Έλλειψη ή Χαρά;

 

Μια σκέψη γυρίζει συνέχεια στο μυαλό σου.

Τι λείπει; Τι μου λείπει;

Σκέπτεσαι συνέχεια τι λείπει από το να γίνεις αυτό που θα ήθελες, τι λείπει από το να ζεις όπως θα ήθελες, τι λείπει από το να έχεις τις σχέσεις που θα ήθελες.

 

Και δεν περιορίζεσαι μόνο εκεί, αλλά και στους χώρους που ζεις και κινείσαι. Το μάτι σου παρατηρεί συνεχώς τι χρειάζεται να γίνει για να είναι καλύτερο, ωραιότερο, πιο λειτουργικό, πιο…

 

Στη θετική του εκδοχή, αυτό σε κινητοποιεί για να προοδεύεις, να εξελίσσεσαι, να καλυτερεύεις τις συνθήκες της ζωής σου, να επιδιώκεις την αυτογνωσία, να έχεις ενσυναίσθηση, να εξελίσσεσαι.

Η αισθητική σου γίνεται πιο εκλεπτισμένη, παρατηρείς, δοκιμάζεις, εξερευνάς άλλες οπτικές.

 

Υπάρχουν όμως και κρυμμένες παγίδες. Καλύτερο / ωραιότερο / λειτουργικότερο /

– ότερο είναι όλα σε συγκριτικό βαθμό. Συν-κρίνεις. Δηλαδή κρίνεις. Δηλαδή ασκείς κριτική.

Σε ποιον;  Σε σένα, στα έργα σου, στις σχέσεις σου, στα πάντα σου. Κρίνεις διαρκώς και συγκρίνεις επίσης ακατάπαυστα. Άρα ακυρώνεις ταυτόχρονα. Επομένως, δε χαίρεσαι με όσα καταφέρνεις επειδή συγκρίνεσαι με το καλύτερο που θα μπορούσε να είναι. Κάνεις τόσο αγώνα για να καταφέρεις κάτι και μετά δίνεις μια και τα ακυρώνεις όλα…

 

Και μάλιστα σήμερα, στην εποχή των social media που βλέπεις στην οθόνη του κινητού σου να περνούν οι ‘ευτυχισμένες ή επιτυχημένες ζωές’ των άλλων, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο έντονα. Γιατί αυτός κι όχι εγώ; Πώς πετυχαίνει αυτός και όχι εγώ;

 

Πάμε λίγο από την αρχή.

Ό,τι έχεις στη ζωή σου αυτή τη στιγμή είναι πράγματα που αποφάσισες να έχεις. Είτε ενσυνείδητα, είτε ασυνείδητα. Από κάπου ξεκίνησες και με έναν τρόπο δικό σου το έφτασες μέχρις εδώ.

 

Ήταν δύσκολο ή ήταν εύκολο.

Ανάλογα με τις αποφάσεις που πήρες ή τις αποφάσεις που δεν πήρες.

 

Και κυρίως, με αποφάσεις που πήρες σύμφωνα με τα δεδομένα που είχες τη στιγμή της απόφασης. Αυτό να το θυμάσαι πάντα. Το να κοιτάς σήμερα πίσω και να κρίνεις την απόφαση σου, είναι ό,τι πιο σκληρό και άδικο που μπορείς να κάνεις. Τότε ήταν όλα αλλιώς, όπως ήσουν κι εσύ αλλιώς.

 

Σήμερα είσαι εδώ. Στη ζωή που δημιούργησες.

Πριν σκεφτείς το επόμενο βήμα σου, πριν αρχίσεις να αγωνιάς για το καινούργιο που κυνηγάς, κάθισε κάπου ήσυχα και σκέψου τη μέχρι τώρα διαδρομή σου.

 

Τι έχεις πετύχει;

Τι έχεις αλλάξει από τα δεδομένα σου;

Πόσο έχεις προχωρήσει;

Τι έχεις μάθει μέσα από τις αποτυχίες και τις επιτυχίες σου;

 

Ίσως σου έρθουν στο μυαλό μόνο αρνητικές εικόνες.

Ψάξε.

Ψάξε κι άλλο.

Βρες τα όμορφα και θετικά, γιατί σίγουρα υπάρχουν.

Τα χρειάζεσαι.

 

Όχι γιατί είναι η τάση της εποχής να τα βλέπουμε ρόδινα, ούτε επειδή όλοι μας παροτρύνουν να ωραιοποιούμε την πραγματικότητα μας.

 

Τα χρειάζεσαι γιατί πάνω σ’ αυτά θα κτήσεις τα επόμενα σου.

Και γιατί δε θα νοιώσεις ποτέ ικανοποίηση και πληρότητα αν συνεχώς κατά-κρίνεις τον εαυτό σου για λάθη, ελλείψεις, απροσεξίες.

 

Δες λοιπόν τα καλά στοιχεία της ζωής σου και τα δικά σου ζητούμενα και προτεραιότητες.

Δες και αναγνώρισε τα χαρίσματα σου και τις ικανότητες σου.

Δες τι διαχειρίστηκες σωστά και τι σε έφερε σε επιτυχημένα αποτελέσματα.

 

Αυτά είναι η προίκα σου και το κεφάλαιο σου στη ζωή.

Τα χρυσά σου εργαλεία για να κατασκευάσεις το παρακάτω σου.

Αυτά είναι ο δικός σου θησαυρός.

 

Κι όταν τα δεις όλα αυτά και νοιώσεις χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη για τον πλούτο που έχεις, αξιολόγησε από την αρχή τα επόμενα βήματα που σκεπτόσουν να κάνεις.

 

  • Είναι κάτι που θα σου δώσει χαρά;
  • Το χρειάζεσαι για να βελτιώσεις τη ζωή σου ή την εργασία σου;
  • Είναι κάτι που θα ωφελήσει εσένα και τους αγαπημένους σου; ΄Η την κοινωνία;
  • Θα σε εξελίξει ως άτομο και ως χαρακτήρα;
  • Πόσο πραγματικά είναι δικό σου ζητούμενο αυτό που σου λείπει, αυτό που επιδιώκεις να κερδίσεις;

 

Η γρήγορα εξελισσόμενη σημερινή εποχή δημιουργεί συνεχώς νέα κοινωνικά πρότυπα. Είναι τόσες οι αλλαγές που είναι πολύ εύκολο να χάσεις την ουσία των πραγμάτων και της ίδιας σου της ζωής, μέσα σε ένα αδιάκοπο καθημερινό αγώνα.

 

Για να διατηρηθεί η ισορροπία, επιβάλλεται να υπάρξει επίγνωση του τι θέλεις πραγματικά και ποιες είναι οι ανάγκες σου σύμφωνα με τις δικές σου αξίες και προτεραιότητες.

 

Γιατί… Δεν είναι κρίμα να αγωνίζεσαι καθημερινά, να αφιερώνεις κόπο και πολύτιμο χρόνο  και να μη νοιώθεις  χαρά;

 

Δεν είναι κρίμα να περάσεις όλη σου τη ζωή με αδιάκοπη προσπάθεια  να φτάσεις κάπου, όπου δεν υπάρχει τέλος;

 

Δεν είναι κρίμα να ζεις τη ζωή σου με το βλέμμα σου στραμμένο στις ζωές των  άλλων, χωρίς να έχεις δώσει χρόνο στον εαυτό σου να δει τη δική σου ζωή;

 

Τελικά;

Τι επιλέγεις;

 

Photo by Mantas Hesthaven on Unsplash

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑

Αρέσει σε %d bloggers: