Ego lavare manus mea…

Νίπτω τας χείρας μου…

Το σημερινό μου άρθρο δεν είναι μία ακόμα αλληγορική ιστορία, όπως έχετε συνηθίσει τον τελευταίο καιρό. Σκοπός του είναι να μπουν στο ηλεκτρονικό χαρτί, κάποια συμπεράσματα που προέκυψαν από το νέο αντικείμενο της εργασίας μου τις τελευταίες εβδομάδες.

Σε αυτό δεν θα βρείτε ούτε επιστημονικές οδηγίες ( δεν είμαι επιστήμονας υγείας συνεργάζομαι όμως με ένα σπουδαίο ιατρικό team σε αυτό το Project) , ούτε κανένα άλλο είδους οδηγίες , πέρα από κάποια προσωπικά συμπεράσματα και διαπιστώσεις!

Εξ ορισμού οι προσωπικές μου διαπιστώσεις είναι υποκειμενικές άρα σωστές και λάθος ταυτόχρονα! Εnjoy them , και αν κάποια φανεί χρήσιμη, θα ήταν σούπερ!

Η εμπλοκή μου στη εκπόνηση contigency plans & policies για τον #covid19 με οδήγησε σε περίπου κοινά συμπεράσματα με την αγαπημένη και πάντα επίκαιρη @elenametaxakalofonou και το χθεσινό της άρθρο.

Θα το πιστεύατε ότι ακόμα και με την πραγματικότητα της πανδημίας του #covid19, ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, αντιστέκεται σθεναρά σε απλά καθημερινά μέτρα, μόνο και μόνο γιατί τους αλλάζει την καθημερινότητά τους! Έστω και αν ο κίνδυνος για την υγεία τους είναι πλέον υπαρκτός και σοβαρός?

Κάποιες από τις σημαντικότερες συνειδητοποιήσεις που έκανα είναι οι εξής:

Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να μην δεν δουλεύουν!

Η ικανότητα εργασίας και μάλιστα ατελείωτες ώρες, θεωρείται τεράστιο προσόν για κάποιον επαγγελματία. Οσο πιο πολλές ώρες, τόσο το καλύτερο! Εργατικότητα! Που όμως σταματά η εργασία και που αρχίζει η δουλειά και η δουλεία? Με την αποτελεσματικότητα τι γίνεται? Αν κάποιος μπορούσε με μία και μόνη κίνησή του να επηρεάσει θετικά τον οργανισμό, γιατί η αποτελεσματικότητα του να καθορίζεται από το αν “κοιμάται” στο γραφείο του?

Συνειδητοποίησα ότι αν από κάποιους τους “πάρεις” τη δουλειά τους, ίσως να μη μείνει τίποτα άλλο ενδιαφέρον στη ζωή τους και στο ενδεχόμενο να μείνουν σπίτι τους για λίγες ημέρες έστω και να εργαστούν από εκεί! Προτιμούν να ρισκάρουν την ίδια τους τη ζωή…

Είμαστε ως κοινωνία τόσο εθισμένοι στον εργασιακό μας ρόλο, που τελικά ο άνθρωπος πίσω απο αυτόν είναι ένας πραγματικά σύγχρονος σκλάβος, οι αλυσίδες του οποίου όμως είναι δεν συνδέονται πουθενά… μόνο μέσα στο μυαλό του συνδέονται κάπου!

Η φράση: “Πχχχ τι θα κάνω αν τελικά αναγκαστώ να μείνω σπίτι!” , είναι πολύ πιο κοινή από ότι πίστευα και μάλιστα βρήκε δίοδο σε χείλη που δεν περίμενα ποτέ, λόγω του προτύπου  που επικρατεί στην κοινωνία μας για τον επιτυχημένο επαγγελματία! Ακόμα και όταν το επιχείρημα ήταν : ” εκτός από την εργασία από το σπίτι, θα περάσεις και περισσότερο ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια σου!”, η απάντηση ήταν απογοητευτική!

Πιπολ κάντε λίγο περισσότερο χώρο για την οικογένειά σας και για τον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα του επαγγελματία. Διότι ο άνθρωπος πίσω από όλες τις μάσκες, είναι τελικά αυτός που τροφοδοτεί όλους τους ρόλους και μαζί τον επαγγελματία…

Αν ο άνθρωπος αυτός δεν είναι χαρούμενος, ούτε ο επαγγελματίας θα είναι… και δεν υπάρχει τίποτα πιο βαρύ απο το να φοράς μία μάσκα με ένα πλατύ χαμόγελο στην εργασία σου, ενώ απο πίσω η ψυχή σου βράζει…

Έχετε σκεφτεί ποτέ ποιοί είμαστε όταν δεν είμαστε αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε?

 

Πρόληψη αυτή η άγνωστη!

Η εκπόνηση του σχεδίου πρόληψης, ξεκίνησε απο εμάς λίγο πριν το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα, αφουγκραζόμενοι την κατάσταση παγκοσμίως. Τότε ήταν που ήρθαμε σε επαφή με το τέρας του “ωχαδερφισμού” και της νοοτροπίας: “αφού δεν έχει κτυπήσει την πόρτα μου ακόμα, δεν χρειάζεται να αναστατωθώ.”

Η πρόληψη εκτός από τη δυνατότητα που μας δίνει να έχουμε ψύχραιμες και καίριες αντιδράσεις, μας κάνει καλύτερους επαγγελματίες και ανθρώπους… αλλά ναι απαιτεί και την αλλαγή μας… Deal with it!

Μπορεί το μεγαλύτερο ποσοστό των πλάνων πρόληψης να μένουν πλάνα, αλλά όταν έρθει αυτή η ώρα της υλοποίησης, αυτή η νοοτροπία μπορεί να σώσει ζωές! Αν δεν χρειαστούν ποτέ, τότε έχουμε ακονίσει το μυαλό μας και τα skills μας με μία απο τις καλύτερες προπονήσεις “ζωής” που μπορούμε να έχουμε.

Κάποιοι αρνούνται για χάρη της άρνησης!

Είναι τρομερό και ενδιαφέρον την ίδια στιγμή, πόσο ισχυρά είναι τα αρχέγονα αντανακλαστικά των ανθρώπων, είτε πηγάζουν απο τον Reptilian Brain, είτε απο τον εγκέφαλο του Εντέρου ανάλογα με την προσέγγιση του καθενός, αν συνδυαστούν με την ελαφρότητα που μας χαρακτηρίζει ως λαός συντριπτικά!

Είμαστε τόσο αλυσοδεμένοι στό ό,τι είναι αυτό που κάνουμε , που η άρνηση για κάτι άλλο είναι η πρώτη αυτόματη αντίδραση μας! Ο κόσμος αρνείται για χάρη της άρνησης και μόνο σε πολύ μεγάλο βαθμό!

Η προβατοποίηση σε όλο της το μεγαλείο!

Είναι εξίσου τρομερό και ενδιαφέρον πόσο προβλέψιμοι είναι οι άνθρωποι και πόσο αποτελεσματική είναι η αντίστροφη ψυχολογία εδώ! Αρκεί μόνο να τους πείσεις ότι αυτοί είναι ασφαλείς, ενώ ταυτόχρονα το πλάνο προστασίας των υπολοίπων προχωρά ακάθεκτα και ασταμάτητα …για την προστασία των υπόλοιπων… που κινδυνεύουν (…από αυτούς που αρνούνται να ακολουθήσουν..!!!)

Όσο πιο ψηλά στο οργανόγραμμα, τόσο πιο μεγάλη η αντίσταση!

Για να είμαι ειλικρινής, περίμενα το αντίθετο! Έπεσα απο τα σύννεφα αλλά μου άξιζε! Ο εγωισμός της κατάληψης μίας θέσης, σε συνδυασμό με την εξάρτηση από την εργασιακή περσόνα είναι τρομακτικός!

Wake up πιπολ, ολοι είμαστε άνθρωποι με την ίδια σάρκα και αίμα και όσοι βρισκόμαστε προς την κορυφή της πυραμίδας έχουμε υποχρέωση, σε όσους βρίσκονται προς τη βάση…

Οι “cool” και οι άνετοι, είναι αυτοί που συνήθως βρίσκονται σε κατάσταση πανικού!

Παρακολουθώντας τον αίωνια cool Έλληνα να προσπαθεί να ζήσει στην εποχή του #covid19, μου έρχεται στο μυαλό, η εικόνα του γαμάτου τυπά που εκεί που προχωρά ποτισμένος από coolness μέχρι και το τελευταίο του κύτταρο …τρώει μια ξεγυρισμένη σούπα και σηκώνεται με μόνη του έννοια την στυλιζαρισμένη φράντζα, το γυαλί ηλίου και τον φρέντο που ενώ του έχει χυθεί επάνω του, αυτός συνεχίζει δήθεν ατάραχος να ρουφά με το καλαμάκι του ( που το έχει παρει απο κάτω και το έχει βάλει μέσα στο ποτήρι του) , κοιτώντας αριστερά-δεξιά να τσεκάρει αν τον είδε κάποιος να πέφτει… Σεμιναριακό Thug life…

Η πρόληψη είναι το αντίδοτο στον πανικό ….ούτε η γαματοσύνη, ούτε η ψεύτικη αρμονία!

 

Οι προληπτικά εργαζόμενοι ‘ανθρωποι είναι αυτοί συνήθως χαρακτηριζόνται ως πανικόβλητοι!

Όταν ανακίνησα το θέμα της πρόληψης, βρέθηκα στον τοίχο ως “ο σπέρνων τον πανικό!” κάτι που εντάθηκε όλο και περισσότερο όσο μπαίναμε βαθιά στην εποχή του #covid19.

Ναι καταννοώ ότι η πρόκληση της αλήθειας όταν φτάνει στα αυτιά των thug lifers είναι μεγάλη, αλλά θα πώ: do it now and you thank me later for that….

Οσοι λοιπόν αγαπάτε την προληπτική εργασία μη μασάτε, θα σας ευγνομωνούν αργότερα… όσοι τώρα σας κατακρίνουν! Ο αγαπημένος Robin Sharma  λέει : Every pioneer was once misunderstood, before he was celebrated!

Η μεγαλύτερη πράξη σκλαβιάς είναι να δώσεις σε ένα άνθρωπο ελευθερία!

Ρωτώντας τον κόσμο “Τί είναι σημαντικό για αυτούς και τί θα ήθελαν για να νιώσουν ασφαλείς?”, οι απαντήσεις που αυτόματα έβγαιναν ήταν απογοητευτικές και παθητικές! Χρειάστηκε πολύ σκάψιμο και ευελιξία για να εκμαιευθούν οι πραγματικές ανάγκες και αυτό έκανε τα πρόσωπα να λάμψουν! MasterCard Moments! Priceless!

 

Το momentum είναι από τους μεγαλύτερους εχθρούς του ανθρώπου, όσο ικανός και αν είναι!

Η κατάσταση του False Harmony, όπως την ονομάζω ή η αντίσταση στην αλλαγή όπως ακούγεται γενικά, είναι πολύ ισχυρή! H Virginia Satir  στο μοντέλο της αλλαγής που εκπόνησε, περιγράφει ως το πιο επίπονο Stage της αλλαγής εκείνο το stage οπου μία ημέρα έρχεται μία απρόβλεπτη κατάσταση ως αγκάθι και χώνεται στο πλευρό μας πετώντας μας στο χάος μην ξέροντας τι να κάνουμε, διότι από τη μία πενθούμε την απώλεια όλων όσων είχαμε, ενώ από την άλλη πενθούμε ότι πενθούμε αυτή την απώλεια!

Αν και η σημερινή κατάσταση δεν ήταν απρόβλεπτη, διότι το γνωρίζαμε απο τις αρχές του Ιανουαρίου σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι κατανοητό ότι η προσαρμογή είναι δύσκολη, αλλά, εφόσον δυστυχώς οι Έλληνες δεν παρακινούμαστε με επίτευξη στόχων, πως θα γινόταν όλα πιο εύκολα αν συνειδητοποιούσαμε ότι η μη προσαρμογή μπορεί να είναι θανάσιμη για εμάς και τους ανθρώπους που αγαπούμε ?

Αν ενώ πενθούσαμε τη θύμηση μίας γλυκιάς και ευχάριστης κατάστασης, ταυτόχρονα προετοιμαζόμασταν για όλα όσα έρχονται, τι θα άλλαζε? Food 4 thought!

Μία κίνηση πρόληψης ακόμα και αν τελικά είναι αχρείαστη, είναι εκτιμητέα και θετική ακόμα και από όσους αντιστέκονται σθεναρά. 

Μοιράζομαι σημαίνει ότι Νοιάζομαι! Είναι το προσωπικό μου moto και είναι μία πρακτική που αλλάζει ζώες! Μία κίνηση πρόληψης, η οποία περιλαμβάνει και την προστασία αυτού που την προσφέρει στους άλλους είναι το μέσο για μία ασφαλέστερη ζωή για εμάς και για τους άλλους!

“Ζούμε στην εποχή όπου η επίμαχη φράση του Πόντιου Πιλάτου επαναπλαισιώνεται και αποκτά μία σπουδαία σημασία για την επιβίωση μας, αποτελώντας ίσως την απόλυτη πράξη αγάπης προς τον εαυτό μας αλλά και προς όλους!

Καλή και ασφαλής συνέχεια …και να πλένετε τα χέρια σας!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑