Παιδιά της εικονικής πραγματικότητας.

Συγκλονιστήκαμε, αφορίσαμε, κατακεραυνώσαμε, στείλαμε τους δράστες στο πυρ το εξώτερο. "Στην κρεμάλα! Αυτό τους χρειάζεται!" Έκλαψε η ψυχή μας για τον άδικο χαμό της Ελένης. Σήμερα θα είχε τη γιορτή της και το σπίτι της θα ήταν γεμάτο χαρά και γέλια. Το βουβό μαύρο πέπλο της απόγνωσης και της αβάσταχτης απώλειας, σκεπάζει τώρα βαρύ την... Continue Reading →

Η γιορτή, είναι της μητέρας.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που με παραξένευαν από μικρό παιδί. Τη μητέρα μου τη λάτρευα και τη θαύμαζα κι εγώ και όλα τα μέλη της οικογένειας. Απορούσα όμως, γιατί γιορτάζαμε μόνο τη μαμά και όχι το μπαμπά; Αφού και οι δύο εργάζονταν όλη μέρα και έδιναν τον καλύτερο τους εαυτό στην οικογένεια τους, ήταν και οι... Continue Reading →

Γονιός. Νικητής. Θεός.

Αγαπημένε γονιέ, Αυτή τη φορά γράφω σε σένα, για να σου πω ότι αυτή η χρονική στιγμή στη ζωή του παιδιού σου είναι πολύ πολύ σημαντική, για πολλούς λόγους. Κι απευθύνομαι σε σένα, γιατί είναι η πρώτη φορά που είσαι ο μόνος ενήλικας που βρίσκεται δίπλα του. Σε μια πραγματικότητα που ούτε εσύ, ούτε το... Continue Reading →

Είσαι γονιός; Είσαι ηγέτης! Είσαι ηγέτης; Είσαι «γονιός»!

H ηγεσία δεν είναι τίτλος, είναι επιλογή. Οι ηγέτες φροντίζουν τους ανθρώπους που είναι στην ομάδα τους όπως ακριβώς οι γονείς τα παιδιά τους.  Τι σημαίνει να είσαι σπουδαίος γονέας; Δεν έχω να σου προτείνω πέντε συγκεκριμένα πράγματα που θα σε κάνουν έναν εξαιρετικό γονιό ούτε πέντε μαγικές λύσεις για να δημιουργήσεις παιδιά – Einstein.... Continue Reading →

Μαθαίνοντας στα παιδιά να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους.

Τα παιδιά δε γεννιούνται γνωρίζοντας πώς να διαχειριστούν τα συναισθήματα τους, ούτε ξέρουν πώς να τα εκφράσουν με τρόπους κοινωνικά αποδεκτούς. Για παράδειγμα, ένα παιδί που δεν ξέρει τι να κάνει με το θυμό του, μπορεί να εκδηλώσει επιθετική συμπεριφορά με συχνά ξεσπάσματα, ενώ ένα παιδί που νοιώθει λυπημένο μπορεί να περάσει ώρες ολόκληρες με... Continue Reading →

Αναζητώντας κίνητρο.

Κάποτε, θέλοντας να κινητοποιήσω μία μαθήτρια στο τμήμα αρχαρίων να διαβάσει περισσότερο γιατί ήξερα ότι έχει κάθε δυνατότητα να ανεβάσει την απόδοση της και να αυξηθεί η αυτοπεποίθηση της, είπα σε όλη την τάξη ότι όποιος έπαιρνε βαθμολογία από ένα βαθμό και πάνω στο τεστ, θα έπαιρνε τρία μεγάλα αυτοκόλλητα. Πριν καλά καλά τελειώσω τη... Continue Reading →

Μην κλαις για τα παιδιά του πολέμου.

Πόλεμος στη Συρία. Γέμισε το facebook με φωτογραφίες παιδιών με τρομαγμένα μάτια, παιδιά ματωμένα, παιδιά που θρηνούν, μητέρες με ένα μπόγο στην πλάτη και τα παιδιά από το χέρι να φεύγουν απεγνωσμένα σε αναζήτηση ασφάλειας. Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος σε ένα τέτοιο όλεθρο; Νοιώθεις βαθιά θλίψη γι΄ αυτά τα παιδιά, σκέπτεσαι ότι οι εικόνες... Continue Reading →

Η συμπεριφορά δεν είναι ο άνθρωπος!

Σύμφωνα με ένα αξίωμα του Νευρογλωσσικού Προγραμματισμού, «Η συμπεριφορά δεν είναι ο άνθρωπος». To άκουσα σε ένα σεμινάριο και με οδήγησε σε συνειδητοποίηση, σε περαιτέρω σκέψεις. -   Και γιατί σε εντυπωσίασε; Δεν το ήξερες;  Τόσα χρόνια το εφαρμόζεις στους μαθητές σου. Από τότε που σε θυμάμαι, κάθε φορά που έρχεσαι αντιμέτωπη με κάποια ‘απροσδόκητη’ συμπεριφορά... Continue Reading →

Να ήμασταν, λέει, Φινλανδία!

Τον τελευταίο καιρό συναντάμε συχνά άρθρα που αναφέρονται στο εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας.  Συζητάμε στις παρέες μας οι γονείς, με το βλέμμα στραμμένο στο βορρά. Εκθειάζουμε μαγεμένοι το εκεί εκπαιδευτικό σύστημα. Τα σχολεία που έχουν καταργήσει τις συνηθισμένες τάξεις, που δεν έχουν συγκεκριμένη ύλη να διδάξουν τα παιδιά, ενώ οι μαθητές αποφασίζουν τι θα μελετήσουν.... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑