Κάνε μια ευχή…

Λέει ο σοφός λαός πως αν θες να κάνεις μια ευχή και να πιάσει πρέπει να ευχηθείς σε ένα αστέρι που πέφτει. Αυτή η περίοδος δεν έχει καμία βροχή αστεριών, σας το ορκίζομαι, το έψαξα πολύ. Σκέφτηκα, λοιπόν, πως ίσως το γεμάτο φεγγάρι των ημερών την κάνει τη δουλίτσα το ίδιο ή και περισσότερο αποδοτικά.... Continue Reading →

Ζωή σε τάξη

Οφείλω να ομολογήσω ότι πάντοτε θαύμαζα τους ανθρώπους εκείνους που τα είχαν όλα γύρω τους σε τάξη. Μεταξύ μας, παράλληλα με τον θαυμασμό, τους ζήλευα και λίγο. Φαινόταν πως ήταν για εκείνους τόσο εύκολο να τα έχουν όλα τακτοποιημένα, βολεμένα, αποφασισμένα, οριστικά και αμετάκλητα. Φαίνονταν πάντα τόσο ήρεμοι και ευχαριστημένοι με τον τρόπο που είχαν... Continue Reading →

Μικρός και σύντομος αποχαιρετισμός

Είναι μερικά πράγματα σε αυτή τη ζωή για τα οποία όσο και αν προετοιμάζεσαι, όσο και αν «οχυρώνεσαι», όσο και αν τα περιμένεις, όσο και αν φαντάζεσαι πως είσαι έτοιμος να τα δεχτείς, τελικά ποτέ δεν ξέρεις πως, πόσο και πότε θα επηρεάσουν. Ό,τι πανοπλία κι αν φορέσεις, ποτέ δεν είσαι πραγματικά έτοιμος για τους... Continue Reading →

“Αυτός που λέει ναι κι αυτός που λεει όχι”

Αν μπορούσαμε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στις ζωές μας και προσπαθούσαμε να μετρήσουμε πόσες φορές έχουμε χρησιμοποιήσει τη λέξη «ναι» και τη λέξη «όχι», ποια πιστεύετε ότι θα κέρδιζε σε αυτή την αναμέτρηση; Θα μου πείτε πως είναι θέμα ανθρώπου, χαρακτήρα και συγκυριών και θα έχετε, φυσικά, απόλυτο δίκιο, αλλά για σκεφτείτε για λίγο,... Continue Reading →

Η τελευταία φορά

Στήνουμε τις ζωές μας πάνω σε «σιγουριές». Επενδύουμε στα σίγουρα, στα σταθερά, στα βέβαια, σε όλα εκείνα με τα γερά θεμέλια. Κινούμαστε με βεβαιότητες και πορευόμαστε με ασφάλεια. Κάποιοι προσπαθούνε όλη τους τη ζωή να σιγουρευτούνε. Κοιμούνται και ξυπνούν και πασχίζουν να είναι σίγουροι για το ποιοι είναι, τι ακριβώς θέλουν, προς τα που θέλουν... Continue Reading →

Κυριακάτικος περίπατος

Μια ηλιόλουστη Κυριακή πρωί στην αρχή του φθινοπώρου, που έμοιαζε με ένα καλοκαίρι που ξέχασε να φύγει, βάλαμε τα αθλητικά μας παπούτσια και κατεβήκαμε στο κέντρο της Αθήνας για να συμμετάσχουμε σε έναν αγώνα δρόμου αφιερωμένο στις γυναίκες που νίκησαν, νικούν και θα νικήσουν τον καρκίνο του μαστού και τον τρόμο της αρρώστιας. Το κέντρο... Continue Reading →

Κόμπο δένω, χρόνο αφήνω…

Σε γενικές γραμμές ο χρόνος περνάει πολύ γρήγορα. Φεύγει, προσπερνάει και μέχρι να γυρίσεις να κοιτάξεις έχουν περάσει τα χρόνια, οι μήνες, οι μέρες και εσύ ψάχνεις να βρεις που πήγαν. Μάταια φυσικά. Αυτή η αναζήτηση είναι η πλέον αποτυχημένη και όποιον και αν ρωτήσεις (ακόμα και την Αγγελική τη Νικολούλη που λέει ο λόγος)... Continue Reading →

Έτσι κάνουν όλοι… ;)

Καθώς περνούν τα χρόνια και λίγο μεγαλώνουμε, αλλάζουν πολλά. Αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους κάποιες μικρές και χαριτωμένες παραξενιές, που, μέχρι να ξεκουτιάνουμε εντελώς, θα παραμείνουν χαριτωμένες και αργότερα θα γίνουν ωραιότατα κουσούρια για να μας κοροϊδεύουν τα πιτσιρίκια της γειτονιάς. Για να σιγουρευτούμε ότι τα χρόνια δεν τελείωσαν για εμάς και να εξασφαλίσουμε... Continue Reading →

Οδηγίες χρήσης

Δεν ξέρω αν το σκέφτεστε κι εσείς, αλλά για μένα είναι πολύ εντυπωσιακή η ευκολία που όλοι έχουν να διατυπώνουν, ομολογουμένως με περισσή σιγουριά, τη γνώμη τους για όλα τα θέματα. Τρέχοντα θέματα επικαιρότητας, πολιτικές εξελίξεις, κουτσομπολιά της εγχώριας και αλλοδαπής showbiz, προσωπικά θέματα, ζητήματα υγείας, ο,τι αφορά το life style, οικογενειακά προβλήματα, γκομενικά αδιέξοδα,... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑