Είναι για μένα ο… Ιούνιος…

του Παναγιώτη Μουτσάκη

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από τους φιλοξενούμενους μας πατώντας εδώ!

Καλημέρα, Λοιπόν άκου τι είναι για μένα ο… Ιούνιος ,

είναι η παιδική ηλικία του κάθε έτους. Είναι οι σταγόνες της βροχής που αρχίζουν να πέφτουν όλο και πιο αραιά στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου τα θολά απογεύματα, και το γαλάζιο του ουρανού που αρχίζει να καθρεφτίζει κατά μεσής του δρόμου νωρίς το μεσημέρι. Είναι ο ήχος από το εσωτερικό των αυτοκινήτων που γίνεται πιο δυνατός και εύθυμος και αρχίζει να ακούγεται από το άνοιγμα των παραθύρων που αρχίζουν κι αυτά δειλά δειλά να κατεβαίνουν ενάντια στην αλησμοσύνη του ήλιου. Τότε είναι που ακούγεται το δυνατό κάλεσμα του καλοκαιριού. Σαν μια αργία ακαθόριστη αλλά επίσημη που όλοι τηρούμε. Είναι ο Ιούνιος.

Ησυχία και μαζί δουλειά. Πηγαινοέρχεται από τη μια άκρη της χρονιάς στην άλλη και ονειρεύεται (σαν καλός δίδυμος) προετοιμάζοντας να υπάρξει. Ζει και πλέκει με τις προθέσεις του Ιούλη και του Αυγούστου αλλά η σκέψη του είναι πιότερο ανάλαφρη από αυτών. Μπορεί να τον βρεις άστεγο σε μια είσοδο πολυκατοικίας ευτυχή από την απόλυτη πανωλεθρία του, ανακατεμένο με αυτούς που τον πίστεψαν ή πάλι με τη μεγάλη ανώνυμη μάζα αυτών που ποτέ δεν βρήκαν τη δύναμη να νικήσουν, ούτε καν τη παραίτηση για να μιλήσουν απ την ανάποδη.

Ο Ιούνιος είναι ένα ξεπρόβαλμα του πρώτου πυρωμένου ήλιου, το τελευταίο κουδούνι στις σχολικές αίθουσες, μια κοντινή εκδρομή στην Εύβοια, λίγη ησυχία, το μαρινάρισμα με τρία υλικά του «πρωινού» γαύρου απ´τα καΐκια της Ραφήνας στη κουζίνα, μια δροσερή Λημνιώνα του Χριστόφορου στο μικρό μπαλκονάκι μου το βράδυ το οποίο πλέον είναι ολάνθιστο. Φύτεψα καινούργια λουλούδια, σας το πα;

Είναι το χάζεμα των ακτοπλοϊκών εισητηρίων, ο ύπνος με ανοικτό παράθυρο τραβώντας μόνο το ξεδοντιασμένο πατζούρι μου, ο πρωινός μου καφές στις έξι το πρωί – σαν σε ραντεβού – χαϊδεύοντας τα φύλλα του μικρού βασιλικού μου, είναι η απόφαση να χαράξουμε ένα άλλο μονοπάτι και τελικά να παίρνουνε την αντίθετη κατεύθυνση. Έχω πειστεί ότι η επιθυμία μου για ησυχία, με οδηγεί συχνά πυκνά η ίδια μου η ζωή να γίνεται Ιούνιος, καθώς συχνάζω στα πατάρια του. Αν είχα τον Ιούνιο στα χέρια μου θα τον άλλαζα με ένα μήνα που να μοιάζει στον Ιούνιο.

Δεν έχω μεγάλες φιλοδοξίες και ούτε κάνω υπέρμετρα όνειρα. Μου φτάνει να τα γράφω ούτε καν να τα ζω. Στη ψυχή τους λοιπόν είναι το ίδιο για μένα. Έχω κάτι λίγα χρήματα που ξώ-μειναν από το χειμώνα και θα τα ξοδέψω όλα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στη γνωστές πλέον για μένα νότιες αισχατιές του Άγιου Αιγαίου που όλο το χειμώνα σας έγραφα γιαυτές και δεκάρα δε θα πάρει ο Ιούνιος – πιστέψτε με – δεν τα χει ανάγκη. Είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν όνειρα είμαστε σκλάβοι τους. Για μένα έχει μεγαλύτερη αξία ο ενθουσιασμός για να μη πω η παραδοξότητα.

Και ο Ιούνιος έχει κάμποση και η ζωή είναι γεμάτη από αυτή όπως τα τριαντάφυλλα με τα αγκάθια…

 

Π.Μ.

 

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από τους φιλοξενούμενους μας πατώντας εδώ!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑