Καθρεπτίζοντας διατροφικές αξίες στα παιδιά μας!

Με τη Στελίνα γνωριστήκαμε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της INOMAK Refrigerators & της La Chef Levi.

Κάποια στιγμή έλαβα στο email μου ένα πολύ ευγενικό μήνυμα, στο οποίο η Στελίνα έγραφε ότι διαβάζοντας το Sensory-Explorer εμπνεύστηκε να γράψει ένα άρθρο!  Αυτός ακριβώς είναι και ο σκοπός της ενότητας «Ο Χάρτης δεν είναι η Επικράτεια!» . Αναγνώστες που εμπνέονται και αποτυπώνουν σε άρθρο το προϊόν της έμπνευσής τους!

Το άρθρο αφορά ένα θέμα που προσεγγίστηκε σε γενικό πλαίσιο στο άρθρο «Καθρέφτη-Καθρεφτάκι μου!» & είχα σκοπό να γράψω και τη συνέχεια του ειδικά για το ευαίσθητο θέμα που ονομαζεται γονεϊκότητα και η Στελίνα όχι μόνο ήταν σα να διάβασε τη σκέψη μου, αλλά πήρε το θέμα και το απογείωσε!

Συννημένο στο email αυτό βρίσκονταν το παρακάτω διαμαντάκι!  

Sensory-Explorer Blog

Καθρεπτίζοντας διατροφικές αξίες στα παιδιά μας!

της Στελίνας Χαλάτση

Τεχνολόγος Τροφίμων -Καθηγήτρια στη Σχολή Μαγειρικής & Ζαχαροπλαστικής La Chef Levi

Όταν έμεινα έγκυος στην κόρη μου είχα αγχωθεί υπερβολικά για τη διατροφή που έπρεπε να ακολουθήσω. Είναι πολύ σύνηθες νομίζω όταν έρχεσαι σε μια νέα κατάσταση να αγχώνεσαι, πόσο μάλλον όταν η κατάσταση αυτή αλλάζει όλη σου τη ζωή και έχεις να προστατέψεις ένα ακόμα πλάσμα. Και μια από τις μεγαλύτερες ασπίδες προστασίας ακούει στο όνομα «διατροφή».

Ως Τεχνολόγος Τροφίμων ομολογώ ότι είχα το προτέρημα να γνωρίζω πολλά για το τι πρέπει να προσέξω αλλά και το μειονέκτημα να γνωρίζω πολλά για το πόσα έχω να φοβάμαι!

Έως 4 μηνών με ενοχλούσαν όλες οι μυρωδιές φαγητού και υπήρξαν μέρες που έτρωγα μόνο ένα μήλο. Μάλλον ακολουθούσα την διατροφή ένα μηλό την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα. Κάπου στον πέμπτο σταμάτησαν όλα αυτά τα ενοχλητικά συμπτώματα και επέστρεψα στην διατροφή μου.

Είμαι λάτρης του φαγητού και η διατροφή που ακολουθώ τα περιλαμβάνει όλα. Το να απομακρύνεις από την διατροφή σου τελείως μια κατηγορία τροφίμων μόνο κακό μπορεί να σου κάνει. Φρούτα, λαχανικά, μοσχάρι, κοτόπουλο όσπρια. Τα έτρωγα όλα και μάλιστα συνδυασμένα κατά τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να έχω την μέγιστη απορρόφηση σιδήρου και ασβεστίου και φυσικά να ενισχύω τα συμπληρώματα που έπαιρνα.

Φυσικά και υπήρχαν ημέρες που θα έτρωγα burger, παγωτά και γρανίτες λεμόνι. Αυτά όμως αποτελούσαν την εξαίρεση. Δουλεύοντας σε σχολή μαγειρικής ήμουν όλους αυτούς τους μήνες μέσα στις γεύσεις και στις μυρωδιές. Δοκίμαζα τα πάντα από μαγειρική και έτρωγα αρκετά μπαχαρικά. Χαριτολογώντας με τον Σεφ λέγαμε ότι η κόρη μου θα γεννηθεί και θα γνωρίζει το κάρυ, το σαφράν και το λάδι τρούφας. Τα γλυκά δεν με συγκινούσαν καθόλου.

…οι καλύτεροι πρεσβευτές των διατροφικών συνηθειών για τα παιδιά είμαστε εμείς οι γονείς!

Όταν γεννήθηκε η κόρη μου το άγχος άρχισε να γίνεται μεγαλύτερο. Θα τρώει σωστά; Και τι γίνεται με την παιδική παχυσαρκία που έχει φτάσει σε τεράστια επίπεδα και δη στην Ελλάδα; Εννοείται βέβαια ότι ποτέ δεν είπα ότι «εγώ τα ξέρω όλα» και ακολουθούσα τις συμβουλές του παιδίατρου. Εκείνος μου έλεγε ποιες τροφές θα μπουν στη διατροφή της και από εκεί και έπειτα κάνε ότι καταλαβαίνεις. «Εσύ είσαι η μητέρα» μου έλεγε.

Από το πρώτο της λοιπόν γαστρονομικό ταξίδι την έβαλα στη διαδικασία να δοκιμάζει σωστές ποσότητες και ισορροπημένα γεύματα. Ξεκινήσαμε με φρούτα! Της είχα δώσει να δοκιμάσει όλα τα φρούτα. Ακόμη και μούσμουλα! Εγώ είχα φτάσει 30 και δεν είχα φάει. Συνεχίσαμε με λαχανικά. Όλα τα έκανα στον ατμό και τα πολτοποιούσα χωρίς ζουμί. Έτσι για να μπορεί να γνωρίζει τις γεύσεις από τα λαχανικά.

Στα τρίτα της γενέθλια είχαμε αγοράσει καραμέλες για το πάρτι της πήρε της έκρυψε κάπου και πήγαινε στο τραπέζι κρυφά και τις έτρωγε.

Κάπου εκεί σκέφτηκα να το πάρω χαλαρά να γελάσω όταν την βλέπω να τις τρώει και έκτοτε δεν ξαναζήτησε και ούτε αγοράσαμε φυσικά στο σπίτι.

Το απαγορευμένο ιντριγκάρει τα παιδιά και η πίεση πάντοτε γυρνάει μπούμερανγκ!

Κρέμες του εμπορίου δεν τις έδωσα καθώς επίσης ούτε επιδόρπια γιαουρτιού. Έτρωγε κλασικό γιαουρτάκι με πέτσα με το οποίο έκανε και φοβερό παιχνίδι. Έβαζε τα δάχτυλα μέσα και το πασάλειβε στο πρόσωπο. Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να αγγίζουν το φαγητό να καταλαβαίνουν την υφή του κάθε τροφίμου. Και ας γίνονται χάλια. Υπάρχουν μπλούζες που ποτέ δεν καθάρισαν αλλά όταν τις βλέπω πλέον θυμάμαι τουλάχιστον τα πρώτα μας παιχνίδια και αναρωτιέμαι πόσο μικρή ήταν και πως έγινε!

Απέφευγα οτιδήποτε είχε γλυκιά γεύση. Στα πρώτα της γενέθλια δοκίμασε μια κουταλιά τούρτα και συνέχισε την ζωή της χωρίς τα γλυκά. Απέφευγα οτιδήποτε με ζάχαρη ούτε κέικ ούτε τσουρέκια. Της αγόραζα μπισκότα χωρίς ζάχαρη αλλά η γεύση τους δεν ήταν τόσο ωραία που δεν τα έτρωγε. Ενάμιση χρονών πήγε στο  σχολείο και το ταπερ της είχε μοσχάρι με παντζάρια, χειροποίητο σνίτσελ κοτόπουλο στο φούρνο με καρότα ατμού. Η δασκάλα με κοίταζε λίγο περίεργα και μια μέρα μου είπε καλά δεν το πιστεύω ότι έφαγε ένα μπολ μοσχάρι με παντζάρια εγώ ούτε να τα αγγίξω δεν θέλω.

Έτρωγε πρασοσέλινο, ομελέτα με μπρόκολα και σπαράγγια…

Κάπου στα δύο ήρθε και η επαφή με τα γλυκά. Αναπόφευκτο ήταν. Γενικά όμως φροντίζω να τρώει σοκολάτα ή παγωτό και όχι σνακ. Δεν θέλω να γίνομαι πιεστική. Αν ζητήσει κάτι στο σούπερ μάρκετ θα το αγοράσω να το δοκιμάσει. Νομίζω πως αν το απαγορεύσεις θα έχεις το αντίθετο αποτέλεσμα και θα το αναζητά συνεχώς. Εγώ για παράδειγμα της απαγορεύα τις καραμέλες. Είναι γεμάτες ζάχαρη και χρωστικές. Στα τρίτα της γενέθλια είχαμε αγοράσει καραμέλες για το πάρτι της πήρε της έκρυψε κάπου και πήγαινε στο τραπέζι κρυφά και τις έτρωγε. Κάπου εκεί σκέφτηκα να το πάρω χαλαρά να γελάσω όταν την βλέπω να τις τρώει και έκτοτε δεν ξαναζήτησε και ούτε αγοράσαμε φυσικά στο σπίτι. Το απαγορευμένο ιντριγκάρει τα παιδιά και η πίεση πάντοτε γυρνάει μπούμερανγκ!

Κάποια tips από μένα για το φαγητό…

  • Βάλτε τα παιδιά από μικρά στην κουζίνα. Να σας βοηθούν όσο μπορούν. Τρώνε με μεγαλύτερη ευχαρίστηση το φαγητό τους, γνωρίζοντας τη τροφή τους και έχοντας συμμετάσχει στη διαδικασία παραγωγής του. Και κυρίως το σέβονται και δεν το πετάνε.
  • Μην δίνετε επιλογές στο φαγητό. Για παράδειγμα όταν έχουμε φακές ξέρω ότι θα καταναλώσει 4 κουταλιές. Φροντίζω πάντα να υπάρχει σαλάτα έτσι ώστε να φάει τόσο όσο για να χορτάσει και να πάρει και βιταμίνες. Επιλογές όπως να σου κάνω πατάτες ή μακαρόνια δεν υπάρχουν. Το φαγητό στο σπίτι είναι ένα και είναι για όλους. Αν έδινα την επιλογή στην κόρη μου θα έτρωγε κάθε μέρα πρωί μεσημέρι βράδυ τραχανά.
  • Μαγειρεύετε όλα τα ζυμαρικά και τα λαχανικά μέσα σε σπιτικό ζωμό από μοσχάρι ή κοτόπουλο για τη λήψη θρεπτικών ουσιών.
  • Αντί για αλεύρι κλασικό χρησιμοποιείστε ολικής. Έχει φυτικές ίνες και εγώ το έχω πλασάρει ότι έχει μέσα σοκολάτα.
  • Σε περιόδους διακοπών πάντα της μαγειρεύω έτσι ώστε να έχει φάει πρώτα πριν καθίσουμε στο εστιατόριο κι εκεί να τσιμπήσει. Έχοντας το αίσθημα του κορεσμού δεν ενθουσιάζετε τόσο σε φαγητά τα οποία έχουν αρκετό αλάτι ή λίπη κατά το μαγείρεμα τους. Έτσι εξακολουθεί το σπιτικό φαγητό να είναι τέλειο.

 

Τώρα λοιπόν στα 3 και κάτι έχει αναπτύξει την γαστρονομική της προσωπικότητα. Έχει αγαπημένες γεύσεις και όχι, έχει άποψη για το ποιος μαγειρεύει καλά και ποιος όχι. Και φυσικά τρώει Burger και πατάτες τηγανητές. Ευτυχώς όμως δοκιμάζει. Φέτος στις διακοπές μας είδε στη σαλάτα κάπαρη και μας ρώτησε τι είναι το έφαγε και κατενθουσιάστηκε. Εκπλήσσομαι κι εγώ με τις γεύσεις που της αρέσουν. Και τα μπαχαρικά της αρέσουν όλα. Έχει καταναλώσει με ευχαρίστηση φαγητό που μέσα είχε μπούκοβο.

Πολλές φορές σκέφτομαι τι καθόρισε τις διατροφικές  συνήθειες του παιδιού μου?

 Ίσως όλες εκείνες οι μυρωδιές οι γεύσεις και η ποικιλία στην περίοδο της εγκυμοσύνης μου, ίσως το ότι η μαγειρική είναι η καθημερινότητα μου,  ίσως η γνωριμία της με πολλές τροφές από την αρχή ή τελικά να είναι το DNA της και να είναι λάτρης του φαγητού όπως κι εγώ.

Εννοείται βέβαια ότι ποτέ δεν είπα ότι «εγώ τα ξέρω όλα» και ακολουθούσα τις συμβουλές του παιδίατρου.

Εκείνος μου έλεγε ποιες τροφές θα μπουν στη διατροφή της και από εκεί και έπειτα κάνε ότι καταλαβαίνεις.

«Εσύ είσαι η μητέρα» μου έλεγε.

Όπως και να έχει το μόνο σίγουρο είναι ότι από τη μεριά των γονιών χρειάζεται προσπάθεια και υπομονή γιατί τίποτα δεν έρχεται εύκολα με τα παιδιά. Και οι καλύτεροι πρεσβευτές των διατροφικών συνηθειών για τα παιδιά είμαστε εμείς οι γονείς. Να το θυμάστε και να αντιμετωπίζετε τη διατροφή ως τη πρώτη προτεραιότητα για την υγεία του παιδιού σας!

 

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα:

Ονομάζομαι Στελίνα Χαλάτση. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη όπου και ζω με τον σύζυγο μου και την τρίχρονη κόρη μας. Σπούδασα τεχνολογία τροφίμων και σίγουρα στην απόφαση μου αυτή πρωταρχικό λόγο είχε η αγάπη μου για τα τρόφιμα.

Εργάζομαι στη σχολή μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής La Chef Levi όπου διδάσκω το μάθημα της τεχνολογίας τροφίμων και της υγιεινής. Στο διάστημα αυτό και με έντονο το αίσθημα ευθύνης απέναντι στους μαθητές μου, σκοπός μου ήταν από τη μία να μάθουν να επιλέγουν τα υλικά που χρειάζονται και από την άλλη να παράγουν ασφαλή προϊόντα.

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα και έχοντας ως εφόδια την τεχνολογική γνώση αλλά και την επαγγελματική εμπειρία ξεκίνησα να γράφω άρθρα δίνοντας συμβουλές σε καταναλωτές και σε επαγγελματίες του χώρου της εστίασης.

Η ιδιότητα μου ως μητέρα όμως με έκανε να νιώθω την ευθύνη να μοιραστώ τις γνώσεις μου με άλλους γονείς και να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας να γίνουν προσεκτικοί καταναλωτές.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑