Γράμμα στον Άγιο Βασίλη!

Άγιε Βασίλη,

Σου γράφω αυτό το γράμμα φέτος. Και τώρα που έκατσα να σου γράψω, συνειδητοποιώ ότι είναι η πρώτη φορά που σου γράφω. Αλήθεια!!!! Το πιστεύεις; Εμείς οι δυο δεν έχουμε επικοινωνήσει άλλη φορά!!!! Και αφού δεν με ξέρεις, πρώτα θα σου συστηθώ. Με λένε Χρυσούλα. Η αλήθεια είναι ότι πάντα από μικρή ήθελα να έχω ένα άλλο όνομα. Πιο απλό και σκέτο. Μαρία… Άννα… Έλλη είναι το αγαπημένο μου. Από όσο ξέρω όμως, ακόμα και εσύ είναι αδύνατον να μου φέρεις άλλο όνομα, άρα θα κρατήσω αυτό που έχω.

Δεν ξέρω αν ήμουν καλό κορίτσι όλη την χρονιά, γιατί δεν ξέρω τι θεωρείς εσύ καλό. Εγώ έκανα ο,τι καλύτερο μπορούσα. Για όλους και για όλα. Εντάξει, όχι για όλα. Στα μαθήματα τραγουδιού πηγαίνω αδιάβαστη. Όμως δεν θέλω να αγχώνομαι. Και τα κέικ που φτιάχνω δεν μου πετυχαίνουν, αλλά πιστεύω ότι μπορείς να μου τα συγχωρέσεις αυτά και να μου φέρεις δώρο. Χμμμμ!!!!! Δώρο!!!!

Μέχρι να αρχίσω να γράφω, περνούσαν από το μυαλό μου πολλά που ήθελα να σου ζητήσω. Τώρα όμως δυσκολεύομαι. Όχι γιατί σκέφτομαι πολλά και δεν ξέρω τι να διαλέξω, αλλά γιατί άδειασε το μυαλό μου και δεν έχει τίποτα. Το είχα διαβάσει κάπου αυτό… ότι στο μυαλό μας τα πράγματα και οι σκέψεις είναι πιο σκόρπιες και μεγάλες, στο χαρτί όμως που χρειάζεται να μπουν σε τάξη, είναι λιγότερες τελικά. Να που το έπαθα τώρα και εγώ αυτό. Αλλιώς ήταν στο κεφάλι μου και αλλιώς στο χαρτί. Μα είναι δυνατόν; Τι έπαθα; Γιατί δεν βρισκω κάτι να ζητήσω; Μάλλον θα φταίει που δεν σου έχω ζητήσει ξανά κάτι και δεν ξέρω πώς λειτουργείς. Έχεις ας πούμε κάποιο μπατζετ για τον καθένα; Είναι κάποια δώρα που μένουν εκτός; Πάει ανάλογα με την ηλικία; Αλλά και σάμπως αν τα ξερα όλα αυτά, μήπως θα ήταν πιο εύκολο να βρω δώρο; Μπαααα!!!! Μήπως τελικά ζορίζομαι να ζητάω; Κάπου το διάβασα και αυτό. Ότι οι άνθρωποι λεει δυσκολεύονται να λένε αυτό που θέλουν, αυτό που έχουν ανάγκη. Μήπως το ίδιο έπαθα και εγώ τώρα;

Μα πρέπει να βρω κάτι να ζητήσω…. Αλλιώς τι νόημα έχει αυτό το γράμμα; Θα θυμώσεις στο τέλος με την φλυαρία μου και σίγουρα δεν έχεις χρόνο για χάσιμο. Με εμένα και με ο,τι μου κατέβει στο κεφάλι θα χασομεράς; Σίγουρα θα έχεις καλύτερα πράγματα να κάνεις και καλύτερα γράμματα να διαβάσεις. Εγώ δεν ξέρω να γράφω σαν τους άλλους… μα τι είναι αυτό τώρα; Από που και ως που ξέρω εγώ τι θα κάνεις; Τι σενάρια είναι αυτά που έφτιαξα; Μπα σε καλό μου. Και αυτό το έχω διαβάσει ότι γίνεται. Να εγκλωβιζονται δηλαδή οι άνθρωποι στις σκέψεις τους και στα σενάρια που φτιάχνουν οι ίδιοι και στο τέλος αυτό να τους ακινητοποιεί …Αααααα δεν θέλω να πάθω και εγώ το ίδιο. Εγώ θέλω να βρω δώρο να ζητήσω…

Ας αρχίσω να ψάχνω λοιπόν….λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν…. Από υλικά αγαθά, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι για να σου ζητήσω. Δεν μου πάει τώρα να σου γράψω ότι θέλω μια μπλούζα ας πούμε. Άσε που είμαι και λίγο παράξενη και αν δεν μου αρέσει δεν θα ξέρω από που την πήρες για να την αλλάξω… ρούχα όχι… παπούτσια όχι…κοσμήματα όχι…ααα η αλήθεια είδα ένα πολύ ωραίο δαχτυλίδι κάπου, αλλά συγνώμη Άγιε μου Βασίλη, όμως ονειρεύτηκα να μου το κάνει δώρο ένας άλλος άντρας. Δεν με παρεξηγείς έτσι; Κοσμήματα λοιπόν όχι… τσάντα όχι γιατί είπε η κουμπάρα μου θα μου πάρει μια δώρο…

Άσε τα υλικά αγαθά. Ούτε βέβαια υγεία, χαρά ευτυχία θέλω να σου ζητήσω. Είναι πολύ σημαντικά αυτά, τα πιο πολύτιμα, αλλά αυτά δεν είναι δώρο για μια φορά… Αυτά χρειάζονται διάρκεια στη ζωή μας έτσι αποφάσισα να τα πάρω στα χέρια μου. Φροντίζω την υγεία μου και αυτό μου δίνει χαρά ξέρεις… και όταν είμαι χαρούμενη, όλα είναι καλά και λαμπερά. Αλήθεια εσύ πώς φροντίζεις τον εαυτό σου και διατηρείς αυτή την απίστευτη ενέργεια τόσα χρόνια; Ίσως κάποια μέρα που θα έχεις χρόνο, να βρεθούμε να ανταλλάξουμε ιδέες…

 Α! Νατο! Αυτό θα είναι το δώρο μου…. Μια συνάντηση μαζί σου. Μια συνάντηση με το θαύμα! Αυτό που θα γεμίσει την καρδιά μου αγάπη, αυτό που θα κάνει τα μάτια μου να λάμπουν, αυτό που μετά θα αναρωτιέμαι αν ήταν όνειρο ή πραγματικότητα! Αυτό το θαύμα-δώρο θέλω. Μια συνάντηση μαζί σου. Και μην ανησυχείς. Ξέρω ότι δεν θες να εκτίθεσαι και ότι δεν θα φοράς την στολή σου όταν βρεθούμε, όμως εγώ θα σε αναγνωρίσω. Γιατί η καρδιά μου θα αναγνωρίσει το θαύμα…

Σε ευχαριστώ Άγιε μου Βασίλη… θα σε περιμένω… πάντα με αγάπη. Χρυσούλα.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑