Αλλαγή εποχής

Εξαιτίας αυτού του παρατεταμένου καλοκαιριού και φθινοπώρου, αργήσαμε όλοι μας να κατεβάσουμε τα χειμωνιάτικα από τις ντουλάπες. Άλλωστε είναι μία από τις δουλειές του σπιτιού που δεν την ευχόμαστε ούτε στον χειρότερο εχθρό μας και αν έχουμε την ευκαιρία να την αναβάλουμε μέχρι τη Δευτέρα παρουσία θα το κάνουμε με μεγάλη ευχαρίστηση. Γιατί ποιοι είμαστε εμείς που θα γλιτώσουμε από τα δίχτυα της αναβλητικότητας, του περίφημου πλέον procrastination που μου το κοτσάρετε κάθε τρεις και λίγο στα hashtags όταν βαριέστε στη δουλειά;

Ξεκινώντας, λοιπόν, τη βασανιστική διαδικασία της αλλαγής ντουλάπας, ανακαλύπτεις πολλά και διάφορα. Ξεθάβεις ρούχα που τα κρατάς από την Τρίτη γυμνασίου και δεν διανοείσαι να τα αποχωριστείς, γιατί κάτι θες να σε κρατήσει ακόμα μέσα στην ψευδαίσθηση ότι είσαι ακόμα 15 χρονών. Παρόλα αυτά,οι δόσεις της εφορίας και οι πόνοι στη μέση είναι εδώ, αγαπητέ αναγνώστη, για να σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα γρήγορα και αποτελεσματικά.

Λίγο αργότερα βρίσκεσαι μπροστά σε εκείνα τα ρούχα που δεν σου κάνουν πλέον. Κάποια είναι πια πολύ φαρδιά και μαζί με σένα χωράνε μέσα τους κι άλλους δυο-τρεις και εδώ που τα λέμε είναι τα πρώτα που πρέπει να δώσεις, γιατί δεν είσαι πια εσύ αυτός ο άνθρωπος που τα φορούσε. Παράλληλα, σε μια άλλη περιοχή της ντουλάπας, που θα μπορούσε με ευκολία να ονομαστεί terra incognita, ζουν εδώ και χρόνια αθόρυβα, τα πολύ στενά ρούχα που κάποτε αγόρασες με την προοπτική να σου κάνουν όταν θα αδυνατίσεις και θα μείνεις μισός. Αγοράστηκαν, μάλλον, με την προσδοκία να ταιριάξουν με τον άνθρωπο που κάποτε ΘΑ γίνεις, αλλά η ζωή τα έφερε έτσι και τελικά ακόμα δεν έγινες. Μελλοντικά ρούχα για κάποιον προσδοκώμενο εαυτό. Δώστα κι αυτά σε κάποιον που τα χρειάζεται, γιατί αυτό που ΘΑ γίνεις δεν μπορείς ποτέ να το προβλέψεις σήμερα.

Και τελικά, είναι και τα ρούχα που θα κρατήσεις, θα τα διπλώσεις προσεκτικά και θα τα τακτοποιήσεις στη θέση τους. Αυτά που σου κάνουν, που σου πάνε, που σε κολακεύουν, που σε «φωτίζουν» και σε κάνουν να χαμογελάς στον καθρέφτη και να περπατάς με αέρα μοντέλου στο δρόμο. Από αυτά μη δώσεις τίποτα. Ειδικά αυτά που σε «φωτίζουν» κράτα τα και φόρα τα όσο πιο πολύ μπορείς!

Σαν τα ρούχα της ντουλάπας μας είναι και οι άνθρωποί μας. Εκείνοι που σε συντροφεύουν από πολύ παλιά και είναι πια κομμάτι του εαυτού σου, εκείνοι που έχουν ξεχυλώσει και δεν ακουμπάνε τίποτα από σένα πια, εκείνοι που δεν σε χωράνε και δεν σε χώρεσαν ποτέ και σε «στενεύουν» τόσο που ούτε ανάσα δεν μπορείς να πάρεις κι εκείνοι που ταιριάζουν πάνω σου σαν να ήταν φτιαγμένοι για σένα και μπορούν να σε φωτίζουν και να σε κάνουν να χαμογελάς. Σε κάθε αλλαγή εποχής, μαζί με την εκκαθάριση των ρούχων της ντουλάπας μας, ίσως θα έπρεπε να δοκιμάζουμε και μια εκκαθάριση της ζωής μας. Γιατί σε κάθε αλλαγή εποχής, κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις, κάτι κρατάς, κάτι πετάς… Και κάπως έτσι αλλάζουμε κι εμείς.

 

Υ.Γ. Για την αλλαγή της ντουλάπας μας και την αλλαγή μέσα μας έχει γράψει επίσης και η αγαπημένη μας Χρυσούλα Ζερβού σε αυτό εδώ το υπέροχο κείμενο

Διαβάστε περισσότερα από την Έρση εδώ

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑