όπως εξελίσσεται ο άνθρωπος, η ζωή του και ο τρόπος έκφρασης του, η γλώσσα, οι λέξεις και οι έννοιες που χρησιμοποιεί.

Είναι ένα χωρίς τέλος ταξίδι στη γνώση και στην αναζήτηση, στον πειραματισμό και στην ανακάλυψη, με εντυπωσιακά αποτελέσματα και για τους διδάσκοντες και για τους μαθητές.

Κι εκεί βρίσκεται όλη η μαγεία!

Περισσότερα άρθρα από την Έλενα Μεταξά Καλοφώνου θα βρείτε εδώ :

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑