Αναζητώντας κίνητρο.

Κάποτε, θέλοντας να κινητοποιήσω μία μαθήτρια στο τμήμα αρχαρίων να διαβάσει περισσότερο γιατί ήξερα ότι έχει κάθε δυνατότητα να ανεβάσει την απόδοση της και να αυξηθεί η αυτοπεποίθηση της, είπα σε όλη την τάξη ότι όποιος έπαιρνε βαθμολογία από ένα βαθμό και πάνω στο τεστ, θα έπαιρνε τρία μεγάλα αυτοκόλλητα. Πριν καλά καλά τελειώσω τη... Continue Reading →

Πίσω από τις σκέψεις μας, τι;

Διαβάζουμε πολύ συχνά ότι οι σκέψεις μας έχουν δύναμη, οτι θετικές σκέψεις προσελκύουν θετικά αποτελέσματα, ότι με τη σκέψη μπορούμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα μας και αντίθετα, αρνητικές σκέψεις δημιουργούν αρνητικά αποτελέσματα. Ακόμα, ότι οι σκέψεις μας καταγράφονται στο σώμα μας και εκδηλώνονται με διάφορα συμπτώματα. Όλα αυτά έχουν πλέον αποδειχτεί ότι είναι αλήθεια και... Continue Reading →

Nαρκισσιστής… με δικά μου ρούχα.

Nαρκισσιστής... με δικά μου ρούχα. Προειδοποίηση: Αν δεν αντέχεις το έντονο συναισθηματικό σοκ, μη διαβάσεις αυτό το άρθρο. Τι κατηγορία ανθρώπων κι αυτοί οι ναρκισσιστές – γυναίκες και άντρες! Έχουν κάνει άνω κάτω την καθημερινότητα μας, τη ζωή μας, ό,τι γνωρίζαμε για τον εαυτό μας μέχρι να τους γνωρίσουμε. Έχουμε φτάσει να αμφισβητούμε την ίδια... Continue Reading →

Μαθησιακές δυσκολίες… και άλλα ‘κουτάκια’.

Μαθησιακές δυσκολίες... και άλλα 'κουτάκια'. Βάλαμε τίτλους. ονοματίσαμε τεχνικές, χωρίσαμε σε κατηγορίες, εφηύραμε ειδικά τεστ μέτρησης ευφυίας και αντίληψης, μαθησιακών δυσκολιών και μάθησης. Χαρακτηρίσαμε με μία ταμπέλα τα παιδιά – σαν να μην τους έφταναν οι τόσες ταμπέλες και χαρακτηρισμοί που τα στολίζαμε τόσα χρόνια... Κατηγοριοποιήσαμε τους τρόπους διδασκαλίας μας, 'ακολουθώ το τάδε εκπαιδευτικό σύστημα' είπαμε στον... Continue Reading →

Η αλήθεια του άλλου.

       Η αλήθεια του άλλου.   “Πες μου την αλήθεια!” “Αυτή είναι η αλήθεια!” “Η αλήθεια μία είναι!” Ψάχνουμε την πραγματικότητα, ψάχνουμε να μάθουμε την αλήθεια, ψάχνουμε να καταλάβουμε τους άλλους στις σχέσεις μας και στις συναναστροφές μας. Πόσο ειλικρινείς είμαστε; Πόσο είμαστε σε θέση να δεχτούμε την αλήθεια του άλλου, χωρίς να τη... Continue Reading →

Κρατώ τα λόγια σου.

Λέξεις που μου είπες, υποσχέσεις που έδωσες, απαντήσεις που νόμιζα ότι εννοούσες. Λόγια που ήθελα να ακούσω, λόγια που δεν ήθελα να πιστέψω, κουβέντες που αγάπησα και κουβέντες που έψαξα να σε δικαιολογήσω για να μη με πονέσουν. « Είπα εγώ τέτοιο πράγμα; Αποκλείεται!» μου είπες όταν στο ανέφερα σαστισμένη που τώρα μου έλεγες άλλα.... Continue Reading →

Μην κλαις για τα παιδιά του πολέμου.

Πόλεμος στη Συρία. Γέμισε το facebook με φωτογραφίες παιδιών με τρομαγμένα μάτια, παιδιά ματωμένα, παιδιά που θρηνούν, μητέρες με ένα μπόγο στην πλάτη και τα παιδιά από το χέρι να φεύγουν απεγνωσμένα σε αναζήτηση ασφάλειας. Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος σε ένα τέτοιο όλεθρο; Νοιώθεις βαθιά θλίψη γι΄ αυτά τα παιδιά, σκέπτεσαι ότι οι εικόνες... Continue Reading →

Η Ανάσταση μιας Μελωδίας.

Γεννήθηκες για να φέρεις το δικό σου ήχο σ’ αυτόν τον κόσμο. Ένα μουσικό όργανο σπάνιας ομορφιάς και κατασκευής, που ήταν ταγμένο να χαρίσει την ξεχωριστή του μελωδία, να διδαχθεί από μελωδίες άλλων, να τις ενσωματώσει, να τις αλλάξει και να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο, σε κάτι ανώτερο και θεϊκό. Στις πρώτες σου νότες, αν και... Continue Reading →

Εσύ πήγες ‘Αγγλικά’;

Γεννήθηκα μέσα σε ένα φροντιστήριο – έτσι το έλεγαν τότε και ακόμα αυτό επικρατεί, αν και ο επίσημος σημερινός τίτλος του είναι ‘κέντρο ξένων γλωσσών’. Τότε, ένα δωμάτιο του μικρού σπιτιού μας με την υπέροχη αυλή, με ένα στρογγυλό ξύλινο τραπέζι στη μέση, ντυμένο με χοντρό μπλε χαρτί – σαν αυτό που ντύναμε τα τετράδια... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑