Το καλύτερο δώρο

Η αλήθεια είναι πως τις μέρες των γιορτών η ατμόσφαιρα γεμίζει με ένα πολύ περίεργο συνδυασμό τρεξίματος, υποχρεώσεων, μελαγχολίας, αμέτρητων κλισέ και ταυτόχρονα με ένα αίσθημα χαράς, αισιοδοξίας και διάθεσης για καλοπέραση και ξεγνοιασιά. Σκεφτόμουν, λοιπόν, αυτές τι μέρες πολύ έντονα ποιο είναι το καλύτερο κομμάτι των γιορτών. Μέσα σε όλη αυτή την εορταστική ατμόσφαιρα, τι είναι αυτό που απολαμβάνω πιο πολύ από όλα; Τι είναι αυτό, που παρά τις συμβατικές του εκφράσεις, με κάνει να αισθάνομαι πως κάτι όμορφο συμβαίνει, ακόμα και αν η πραγματικότητα επιμένει να μου χαλάει τη διάθεση με την κυνική της παρουσία κάθε λίγο και λιγάκι.

Να είναι όλα αυτά τα λαμπερά λαμπιόνια που γεμίζουν την πόλη και τις γειτονιές της; Να είναι όλοι αυτοί οι μουσικοί που βγαίνουν στους δρόμους και επενδύουν με χαρούμενο μουσικό χαλί τους κατά τα άλλα άσχημους, αφιλόξενους και βρώμικους δρόμους; Να είναι όλα αυτά τα (ομολογουμένως) πεντανόστιμα φαγητά και γλυκά που γεμίζουν τα τραπέζια μας στις γιορτές και τις μαζώξεις και εξασφαλίζουν την καθιερωμένη αύξηση βάρους; Τα τζάκια μας, τα στολισμένα δέντρα, τα ωραία κρασιά, οι γιορτινές βόλτες, τα χαρούμενα πιτσιρίκια; Τι από όλα αυτά είναι ο παράγοντας εκείνος που κάνει τις γιορτές να μοιάζουν σαν μια μικρή παύση στη μιζέρια και αφήνει, έστω και για λίγο, μια γλυκιά γεύση στο στόμα;

Κι όσο το σκεφτόμουν, τόσο σιγουρευόμουν πως ένα πράγμα είναι εκείνο που αλλάζει όλο το σκηνικό. Τα πρόσωπα των ανθρώπων όταν ανοίγουν τα δώρα τους. Παρατηρήστε πως φωτίζονται τα μάτια τους και πως τα χαμόγελά τους αστράφτουν όσο παλεύουν με τα περιτυλίγματα και τις σακούλες. Την πιο αυθεντική χαρά τη βλέπεις στα μάτια των παιδιών που αγωνιούν να δουν αν ο Άγιος Βασίλης διάβασε το γράμμα τους και τους έφερε τελικά ό,τι του ζήτησαν. Αλλά και οι μεγάλοι μοιάζουν για μια στιγμή παιδιά τη στιγμή που ξετυλίγουν κάτι μικρό ή μεγάλο που βρέθηκε κάτω από το δέντρο και το καρτελάκι του γράφει το όνομά τους. Δεν είναι το ίδιο το δώρο, φτηνό ή ακριβό. Είναι το αίσθημα ότι κάποιος σε σκέφτηκε και μέσα στον εορταστικό χαμό, βρήκε κάτι για σένα. Ακόμα και αν είναι από απλή υποχρέωση, για μια στιγμή, έστω για μια στιγμή, φωτίζεσαι από τη χαρά της φροντίδας.

Και τελικά, νομίζω πως η χαρά των γιορτών είναι όλα αυτά τα φωτεινά πρόσωπα. Οι άνθρωποι που, έστω για λίγα λεπτά μέσα σε 365 μέρες, βρίσκουν μια αφορμή να χαμογελάσουν και να χαρούν σαν παιδιά. Και κυρίως είναι αυτό που το έχει πει ο ποιητής πολύ καλύτερα από εμένα:

«Ἄλλη χαρὰ

δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη

ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις

Νὰ τὸ θυμᾶσαι κοριτσάκι.»

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑