Σαν το μικρό φαντασματάκι….

Όταν είμασταν πιτσιρίκια ονειρευόμασταν πως μπορούμε να αποκτήσουμε υπερδυνάμεις. Συζητούσαμε με τις ώρες τι θα κάναμε και πως αν είχαμε υπεράνθρωπες ιδιότητες και ο καθένας μας διάλεγε τη δύναμη εκείνη που του άρεσε πιο πολύ και που θεωρούσε ότι θα τον έκανε ανίκητο. Άλλοι ήθελαν να μπορούν να τρέχουν γρηγορότερα και από την ταχύτητα του φωτός, άλλοι ήθελαν να μπορούν να πετάνε και να φτάνουν ψηλά όπως τα πουλιά ή τα αεροπλάνα, άλλοι ήθελαν να μπορούν να τηλεμεταφέρονται οπουδήποτε μέσα σε ένα δευτερόλεπτο και άλλοι, όπως εγώ ήθελαν να μπορούν να γίνονται αόρατοι.

Μην ξεγελιέστε. Κανείς μας δεν είχε κάποιον ευγενή σκοπό κρυμμένο πίσω από αυτή την επιθυμία. Κανείς μας δεν σκεφτόταν πως με την υπερδύναμή του θα σώσει τον πλανήτη από την καταστροφή, όπως οι υπερήρωες των κόμικς. Αν έκανες το λάθος να μας ρωτήσεις για ποιο λόγο διαλέξαμε τη συγκεκριμένη υπερδύναμη, κάποιος πολύ ταπεινός στόχος αποκαλυπτόταν αργά η γρήγορα. Έτσι, λοιπόν, και στη δική μου περίπτωση, το να μπορώ να γίνομαι αόρατη, έκρυβε το προφανές: να μπορώ να ξέρω τι συμβαίνει και τι λέγεται όταν δεν είμαι παρούσα. Κάτι σαν κουτσομπολίστικο μεσημεριανό μαγκαζίνο χωρίς καν να χρειάζομαι ρεπόρτερς και πάνελ.

Αν, λοιπόν, τη σήμερον ημέρα η πληροφορία είναι δύναμη, φανταστείτε πόσο δυνατή θα αισθανόμουν αν μπορούσα να έχω ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση σε αυτή όποτε, όπως και όπου θέλω. Φανταστικό; Αμ δε… Μεγαλώνοντας, όλοι καταλάβαμε πως όσο λιγότερα ξέρεις τόσο το καλύτερο. Όταν ψάχνεις μυστικά, ψέματα κι αλήθειες, βρίσκεις. Και τις περισσότερες φορές, αυτό που βρίσκεις δεν είναι αυτό που περίμενες. Τις περισσότερες φορές είναι πιο σκληρό από όσο αντέχεις και σε πληγώνει πιο πολύ από όσο νομίζεις. Όσο κι αν ενθουσιάζεσαι με το κουτσομπολιό, όταν αυτό αφορά εσένα είναι το λιγότερο άβολο. Μη σας πω κι αβάσταχτο σε κάποιες περιπτώσεις και με πείτε δραματική, που καθόλου δεν με χαλάει αλλά θα το συζητήσουμε μια άλλη φορά…

Δείτε το και αλλιώς: αν γνωρίζατε τι πραγματικά πιστεύουν οι άλλοι για εσάς θα το αντιμετωπίζατε ως ευκαιρία για να δείτε πιο σοβαρά τα ελαττώματα σας ή θα νιώθατε κατάφορη αδικία εις βάρος σας και απελπισία που κανείς δεν σας καταλαβαίνει; Ρητορικό το ερώτημα… Γιατί με σιγουριά ξέρετε κι εσείς ότι είναι αδύνατον να σας αγαπούν και να σας εκτιμούν όλοι. Το λέει και ο σοφός λαός: τι είμαστε για να αρέσουμε σε όλους; Τηγανιτές πατάτες; Άσε που ούτε κι αυτές δεν αρέσουν σε όλους, πράγμα εντελώς παράλογο αν με ρωτάτε…

Γι’ αυτό, σας λέω. Καλύτερα να μην ξέρουμε τόσα πολλά. Κι αν θέλουμε να ευχηθούμε να αποκτήσουμε μια υπερδύναμη, ας ευχηθούμε να τρώμε ό,τι θέλουμε και να μην παχαίνουμε. Πιο απλό, πιο σαφές και πιο χρήσιμο για το bikini body μας.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑