Ονειρεύομαι ένα σχολείο…

της Μαρίας Σκαμπαρδώνη Ονειρεύομαι ένα σχολείο που θα πλάθει ανθρώπους και μόνο επαγγελματίες. Ονειρεύομαι ένα σχολείο που ενδιαφέρεται για τη διάπλαση του εσωτερικού του ανθρώπου, όχι μόνο για ένα <<άριστα>> σε έναν έλεγχο. Ονειρεύομαι ένα σχολείο που θα ενθαρρύνει τη φαντασία, την αναζήτηση της γνώσης, τη χαρά της αμφισβήτησης και όχι τη στείρα αποστήθιση. Ονειρεύομαι... Continue Reading →

Μια στιγμή γύρω απ’ τον ήλιο

Όποια και όποιος έχει γενέθλια σήμερα να σηκώσει το χέρι του! Εγώ! Εγώ! Ναι, έχω γενέθλια σήμερα και γιορτάζω. Όχιιιιι μην πάει ο νους σας στα συνηθισμένα. Δεν προσθέτω κεράκια με αριθμούς στην τούρτα μου, γιατί κάποια στιγμή αποφάσισα να σταματήσω τον χρόνο. Χρόνια τώρα δεν λένε οι επιστήμονες ότι ο χρόνος είναι μια κατασκευή;... Continue Reading →

Αγαπημένε Οκτώβρη

- Αγαπημένε Οκτώβρη, Καλώς ήρθες και συμπάθα μας που μπερδεύουμε το όνομά σου. Σε λένε Οκτώβριο και όχι Οκτώμβριο. Πολλοί σε κάνουμε λάθος, πήραμε φόρα μαθές, από τον Σεπτέμβριο τον Νοέμβριο και το Δεκέμβριο. Όλοι έχουν μ. Εσύ όμως όχι. Κι αν και ήσουν ο όγδος μήνας του ημερολογίου κάποτε, εξού και η λέξη οκτώ-βριος,... Continue Reading →

Οι Μακαρονάδες!

Την πρώτη φορά που διάβασα τον τίτλο μου έκανε μεγάλη εντύπωση και τον εγκέφαλο "μακαρονάδα", διότι δεν μπόρεσα να καταλάβω αν αναφερόταν στους ανθρώπους ή στο φαγητό!  Λίγο αργότερα παράτησα την προσπάθεια να καταλάβω τι εννοούσε ο ποιητής, διότι δεν είχε καμία μα καμία σημασία! Τον σκοπό του τον είχε πετύχει ...ο τίτλος είχε καρφωθεί... Continue Reading →

Γράμμα στην φίλη μου

Γράμμα στην φίλη μου του Παναγιώτη Μουτσάκη Μου είπες ότι σ αρέσουν τα μάτια μου. Τα δικά σου μάτια είναι ομορφότερα. Μου είπες ότι σ αρέσουν τα χείλη μου. Τα δικά σου χείλη φιλάω και μεταλαμβάνω. Μου είπες ότι έχω όμορφα μαλλιά. Τα δικά σου έχουν το φως του σταχυασμένου λιβαδιού. Μου είπες σ αρέσουν... Continue Reading →

Το μυστικό της Αλλαγής

   "...η μόνη σταθερά της ζωής είναι η αλλαγή..."   Είναι μία φράση που ακούγεται και διαβάζεται αρκετά τα τελευταία χρόνια και αποδίδεται σε διάφορες μορφές, στον Ηράκλειτο. Θυμάμαι παλιότερα, όσο και αν καταλάβαινα την χρησιμότητα της αλλαγής στη ζωή μου, κάπου έχανα την ουσία της, έχοντας υιοθετήσει μία πεποίθηση που έλεγε ότι η αλλαγή... Continue Reading →

Τα τελευταία καράβια του Αυγούστου

Οποίος αφουγκραστεί τη θάλασσα, απόγευμα Σεπτέμβρη θα ακούσει ένα ήχο διάφορο από άλλες φορές. Είναι ο ήχος που αφήνουν τα τελευταία καράβια του Αυγούστου. Διήρκησα ώρες σε ενα μικρό αμμούδι, γερμένος στον εαυτό μου, δίπλα στο κουκούλι ακούγοντας τα. Είδα την αγωνία τους, να στριμώξουν τις περιλήψεις από τις ζωές των άλλων. Ανέβηκαν πάνω τους... Continue Reading →

Η Ομάδα του Sensory Απαντά: «…αν θα επέλεγα να δειπνήσω με κάποιο διάσημο πρόσωπο αυτό θα ήταν…»

Νέα στήλη ξεκινά σήμερα στην οποία η ομάδα των αρθρογράφων θα απαντά σε μία ερώτηση την εβδομάδα! Τις ερωτήσεις μπορείτε να τις θέτετε και εσείς! Η ερώτηση της εβδομάδας αυτής είναι: "...αν θα επέλεγα να δειπνήσω με κάποιο διάσημο πρόσωπο αυτό θα ήταν..."   Joanna Vaiou:  Το διάσημο πρόσωπο που θα επέλεγα να δειπνήσω είναι... Continue Reading →

Από παιδί…

Από παιδί, τρία πράγματα με συγκινούσαν ιδιαίτερα. Ο θόρυβος από τις μηχανές των μεγάλων βαποριών, αυτά που μας έπαιρναν παιδιά ακόμη -άρα με όνειρα- από τη μεγάλη πόλη και μας κατέβαζαν στη Κρήτη, στο σπίτι των παππούδων και αργότερα μεγαλύτεροι, στα διάσπαρτα διαμάντια του Άγιου Αιγαίου, της Άσπρης θάλασσας, πάνω σε ξεδοντιασμένα καταστρώματα, αποφασίζοντας τελευταία... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑