Πίστευε και μη …

Πίστευε και μη …

Λένε πως βασική προϋπόθεση για να πετύχεις κάτι που έχεις βάλει στόχο είναι η πίστη στον εαυτό σου και σε αυτό που κάνεις. Αν δεν πιστέψεις πρώτα εσύ σε σένα, λένε, δεν θα πιστέψει κανείς άλλος κι έτσι δεν θα φτάσεις στο πολυπόθητό σου αποτέλεσμα.

Εκείνος, δε ο άτιμος ο Κοέλιο στον «Αλχημιστή», που διαβάστηκε σε τρένα, λεωφορεία, αεροπλάνα, παραλίες, ταβέρνες και καφενεία, ακόμα και από αυτούς που μέχρι τότε διάβαζαν μόνο τις ετικέτες των απορρυπαντικών, έπεισε σχεδόν μια γενιά ανθρώπων πως όταν εσύ θες κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να το πετύχεις.

Πρώτον, ας παραδεχτούμε ότι « ο Αλχημιστής» δεν ήταν δα και κάνα σπουδαίο εγχειρίδιο σοφίας και δεύτερον, έχω την υποψία ότι το σύμπαν έχει λίγο πιο σημαντικές δουλειές από το να επικεντρωθεί στο αν η Σμαρούλα από το Λιόπεσι θα καταφέρει να στεφανωθεί τον αρραβωνιαστικό της.

Το να πιστεύεις σε κάτι πάρα πολύ, με όλη σου την καρδιά είναι πολύ ωραίο πράγμα. Σε τροφοδοτεί με κέφι και ανυπομονησία για το πότε θα πραγματοποιηθεί το όνειρό σου. Αλλά, μεταξύ μας, δεν είναι αρκετό. Καθόλου αρκετό. Γιατί ό,τι και όσο κι αν πιστεύεις, εάν κάθεσαι απλά και κοιτάς το ταβάνι περιμένοντάς το θαύμα να έρθει, σου το ορκίζομαι, δεν γίνεται δουλίτσα.

Δεν κατάφερε ποτέ κανείς τίποτα μένοντας ακίνητος, κουκουλωμένος στην κουβερτούλα του, κρυμμένος στην ασφάλεια της φωλίτσας του και χαζεύοντας το ταβάνι. Αν δεν κουνήσεις λίγο το πωπουδάκι σου, αν δεν ξεβολευτείς, αν δεν πάρεις το ρίσκο που χρειάζεται, το σύμπαν ούτε που να σε φτύσει (μετά συγχωρήσεως)!

Επίσης, μπορεί να το πιστεύεις εσύ σε σένα και σε αυτό που επιθυμείς διακαώς να κάνεις να είναι μια καλή αρχή, αλλά ενδεχομένως και πάλι δεν είναι αρκετό. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που αν δεν σε «σπρώξουν» λίγο οι συνθήκες, αν δεν έχεις μια μικρή ώθηση από έναν ούριο άνεμο, αν δεν υπάρξουν και πέντε-δέκα άνθρωποι να βάλουν ένα χεράκι ή έστω να πουν μια καλή κουβέντα και να στηρίξουν την προσπάθεια, μπορεί να χάσεις το κουράγιο και τη δύναμή σου και καμμιά φορά ακόμα και την ίδια σου την πίστη. Οι συνθήκες, οι άνθρωποι, το timing, που λένε και στο χωριό σου, είναι το καύσιμο για τη μηχανή του ονείρου σου…

Γι’ αυτό να θυμάσαι πως όλοι χρειάζονται το χεράκι σου. Όχι για να τους πιάσεις όταν θα πέφτουν (αυτό είναι το εύκολο), αλλά για να τους δώσεις μια μικρή ώθηση για το επόμενο βήμα. Αν το πιστεύεις, πες τον καλό σου το λόγο, τσάμπα είναι! Πίστευε και μη … πές τον! Μπορεί να κοστίζει λίγο στον δικό σου εγωισμό, αλλά χαλάλι. Στήριξε τους ανθρώπους σου και άσε τον εαυτό σου να χαρεί, όταν θα τους δεις να προχωρούν, να πετυχαίνουν και να λάμπουν από χαρά. Και μη φοβάσαι πως θα μείνεις πίσω. Η ορμή τους θα σε παρασύρει κι εσένα προς τα εμπρός χωρίς να το καταλάβεις.

Κοίταξε τον διπλανό σου και πες του για πρώτη φορά πόσο πιστεύεις σε εκείνον. Τι σου κοστίζει;

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την Έρση Βασιλεία πατώντας εδώ!

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑