Πίσω από τις σκέψεις μας, τι;

Διαβάζουμε πολύ συχνά ότι οι σκέψεις μας έχουν δύναμη, οτι θετικές σκέψεις προσελκύουν θετικά αποτελέσματα, ότι με τη σκέψη μπορούμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα μας και αντίθετα, αρνητικές σκέψεις δημιουργούν αρνητικά αποτελέσματα. Ακόμα, ότι οι σκέψεις μας καταγράφονται στο σώμα μας και εκδηλώνονται με διάφορα συμπτώματα.

Όλα αυτά έχουν πλέον αποδειχτεί ότι είναι αλήθεια και όποιος ενδιαφέρεται είναι εύκολο να αναζητήσει και να μάθει περισσότερα.

Τι είναι όμως αυτό που δημιουργεί μία σκέψη;

Τι καθορίζει τι είδους αποτέλεσμα θα έχουμε στο λόγο μας και στην επικοινωνία μας;

Οι λέξεις! Ναι! Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε!

Η κορυφαία συστημική ψυχοθεραπεύτρια και ‘μητέρα’ της οικογενειακής θεραπείας Virginia Satir στο βιβλίο της  ‘Πλάθοντας ανθρώπους’  αναφερόμενη στην επικοινωνία αναφέρει ότι  κάποιες αρνητικές λέξεις θα πρέπει να πάψουμε να τις χρησιμοποιούμε γιατί ο εγκέφαλος καταλαβαίνει μόνο το θετικό και διαγράφει το αρνητικό. Έτσι, αν θέλω να θυμήσω σε κάποιον να κάνει κάτι και πω ‘Μη ξεχάσεις να..’, αυτό που εκείνος ακούει είναι ‘Να ξεχάσεις να…’ Τη λέξη ‘Μη’  τη διαγράφει. Αν όμως πω  ‘ Θυμήσου να…’, αυτό θα  έχει ως αποτέλεσμα ο άλλος να θυμηθεί να κάνει αυτό που του λέω.

Μία άλλη λέξη είναι το ‘αλλά’. Πολλοί λένε οτι αν θες να αναφέρεις κάτι αρνητικό σε κάποιον καλό θα είναι στην αρχή να ξεκινήσεις με κάτι θετικό και μετά να πεις το αρνητικό. Έτσι ακούμε πολλές φορές: “Ενδιαφέρομαι πραγματικά για σένα γιατί είσαι ένας ξεχωριστός άνθρωπος, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι είμαι έτοιμος για μία τέτοια δέσμευση”. Πώς σας ακούγεται; Ακριβώς αυτό που σκέφτεστε. Οτι δηλαδή το ‘αλλά’ ακύρωσε όλα όσα είχε πει πριν! Κι εδώ χρειάζεται να προσέξουμε ιδιαίτερα κυρίως όσοι είμαστε γονείς ή εκπαιδευτικοί, επειδή στα παιδιά οι καταγραφές του λόγου μας έχουν τεράστια βαρύτητα και επίπτωση.

Ακούω συχνά τις δηλώσεις ‘δε μπορώ να…’, αυτό είναι ‘δύσκολο’, ‘ποτέ δε θα τα καταφέρω’,  ‘αυτό δεν είναι για μένα’. Λέξεις που μας περιορίζουν τόσο πολύ, που μας καθηλώνουν στα ίδια και τα ίδια και μας κόβουν τα φτερά. Εμποδίζουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας να αναπτυχθεί, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μία πρόκληση, να πάρει αποφάσεις ζωής, να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, να σκεφτεί από μία άλλη οπτική ή να βρει μία εναλλακτική σε κάποιο θέμα που μας απασχολεί. Έτσι μένουμε εγκλωβισμένοι ή στάσιμοι σε ό,τι μας είναι γνωστό, άσχετα αν μας εξυπηρετεί ή όχι και κάνουμε το παν για να αποδείξουμε αυτές τις περιοριστικές μας πεποιθήσεις. Γιατί μόνο για πεποίθηση πρόκειται και όχι για πραγματικότητα.

Ακούγοντας συζητήσεις και διαβάζοντας τα social media συναντώ σχόλια του τύπου: ‘ Όλες οι γυναίκες είναι…’, Όλοι οι άντρες είναι…’ ‘¨Ολες οι ξανθιές… ‘, Όλοι οι νέοι…’. Συμβαίνει κάτι σε μία σχέση μαςπροσωπική ή επαγγελματική και αμέσως γενικοποιούμε και φτάνουμε να απορρίπτουμε όλους όσους βρίσκονται σ’ αυτό τον τομέα. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δε μπορούμε να κάνουμε μία όμορφη σχέση και γιατί δε μπορούμε να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά με τους άλλους. Και δε συνειδητοποιούμε πως πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η προκατάληψη μας που μας εμποδίζει να δημιουργήσουμε σύνδεση εμπιστοσύνης με τους άλλους και πως με την πρώτη ευκαιρία θα σπεύσουμε να σκεφτούμε πόσο δίκιο έχουμε που την πιστεύουμε.

Λέξεις και εκφράσεις που λέμε πρώτα στον εαυτό μας και κατά συνέπεια και στη συναναστροφή μας με τους άλλους, στην εργασία μας, στην οικογένεια μας, στις παρέες μας, σε κάθε μας αλληλεπίδραση.

Λέξεις και εκφράσεις που δημιουργούντις σκέψεις μας, τον τρόπο στάσηςμας και τις συμπεριφορές μας, με  αποτελέσματα θετικά ή αρνητικά, που δημιουργούν επικοινωνία ή χάος, που φέρνουν τους άλλους κοντά μας ή τους απομακρύνουν.

Αξίζει να αρχίσουμε να παρατηρούμε το λόγο μας, να ενημερωθούμε, να διαβάσουμε, να αναζητήσουμε άλλους τρόπους. Ζούμε σε μία ευλογημένη χρονική στιγμή που η πληροφορία είναι προσβάσιμη για τον καθένα μας, όπου κι αν βρίσκεται.

Αρκεί να θέλουμε να βελτιωθούμε, να μας γνωρίσουμε, να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό.

Και κυρίως, αρκεί να επιθυμούμε να δημιουργήσουμε ποιοτική και αποτελεσματική επικοινωνίας στις σχέσεις μας με τους άλλους  και πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μας.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα της Έλενας Μεταξά Καλοφώνου στη στήλη της Let’s play unplugged

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑