Καλημέρα από την κόλαση.

Καλημέρα από την κόλαση. Ο ουρανός που χθες το βράδυ είχε πεφταστέρια, σήμερα έχει φλόγες και στάχτη από το πευκοδάσος που καίγεται στην καρδιά της Εύβοιας. Όχι, ο ουρανός δεν είναι μπλε. Ένα καφε γκρι σύννεφο έρχεται απειλητικό από τα βορειοανατολικά. Και το φως του ήλιου έχει ένα μουντό, πηχτό, κίτρινο χρώμα. Το χρώμα της χολέρας. Της κατάρας.
Της κατάρας που κουβαλάει αυτή η χώρα, να μην την αγαπούν ούτε να τη σέβονται οι κάτοικοι της. Η κατάρα να τη βιάζουν ανελέητα και να την καταπατούν. Και να τη βρίζουν γιατί ‘τίποτα καλό δε γίνεται εδώ’. Πρόσεξες ότι ποτέ δε λέμε ‘τίποτα καλό δεν προσπαθώ να κάνω εγώ;’
‘Δε γίνεται’ λέμε. Από τους άλλους. Από τους διπλανούς μας. Από τους διοικούντες. Από τους υπεύθυνους. Αλλά εγώ ποτέ δε συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου στην ευθύνη.
Φωτιές παντού. Συνέχεια. Κάθε χρόνο. Και το χειμώνα θα μιλάμε για τις πλημμύρες.
Οι φωνές αγωνίας για την κλιματική αλλαγή ακούγονται κάθε μέρα και έρχονται από παντού. Παιδιά και νέοι ακτιβιστές προσπαθούν να μας αφυπνήσουν με αγωνία και ψυχή.  Οι φωνές των επιστημόνων οτι είναι θέμα χρόνου η καταστροφική αυτη πορεία να είναι μη αναστρέψιμη, ακούγονται κάθε μέρα.
Εκατομύρια τόνοι πάγων λιώνουν με ασταπιαία ταχύτητα και οι όγκοι νερού που ελευθερώνονται απειλούν να εξαφανίσουν ολόκληρες περιοχές και πόλεις που βρίσκονται κοντά στη στάθμη του νερού. Η Αλάσκα και η Σιβηρία καίγονται. Η Ευρώπη λιώνει από τους καύσωνες και η Αμερική έφτασε το χειμώνα τους μείον 60 βαθμούς. Στη χώρα μας οι πλημμύρες και οι φοβερές βροχοπτώσεις προξένησαν τόσες καταστροφές σε Κρήτη, Χαλκιδική και τόσα άλλα μέρη. 

Το κίτρινο χρώμα της κατάρας κινείται απειλητικά στον πλανήτη.

Κι εσύ ανεγκέφαλε συνεχίζεις να βάζεις φωτιές…

Καις τα πνευμόνια σου. Καις το οξυγόνο που αναπνέεις. Καις τη γη που σου δίνει το φαγητό που τρως. Το πιάτο σου πια θα έχει μόνο καμμένες ρίζες και καμμένα ζώα…
Πού θα πας να ζήσεις, μου λες; Τα παιδιά σου τι θα αναπνέουν και τι θα τρώνε, μου λες; Έχεις καταλάβει οτι δεν υπάρχει διαφυγή πια; 

Όχι, δε μας καίνε οι ξένοι και οι έξωθεν δυνάμεις. Τώρα πια, στο σημείο που βρίσκεται ο πλανήτης κι ένα δέντρο να καεί σε οποιοδήποτε σημείο της γης, επιρρεάζει αστραπιαία κάθε ένα άνθρωπο. Κι εσύ που αποφασίζεις να βάλεις τη φωτιά δε δικαιολογείται να μην το έχεις καταλάβει οτι η ευθύνη σου και οι συνέπειες της πράξης σου έχουν παγκόσμιες συνέπειες. Και μη μου πείτε πια οτι η φωτιά ξεκίνησε από ένα γέρο αγρότη που ήθελε να κάψει ξύλα στην αυλή του. Στις 3.00 η ώρα το πρωί; Αλήθεια τώρα; …

Δυστυχώς η ευθύνη δε βαραίνει μόνο τον ανεγκέφαλο δράστη. Βαραίνει κι εσένα που ξέρεις τι πρόκειται να κάνει. Εσένα που βλέπεις τις κινήσεις του και καταλαβαίνεις. Εσένα που τον ξέρεις και τον ζεις. Κι είσαι συνεργός σ’ αυτό το έγκλημα και το βιασμό. Πάρε την ευθύνη σου λοιπόν, για το καλό το δικό σου και των παιδιών σου και μίλα! Μίλα εγκαίρως ή και μετά. Βοήθα να σταματήσει το έγκλημα!  Βοήθα τα παιδιά σου να μπορέσουν να ζήσουν!

(Ευχαριστώ πολύ την κυρία Lena Ifanti που μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω τη τόσο ιδιαίτερη φωτογραφία της).

Περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου, εδώ :

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑