Έρωτας και Μητρική Γλώσσα

ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ …

Ουδείς μωρότερος των ιατρών , αν δεν υπηρχον οι φιλόλογοι…

Κείμενο προς επεξήγηση…

Έρωτας και γλώσσα… Γλώσσα μητρική και το πρώτο Σαγαπώ ή Σαγαπό στη μητερα… Στα χέρια της μητέρας που μας φροντίζουν , στα χέρια της μητέρας που μας εγκαταλείπουν και μας πονάνε , στα χέρια της μητέρας που είναι αλλοδαπή και μαθαίνει ελληνικά μαζί μας, περιμένοντας να πάμε σχολείο και να της εξηγήσουμε τι είναι το ωμέγα και τι το γιώτα… Η πρώτη Γλώσσα που γνωρίζουμε είναι η Γλώσσα της μητέρας μας. Η μητρική μας Γλώσσα είναι η δική της Γλώσσα λέξεων, συναισθημάτων και σώματος.
Και αν συνεχίσουμε το οδοιπορικό της αναζήτησης …η πιο μεγάλη μητέρα, η πρώτη μάνα όλων , είναι η Γλώσσα μας. Τα χέρια της είναι οι προτάσεις της… Τα μάτια της είναι οι προθέσεις της… Τα αυτιά της είναι τα σημεία στίξης της… Τίποτα δεν υπάρχει για την αντίληψη μας , αν πρώτα δεν γεννηθεί μέσα στη Γλώσσα μας…Τα όρια του κόσμου μου είναι η Γλώσσα μου , είχε πει ο Βιτγκενστάιν και είχε απόλυτο δίκιο.
Προχωρώντας την ενδοσκόπηση στα όρια της Γλώσσας της μητρικής σε μεγαλύτερο βάθος μέσα μας, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μία πρωταρχική ερωτική αίσθηση σύνδεσης με την Μητέρα /Γλώσσα. Σε αυτό το επίπεδο, η Μητέρα και η Γλώσσα ταυτίζονται ως ερωτικό ποθούμενο. Για τον χρήστη της μητρικής του Γλώσσας το να αγγίξει μια γυναίκα με τα χέρια του ή το βλέμμα του – και για την χρήστρια, αντίστοιχα, της δικής της μητρικής Γλώσσας το να αγγίξει έναν άντρα με σώμα ή βλέμμα- είναι μία πράξη αμιγώς ερωτική, που περνάει μέσα από την Γλώσσα την μητρική. Φράσεις ερωτικές ή επιθετικές ή συναισθηματικές, φράσεις οποιασδήποτε επικοινωνιακής περίστασης είναι φράσεις/περιστάσεις/στιγμές με τη μητέρα μας. Τι θέλω να πω…Τα ρούχα για το Σχολείο, διαλεγμένα από την μητέρα , όταν είμαστε ακομα μικροί ηλικιακά. Τα ρούχα για την Εκκλησία, πλυμένα και σιδερωμένα στην πένα , τα παπούτσια ασορτι… όλα γινονται από την μητέρα για να εξυπηρετησουν μια συγκεκριμένη περίσταση. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η Γλώσσα η μητρική. Το ίδιο ακριβώς κάνει και ο έρωτας. Και στις τρεις περιπτώσεις στόχος είναι η ικανοποίηση.

Και για να δέσω το κείμενό μου με τον τίτλο του, πρέπει να βάλω στο παιχνίδι και την Σκέψη και την προθετικότητα της σκέψης. Οι Γλωσσολόγοι εξ αρχής έθεσαν το ερώτημα , αν προηγείται η Γλώσσα της Σκέψης ή η Σκέψη της Γλώσσας. Η απάντηση που δόθηκε θυμίζει την σχετικότητα του χρόνου του Αϊνστάιν. Ταυτόχρονο. Παράλληλο. Και κουμπωμένο αποκλειστικά στην μοναδικότητα , μέσα όμως σε μια πολλαπλότητα επιλογών. Για παράδειγμα: Πονάω και την ίδια ώρα ακριβώς , από την στιγμή που είμαι εγγράμματος, οπτικοποιειται μέσα μου ένα Αχ! Γελάω, και την ιδια στιγμή ακούω μεσα μου τον ηχο του γέλιου. Αναγνωριζω , όπως θα ελεγε ο Πλατωνας την Ιδέα. Την ιδια ωρα ακριβώς που την ανακαλύπτω.
Κι αν όλα τα παραπάνω που αναφέρω είναι σωστά ολόσωστα , γιατι η Γλώσσα ακρωτηριάζεται, αντι- ερωτικοποιειται, βιάζεται, αλλάζει, μεταστρεφεται, συσστρεφεται εντός της, εξωστρεφεται ή εσωστρεφεται αντιστοιχα;
Γιατί οποιαδήποτε ρυθμιστική τάση για κανονικότητα και τυποποίηση στη γλώσσα, της αφαιρει αυτόματα και την μοναδικότητα της, δηλαδή την δημιουργικότητα της.
Ωστόσο, επρεπε να προκύψει ένας κοινός κώδικας γλωσσικός για να μπορούν οι ανθρωποι να επικοινωνούν, ακόμα και όταν μοιραζονται την ιδια μητρική γλώσσα. Όπως ακριβώς συμβαινει και με τις μητερες και με την ερωτική συμπεριφορα. Μιλάμε και γράφουμε ετσι. Θηλάζουμε και περιποιούμαστε ετσι. Φιλάμε και κανουμε ερωτα ετσι.
Εδώ,εμφανιζονται ως θεράποντες ιατροί η αγαπημένη καστα των τύπων και των τόνων , και των πνευμάτων και της παύλας και της τελείας και της γενικής , ονομαστικής , κ.λ.π. Και τα παιδιά μας πάνε στο σχολείο για να μάθουν Αλφα! Όπως ελεγε και ο Παπαδιαμαντης. Και τα χρόνια της εκπαιδευσης , χρόνια σκληρα και δυσκολα- για παιδια, εκπαιδευτικούς και γονεις- περνούν καταξιώνοντας περισσοτερο τον γλωσσικό κωδικα και υποβαθμιζοντας την ερωτικότητα της δημιουργικής μητρικής Γλώσσας.
Και αυτό είναι το βαθύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε όχι μόνον στην εκπαίδευση αλλά στην κοινωνία ολάκερη. Παράγουμε αντιερωτικούς τεχνοκρατικούς γλωσσικούς χρήστες. Διαμορφώνουμε βεβαια πριν από όλα αντιερωτικές νευρωτικές υπερ-τελειες μητερες. Και Φυσικά…πηδαμε με το δεξί ή το αριστερό πόδι σε έναν ΑΝΤΙ-ερωτικό γκρεμό, όπου όλα αναμένονται βάσει τηλεοπτικού ή κινηματογραφικού ή διαδικτυακού πλέον σεξουαλικού κώδικα.
Τι προτεινω;;; Ο,τι και ο Μανος Χατζηδακις στην κλασσική φωτογραφια του: Καντε Eρωτα , Όχι Πολεμο! Και με τραγούδι το ειπε ο Μανος…πορνογραφία σημειο των καιρών. Μας τελειωσε όμως ο Μάνος…και μειναμε μόνοι. Το εχετε καταλάβει , ετσι δεν είναι;

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑