Πρόσεξε μη χύσεις το γάλα…

Ήμουν λυπημένος που δεν είχα παπούτσια.. Ώσπου είδα κάποιον που δεν είχε πόδια.

Ήταν γραμμένο σε μια από τις πολλές ξύλινες χειρόγραφες επιγραφές με κιμωλία στο γραφείο της μαμάς μου.

Το θυμάμαι από τότε που ήμουν παιδί, ανάμεσα σε πολλά άλλα σπουδαία αποφθέγματα.

Σήμερα ίσως η φράση αυτή είναι πιο σοφή από ποτέ. Ειδικά με την ολίσθηση του ατόμου στη ψηφιακή απομόνωση.

Σήμερα όταν διαρκώς τείνουμε να χάνουμε το νόημα της ζωής, να ζητάμε διαρκώς περισσότερα δίχως να ξέρουμε τι είναι αυτό το παραπάνω.

Αρκεί είναι παραπάνω.

Παραπάνω χρήματα, likes, followers, παραπάνω φήμη.

Ποσοτικοποιήσαμε τη χαρά και τη ποιότητα ζωής!

Ξεχάσαμε όμως.

Ξεχάσαμε να ζητάμε περισσότερα από τον εαυτό μας, να επιδιώκουμε να χαρίζουμε περισσότερες όμορφες στιγμές στους γύρω μας.

Αποκλειστήκαμε στην υλιστική δίνη του ευδαιμονισμού, του ψευδεπίγραφου και του γρήγορου πλούτου.

Τα πρότυπα μας έπαψαν να εδράζουν σε σπουδαίους χαρακτήρες αλλά σε έκπτωτα είδωλα και καθωσπρεπισμούς.

Ξεχάσαμε να λέμε μπράβο, να παραδεχόμαστε τον διπλανό μας, να δίνουμε συγχαρητήρια.

Εξισώσαμε την ευγένεια με την αδυναμία.

Επιδιώξαμε να ανήκουμε σε αγέλες όχι γιατί ταιριάζαμε αλλά γιατί φοβόμασταν να χαρακτηριστούμε μαύρα πρόβατα.

Περιφρουρήσαμε το βασίλειο μας και χάσαμε τη δύναμη που μας ενώνει να παλεύουμε μαζί και να μοιραζόμαστε τη χαρά και τη λύπη.

Η επανάσταση βγήκε από το λεξικό μας και ο μόχθος για τον συνάνθρωπο μετετράπη σε ωχαδελφιστική νουθεσία.

Φεύγοντας, δεν θα πάρουμε τίποτα μαζί. Μόνο θα αφήσουμε.

Και αν αυτά που θα αφήσουμε χρειάζονται ναφθαλίνη και συντήρηση τότε κάτι πολύ λάθος κάναμε. Η καλύτερη ναφθαλίνη είναι η αγάπη που δίνουμε και παίρνουμε.

Οι προσπάθειες που κάναμε για να κάνουμε το κόσμο καλύτερο. Οι άνθρωποι που θα μνημονεύουν το όνομα μας χωρίς να κρατούν κάτι δικό μας στα χέρια τους.

Η Τροία δεν χτίστηκε ποτέ σε μια μέρα.

Το ίδιο και η προσπάθεια για να στρέψουμε ξανά το βλέμμα μας εκεί που πρέπει και να πάψουμε να λοξοδρομούμε.

Κανένας μας δεν είναι καλύτερος για να δώσει συμβουλές και ουδείς αλάνθαστος.

Απλά εμείς που έχουμε το προνόμιο να γράφουμε ανεπιτήδευτα και από χόμπι, είναι πολλές φορές σα να μιλάμε στο καθρέφτη χωρίς ρέγουλα και φίλτρο.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα του Jacko εδώ!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑