Τιμή σ’ αυτούς τους Εκπαιδευτικούς!

Εκπαιδευτικός εν έτει 2021. Όλες οι βολές επάνω σου, από μια κοινωνία μπερδεμένη μέσα στις τόσες ανατροπές και περιορισμούς, με τις αξίες της στο ντουλάπι, τις ελευθερίες της αλυσοδεμένες και τα όνειρα της θολά και τρεμάμενα.

  • Οι δάσκαλοι φταίνε!
  • Οι εκπαιδευτικοί φταίνε!
  • Εκπαίδευση είναι αυτή που έχουμε;
  • Η διαδικτυακή μάθηση δεν είναι εκπαίδευση.
  • Η καθηγήτρια μας δεν ξέρει από υπολογιστές. Εμάς ρωτά για να της εξηγήσουμε.
  • Χαμένη θα πάει η χρονιά φέτος!
  • Τι να διαβάσουν τα παιδιά; Μήπως κάνουν τίποτα στο σχολείο;
  • Α, εγώ τα παιδιά μου δεν τα παρακολουθώ στο διάβασμα τους. Είναι δική τους ευθύνη.
  • Τι βαθμό πήρες στο διαγώνισμα; Γιατί δεν πήρες 20 όπως ο συμμαθητής σου;
  • Σε πρόσβαλε ο καθηγητής στην τάξη; Θα έρθω αύριο στο σχολείο να του δείξω εγώ!
  • Τίποτα δεν τους βάζουν για το σπίτι. Πώς θα κάνουν εξάσκηση;
  • Πολλά τους βάζουν για το σπίτι. Τι τα πέρασαν τα παιδιά; Έχουμε πελαγώσει πια!
  • Με πήραν τηλέφωνο από το σχολείο για τη συμπεριφορά του παιδιού. Ε, παιδια είναι, τι να κάνουμε δηλαδή;
  • Να τους μάθουν όρια στο σχολείο. Από μένα τα περιμένουν όλα; Τι να πρωτοκάνω εγώ;

Τα προβλήματα δεν είναι σημερινά. Οι σύλλογοι γονέων εστίασαν την προσοχή τους στο πώς να καλοπιάσουν τους δασκάλους και καθηγητές για να εξασφαλίσουν τον καλό βαθμό του παιδιού τους και όχι στο πώς να εξασφαλίσουν τους καλύτερους εκπαιδευτικούς για τα παιδιά τους. Δε θα αναφερθώ στο γεγονός ότι υπάρχουν σήμερα σχολεία χωρίς θέρμανση, χωρίς κλιματιστικά μηχανήματα και χωρίς κουρτίνες. Δε θα αναφερθώ στο ότι όταν γίνονται καταλήψεις από τα παιδιά στα σχολεία οι σύλλογοι γονέων είναι απόντες. Ούτε θα αναφερθώ στο ότι σε πολλά σχολεία δεν υπάρχουν ούτε καν ράμπες και ειδική τουαλέτα για παιδιά σε αμαξίδιο.

Η οικογένεια έχει αλλάξει. Οι γονείς λείπουν όλη την ημέρα στις εργασίες τους, τα παιδιά μεγαλώνουν με τρίτα άτομα και μόνα τους από ένα σημείο και μετά. Οι ώρες που περνούν τα μέλη της οικογένειας με ουσιαστική επικοινωνία, χωρίς τηλεόραση, κινητά και επισκέψεις στο σπίτι, ειναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Ό,τι η οικογένεια δεν  προσφέρει στο παιδί, το απαιτεί από το σχολείο. Τα όρια, την αγάπη για το διάβασμα, την αίσθηση προσωπικής ευθύνης, τη διαμόρφωση του χαρακτήρα, την πρόοδο, τους τρόπους συμπεριφοράς, την αριστεία.

Το κράτος άφησε τους εκπαιδευτικούς χωρίς αξιολόγηση, χωρίς έλεγχο στην απόδοση τους και χωρίς κανένα κίνητρο για την εξέλιξη τους.  Πόσοι από εμάς θα επενδύαμε σε επαγγελματική ανάπτυξη και ενημέρωση, σε εκπαιδευτικά σεμινάρια και εξειδικεύσεις αν κανείς δε τα λάμβανε υπόψη του στον εργασιακό μας περιβάλλον;

Από τη μία μέρα στην άλλη οι εκπαιδευτικοί πέρασαν από τα βιβλία στη διαδικτυακή διδασκαλία χωρίς καμμία εκπαίδευση, με μόνο τους οδηγό το προσωπικό ενδιαφέρον τους και το αίσθημα προσωπικής ευθύνης. Ναι, πολλοί δεν είχαν καν υπολογιστή, δεν είχαν καμμία επαφή με την ψηφιακή πραγματικότητα, αφού δεν το απαιτούσε τη εργασία τους. Πόσοι από εμάς θα ξέραμε από υπολογιστές αν δεν είχαμε αναγκαστεί να μάθουμε;

Όχι. Σκοπός μου δεν είναι να δικαιολογήσω τον κάθε εκπαιδευτικό που είναι αδιάφορος για το έργο που καλείται να προσφέρει. Ούτε όποιον βρίσκεται στον τομέα της εκπαίδευσης για να εξασφαλίσει ένα μισθό ή γιατί έτυχε.

Τα ανέφερα όλα αυτά γιατί οφείλουμε να αναλάβουμε όλοι μας την ευθύνη που έχουμε για την εικονα της εκπαίδευσης σήμερα στη χώρα μας.  Κι αν δε μας αρέσει, να αναλογιστούμε ο καθένας μας και όλοι μαζί , τι μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξει. Το κράτος είμαστε εμείς. Και η συλλογική διάθεση για έργο έχει μεγάλη δύναμη.

Αυτή τη στιγμή έχουμε μια νεολαία με λαμπρά μυαλά, με διαφορά σε ικανότητες και ευφυία ετών φωτός από προηγούμενες γενιές.

Έχουμε πανεπιστημιακές σχολές παιδαγωγικών σπουδών που προσφέρουν πραγματική ποιότητα και γνώση. Κάποιους κορυφαίους καθηγητές που διδάσκουν σ’ αυτές και έχουν εισάγει καινοτόμους εκπαιδευτικές μεθόδους μεγάλων παιδαγωγών.

Και πάνω από όλα, έχουμε Δασκάλους και Καθηγητές που είναι Φάροι στο λειτούργημα τους. Που συνεχίζουν και σπουδάζουν και επιμορφώνονται σε νέες μεθοδολογίες, που επενδύουν στη μάθηση τους, που αγαπούν με την ψυχή τους αυτό που κάνουν. Που η τάξη γι αυτούς αποτελείται μόνο από ΠΑΙΔΙΑ. Ανεξαρτήτως χρώματος, προέλευσης, κοινωνικού status, ικανοτήτων, ειδικών αναγκών.

Έχουμε Δασκάλους και Εκπαιδευτικούς που πηγαίνουν στην τάξη κάθε μέρα και παίρνουν μαζί τους και μερικά κουλούρια παραπάνω, γιατί ξέρουν ότι ο Γιαννάκης, ο Μωχάμετ, η Αϊσά, η Μυρτώ δε θα έχουν κολατσιό μαζί τους. Που αγοράζουν παιχνίδια και εξοπλισμό για να κάνουν το μάθημα τους ευχάριστο και δημιουργικό. Που κάθε χρόνο στολίζουν την τάξη τους με δικά τους έξοδα κι ας ξέρουν ότι του χρόνου θα το ξανακάνουν από την αρχή.

Έχουμε Δασκάλους και Καθηγητές που συνεχίζουν με εκπαιδεύσεις σε μεταπτυχιακά, σε δική τους επιμόρφωση. Που αφιερώνουν το χρόνο τους, την αγωνία τους και την έννοια τους στο μαθητή που δυσκολεύεται, που μένει πίσω, που έχει προβλήματα στο σπίτι του, που είναι εσωστρεφής, που νιώθει μειονεκτικά.

Έχουμε Δασκάλους και Εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε ακριτικά μέρη, σε μικρά νησιά, όπου εργάζονται με την καρδιά τους και φέρνουν φως και ελπίδα στις μικρές κοινωνίες που υπηρετούν. Και που παρελαύνουν κάθε χρόνο με ένα ή δύο μαθητές.

Γι αυτούς τους ανθρώπους γράφω σήμερα. Και για τους Εκπαιδευτικούς της Ειδικής Εκπαίδευσης που το έργο τους είναι εξαιρετικά απαιτητικό συναισθηματικά, σωματικά και ψυχικά κι όμως με τόση αφοσίωση βρίσκονται κάθε μέρα εκεί με όλη τους την αγάπη.

Γράφω για τη Μαρία, τη Ζαχαρένια, το Νίκο, την Ελένη,  το Δημήτρη, το Μάριο, την Ουρανία, τον Άγγελο και για όλους όσους δε γνωρίζω αλλά ξέρω ότι υπάρχουν. Γι αυτούς που αγωνίζονται ολομόναχοι πολλές φορές, με μόνο τους κίνητρο τις αξίες τους και την αγάπη που εισπράττουν από τους μαθητές τους.

Γράφω για τους Εκπαιδευτικούς που η τάξη τους είναι μια ζεστή αγκαλιά για όλους τους μαθητές.

Γράφω για τους Εκπαιδευτικούς που θαυμάζω και που θεωρώ συνοδοιπόρους μου στην υπηρεσία της παιδείας, της γνώσης και της ανάπτυξης του κάθε παιδιού.

Τους ευχαριστώ από καρδιάς!

Περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου, θα βρείτε εδώ:

 

Photo credits: jplenio

 

 

 

 

 

 

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑