Οδηγίες χρήσης

Δεν ξέρω αν το σκέφτεστε κι εσείς, αλλά για μένα είναι πολύ εντυπωσιακή η ευκολία που όλοι έχουν να διατυπώνουν, ομολογουμένως με περισσή σιγουριά, τη γνώμη τους για όλα τα θέματα. Τρέχοντα θέματα επικαιρότητας, πολιτικές εξελίξεις, κουτσομπολιά της εγχώριας και αλλοδαπής showbiz, προσωπικά θέματα, ζητήματα υγείας, ο,τι αφορά το life style, οικογενειακά προβλήματα, γκομενικά αδιέξοδα, όλα τα «άλυτα» μπαίνουν στη σωστή τους θέση από τους φωτεινούς παντογνώστες που αρπάζουν την ευκαιρία να αναδείξουν τη γνώμη τους, να καταθέσουν την ανάλυσή τους και να οδηγήσουν τους ταπεινούς αναγνώστες και ακροατές τους στο μονοπάτι της λύσης που φυσικά οι ίδιοι κατέχουν.

Όλοι ξέρουν να σου πουν τι να φας, τι να πιεις, τι να φορέσεις, πώς να συμπεριφερθείς, πώς να μιλήσεις, τι να διεκδικήσεις από τη ζωή και τους ανθρώπους. Μη γελιέσαι, υπάρχουν σαφείς οδηγίες για το πώς πρέπει να ζήσεις, πως οφείλεις να αισθανθείς, που επιβάλλεται να έχεις ταξιδέψει ανάλογα με την εποχή, τι πρέπει να έχεις πετύχει ανάλογα με την ηλικία σου. Τους χαζεύω όλους αυτούς και τους ζηλεύω, κρυφά και φανερά, που δείχνουν όλα να τα έχουν λύσει και δεν αμφιταλαντεύονται. Αυτή η σιγουριά τους εμένα μπορεί να με φέρνει σε αμηχανία, αλλά με βάζει σε σκέψεις: αν εκείνοι όντως έχουν βρει τον τρόπο να λύσουν το μυστήριο της ζωής κι εγώ έχω μείνει ντιπ ντουγάνι;

Κάποιες φορές, όμως, συναντώ και κάποιους, πιθανότατα πιο ειλικρινείς που δεν έχουν καμία απάντηση για κανένα ζήτημα. Για κάθε ερώτημα που τους θέτω, έχουν μία και μοναδική απάντηση: «τι να σου πω; Δεν ξέρω… κι εγώ σκατά τα έχω κάνει…» και συνεχίζουν να κοιτούν στο κενό, ελπίζοντας ότι κάπου εκεί κρύβεται η απάντηση για ό,τι τους βασανίζει. Φυσικά και είναι λιγότεροι (ενδεχομένως και σπάνιοι) σε σχέση με τους προηγούμενους που λέγαμε γιατί σκεφτείτε για μια στιγμή πόσο κουράγιο απαιτεί να παραδεχτείς ότι δεν τα έχεις καταφέρει μέσα σε ένα κόσμο που παρουσιάζεται ιδανικός.

Τέλος πάντων, για να μη σας ζαλίζω (θα έχετε και δουλειές να κάνετε), εγώ πιστεύω πως κανείς δεν γεννήθηκε με εγχειρίδιο χρήσης της ζωής και οδικό χάρτη για το δρόμο που θα ακολουθήσει. Όλοι στη διαδρομή μαθαίνουμε, σκοντάφτουμε, σκίζουμε τα γόνατά μας, τρώει η μουρίτσα μας χώμα, ξανασηκωνόμαστε και πάμε παρακάτω. Κανείς μας δεν γνωρίζει τι είναι το παρακάτω, αλλά σίγουρα δεν μας περιμένεις κανείς στη γραμμή του τερματισμού για να μας προσφέρει την αναγνώριση και τα παράσημα για ό,τι καταφέραμε. Στην πραγματικότητα, μόνο εμείς ξέρουμε αν καταφέραμε κάτι, ανάλογα με το τι συναντήσαμε και κυρίως πόσα αποθέματα κουράγιου εξαντλήσαμε σε όλη μας τη διαδρομή.

Αρκεί να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Όσο μπορεί και όσο αντέχει ο καθένας μας.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑