Η Σιωπή των Αμνών…

Η πρώτη εντολή που λαμβάνουμε, όταν αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε, είναι το ΜΗ! «Μην πεις αυτό»! «Μην κάνεις αυτό»! Αν η ταυτότητα μας ήταν μαθηματική εξίσωση θα ήταν (το άθροισμα των σιωπών μας + το άθροισμα των μη πεπραγμένων μας ) και όλο μαζί στην δεκάτη με εκθέτη τον φόβο. Κανείς δεν μας παροτρύνει να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Τουναντίον, μας τροχοδρομούν σε έναν μονόδρομο…τον μονόδρομο των «πρέπει».

Μαθαίνουμε με ευλάβεια να σιωπούμε. Τα αγόρια δεν κλαίνε. Τα  κορίτσια δεν επιθυμούν, δεν διεκδικούν. ΥΠΑΚΟΥΟΥΝ. Γινόμαστε πρόβατα σε ένα κοπάδι και πηγαίνουμε μόνο μπροστά χωρίς να βλέπουμε. Ευτυχώς όμως η ζωή  ανήκει στους παραβάτες των θεσπισμένων εντολών!

 Η ζωή είναι ένα λιβάδι που ενίοτε δακρύζει για να δεχτεί πιο φιλόξενα τον σπόρο της διαφορετικότητας και της πολυχρωμίας. Η ένταξη στην κανονικότητα είναι σίγουρο ταξίδι επιβίωσης! Τι γίνεται όμως με τα παιδιά που δεν ακολουθούν την «πεπατημένη» της ενήλικης συνταγής ; Γνώρισα πολλά τέτοια παιδιά και πολλές φορές μέσα μου ανησύχησα στα αλήθεια για το μονοπάτι που τραβούν. Αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση. Να προστατέψω την διαφορετικότητα αυτών των παιδιών, τα οποία μοιάζουν με ανθρώπινη θυσία στο άπειρο…

Ένα τέτοιο παιδί ήταν και ο Μικρός Πρίγκιπας του Εξυπερυ , ο οποίος προσπαθούσε να συμβιώσει το αρνί του με το τριαντάφυλλο. Η Λογοτεχνία μου πρόσφερε και άλλα παιδιά που δεν έμοιαζαν με τα «κανονικά» παιδιά που μεγαλώνουμε εμείς οι «φυσιολογικοί» μεγάλοι.

Με το πέρασμα του χρόνου τα λογοτεχνικά παιδιά με κέρδισαν. Μου έμαθαν να μην σωπαίνω. Με δίδαξαν να μην φοβάμαι να δείξω τον άνθρωπο που κρύβω μέσα μου. Η πραγματική ζωή με δίδαξε άλλα πράγματα. Μου έμαθε πως πηγαίνουν μπροστά όσοι δεν σταματούν να συντρέξουν τον διπλανό τους. Όσοι δεν είναι ευαίσθητοι δεν κινδυνεύουν να μείνουν πίσω από έναν ξαφνικό πόνο καρδιάς. Και το πιο σιγουράκι από όλα: Όσοι εφαρμόζουν την τακτική της σιωπής των αμνών είναι εκείνοι που δεν επιλέγονται ποτέ γιατί πολύ απλά δεν ακούγονται ποτέ! Θυσιάζεις το αρνί που βελάζει γιατί το εντοπίζεις πιο γρήγορα και πιο βολικά.

Και τώρα η ώρα της αλήθειας: Σήμερα είμαι γονιός, μητέρα δυο αγοριών, έχω δει την καλή και την ανάποδη τούτου του κόσμου και πρέπει να κληροδοτήσω την δική μου εντολή στα παιδιά μου, στα γήινα παιδιά μου. Δεν σας κρύβω πως η εντολή μου, η πρώτη μου εντολή, ήταν να σιγουρέψω την ασφάλεια των παιδιών μου. Δεν σας κρύβω πως η σιωπή των αμνών ήταν η πρώτη τακτική που μου ήρθε στον νου. Αν το παιδί μου είναι υπάκουο και σωπαίνει τις κρίσιμες στιγμές…Αν ο γιος μου δεν μπαίνει ποτέ στην πρώτη γραμμή και δεν δημιουργεί ιστορίες…Τότε θα ζήσει πιο πολύ και πιο εύκολα! Θα βρει πιο εύκολα δουλειά! Θα είναι αγαπητός και ευχάριστος…Θα είμαστε όλοι μας προστατευμένοι κάτω από την ασπίδα του «φυλαγε τα ρούχα σου  για να έχεις τα μισά»…τα μισά…τα μισά…

Η τελευταία λέξη με επανέφερε στην δική μου αλήθεια. Αν ακολουθησουν τα παιδιά αυτόν τον δρόμο θα έχουν πάντα τα μισά! Τίποτα ολόκληρο! Τίποτα πολύχρωμο! Ένα αρνί μέσα στο κοπάδι που θα πεθάνει υπέργηρο, τροφαντό από πλήξη και ανία …και άνοια….Τα βράδια που χάζευα τα παιδιά μου όταν κοιμοντουσαν πάνω από την κούνια τους,  πάνω από τα κρεβάτια τους αργότερα, περίμενα την στιγμή που θα μεγαλώσουν και δεν ήθελα τίποτα άλλο από το να είναι ο εαυτός τους! Ο καθαρόαιμος, ιδιαίτερος, μοναδικός εαυτός τους!

Κανείς δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια ζωή δίχως κινδύνους, συγκρούσεις και ανηφόρες- κατηφόρες. Είμαστε το άθροισμα των επιθυμιών μας και των πράξεών μας. Είμαστε το τραγούδι των ήχων που παράγουμε! Η σιωπή ταιριάζει στα άψυχα…Και εμείς είμαστε εν ψυχή και σώματι ηχηρά παλλόμενα ενεργειακά ηφαίστεια! Μην φοβηθείς τη φωνή σου!!! Μην φοβηθείς την φλόγα σου!!!

Έτσι φτιάχτηκε ο κόσμος: Από πολλαπλές εκρήξεις!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑