Full mind or Mindful?

«Να ζεις την κάθε σου μέρα τόσο έντονα, σαν να είναι η τελευταία!»

«Να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή σου, σαν να μην υπάρχει αύριο»

«Συγκεντρώσου στο σήμερα και σε αυτό που έχεις».

Ελάτε, πείτε τώρα την αλήθεια, πόσες φορές τη μέρα τα ακούτε όλα αυτά από τους γύρω σας και πόσο συχνά τα διαβάζετε με συγκίνηση σε posts, άρθρα, memes κτλ κτλ κτλ; Κάπως έτσι έχουμε πειστεί πως πρέπει οπωσδήποτε να κυνηγήσουμε το αναθεματισμένο το mindfulness ( ή ενσυνειδητότητα στα ελληνικά, που πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχει σαν λέξη), λες και δεν μας έφταναν όλα τα υπόλοιπα που κυνηγάμε κάθε μέρα.

Τρέχουμε όλοι σαν δαιμονισμένοι να κάνουμε διαλογισμούς, γιόγκες και ψυχοθεραπείες, να αγοράσουμε όλα εκείνα τα βιβλία αυτοβελτίωσης που εγγυώνται ότι θα μας αλλάξουν τη ζωή ριζικά από τη μια μέρα στην άλλη, διαβάζουμε ό,τι άρθρο κυκλοφορεί στα ιντερνέτς με 4.765.983 τρόπους για να σκεφτόμαστε διαφορετικά, τα συζητάμε με ύφος αρχαίου έλληνα φιλοσόφου στις παρέες και δοκιμάζουμε όλες τις καινούριες τεχνικές, μπας και καταφέρουμε να σωθούμε από το καθημερινό άγχος. Μέχρι τη στιγμή που θα πέσουμε για ύπνο και θα αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε αν προλαβαίνουμε τις προθεσμίες πληρωμής του ρεύματος, του νερού, της εφορίας, του σχολείου των παιδιών… Και εκτός από το άγχος για όλα αυτά, να βάλουμε και καημό που χάθηκε το mindfulness και μην το είδατε, μην το απαντήσατε.

Στην πραγματικότητα, όλη αυτή η μοντέρνα τάση, δεν έχει άδικο. Κανονικά, έτσι πρέπει να ζούμε, απολαμβάνοντας τη στιγμή. Αλλά υπάρχει μια μικρή διαφορά για κάποιους. Αν έχεις πράγματα να περιμένεις στη ζωή, αν βλέπεις προοπτικές να ανοίγονται μπροστά σου, αν βλέπεις φως στην άκρη του τούνελ και επιλέγεις να ζεις την κάθε μέρα, σαν να είναι η τελευταία, τότε πράγματι επέλεξες το δρόμο που θα σε οδηγήσει σε μια ήρεμη και απολαυστική καθημερινότητα. Τι γίνεται όμως, όταν οι προοπτικές δεν φαίνονται πολύ καλές, όταν δεν έχεις και πολλά να περιμένεις ή όταν τα περιθώρια βελτίωσης της ζωής σου στο μέλλον είναι στενά ή προς το παρόν ανύπαρκτα; Σε αυτή την περίπτωση, δεν είσαι σε θέση να κάνεις καμμία επιλογή. Εδώ, η πίστη στο παρόν και στη μέρα που περνάει είναι αναγκαστική, γιατί δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο.

Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ σημαντικό να απολαμβάνεις τη ζωή και να γεμίζεις τις μέρες της με όλα όσα σε κάνουν χαρούμενο. Πάντα κάτι θα σε αγχώνει και κάτι θα σε πιέζει και κάτι θα πηγαίνει στραβά. Αλλά αν μπορείς να βρεις και κάτι ωραίο στην κάθε μέρα σου, ίσως αυτό είναι που θα σε κάνει να σηκωθείς ευκολότερα από το κρεβάτι σου το επόμενο πρωινό.

Εγώ, πάντως, δεν σας κρύβω, ότι έχω λίγο μπερδευτεί με την τύπου «new age» φιλοσοφία της εποχής μας: Να την ξεκινήσω τη ρημάδα τη δίαιτα γιατί το καλοκαίρι πλησιάζει επικίνδυνα; Ή να ζήσω τη στιγμή στο φουλ και να τη φάω την καρμπονάρα, σαν να μην υπάρχει αύριο;

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑