Ο Φλεβάρης και η αληθινή ιστορία της Μυγδαλιάς

Ξημερώνει Άνοιξη. Βγήκα έξω και απο το «κουκούλι» αχνοφαίνεται η σιωπή του χειμώνα. Αυτή η σιωπή που είναι όμοια με αυτή που αφήνουν τα ποδαράκια των πουλιών όταν πατούν στο στρωμένο χιόνι. Και είναι το χιόνι αυτό που σαν πάπλωμα στο σώμα της γης, θα αρχίσει να ξηλώνει ο γέρο Φλεβάρης, νιφάδα-νιφάδα το οποίο θα... Continue Reading →

A Change of Seasons…

A Change of Seasons... Περισσότερες ιστορίες απο το Παιδί και το Βουνό εδώ! Το Παιδί άπλωσε το πόδι για να κατέβει ένα ακόμα σκαλοπάτι αυτής της ατελείωτης σκάλας. Καθώς αυτό ακούμπησε για μία ακόμα από τις πολλές φορές κάτω, η αντίσταση που αυτή τη φορά συνάντησε ήταν διαφορετική από κάθε άλλη από τις προηγούμενες φορές...... Continue Reading →

Γράμμα από το Χειμωνιάτικο Αιγαίο

Έρχονται κάποια απογεύματα, μερικές αποχρώσες πιο γλυκές του απέραντου ουρανού, μερικές πνοές κρύας αύρας, που αναγγέλλουν το χειμώνα. Που δεν νιώθεις την απέραντη αγωνία που συνοδεύει την αίσθηση του εξωτερικού θανάτου, που μια μέρα θα είναι και ο δικός μας. Είναι σαν μια κούραση της προσπάθειας να υπάρχουμε, ένας απέραντος ύπνος που σκεπάζει τις τελευταίες... Continue Reading →

The Wisdom of Ages Pt 2 ( Η Σοφία όλων των Εποχών)

Για το πρώτο μέρος και άλλες ιστορίες μέσα από το Παιδί και το Βουνό πατήστε εδώ! “Τώρα είναι ώρα να δοκιμάσεις και να φέρεις μία εμπειρία που δεν συνέβη εδώ στο βυθό της Λίμνης, για να κατανοήσεις την πραγματική χρησιμότητα αυτού του πλατώματος...έχεις μία τέτοια εμπειρία?”, ειπε ο Πάνθηρας. Το Παιδί δεν δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα. Σα... Continue Reading →

The Wisdom of Ages Pt 1 ( Η Σοφία όλων των Εποχών)

Μία ιστορία μέσα από το Παιδί και το Βουνό... Περισσότερες Ιστορίες από το ίδιο βιβλίο εδώ! Για πάρα πολλά χρόνια όταν επισκεπτόταν με τον Πατέρα τη Λίμνη για βουτιές και ψάρεμα, το Παιδί είχε ανακαλύψει έναν βράχο στον βυθό της και συνήθιζε να κρατιέται απο αυτόν προσπαθώντας να κρατήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την ανάσα... Continue Reading →

Ποιός δρόμος είναι ο σωστός…

Από τη Μαρία Σκαμπαρδώνη Ένας άνθρωπος μία ημέρα, προσπαθούσε να επισκεφτεί μία περιοχή, αλλά χάθηκε κατά τη διάρκεια  της διαδρομής και δεν ήξερε ποιο δρόμο να πάρει. Αποφάσισε τότε, να ρωτήσει έναν περαστικό. -Μήπως γνωρίζετε αυτή τη συγκεκριμένη οδό; Ο περαστικός κοντοστάθηκε και αποκρίθηκε: -Νομίζω πως πρέπει να ακολουθήσετε αυτό το δρόμο. -Είστε σίγουρος; ρώτησε... Continue Reading →

Κάποιες μέρες όταν δεν φυσά καθόλου…

του Παναγιώτη Μουτσάκη   ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΦΥΣΑ ΚΑΘΟΛΟΥ στα χωράφια καίνε ξερόχορτα και μυρίζει σπουδαία. Και το υγρό χώμα θα μυρίζει.Τη νύχτα ακούγονται γρύλοι, ο γκιώνης κι η κουκουβάγια. Αν εισαι τυχερός το αυτί σου μπορεί να πιάσει κελαηδισμό αηδονιού στα τέλη της Άνοιξης. Το χειμώνα που θα χιονίζει, η σιωπή πέφτει βαθύτερη... Continue Reading →

Με πειράζει ο άλλος, γιατί μου θυμίζει κάτι από εμένα.

της Μαρίας Σκαμπαρδώνη Το φαινόμενο της ομοφοβίας ακούγεται συχνά τον τελευταίο καιρό. Η ομοφοβία περιγράφει ένα σύνολο αρνητικών συναισθημάτων σε ανθρώπους με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό από την ετεροφυλία και την παραδοσιακή ετεροκανονικότητα. Η ομοφοβία περιλαμβάνει έντονη αποδοκιμασία έναντι ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, σωματική και ψυχολογική βία, ειρωνεία και έλλειψη ανοχής. Πολλοί παράγονταν συντελούν στη δημιουργία και την... Continue Reading →

Η τέχνη είναι λύτρωση για τον άνθρωπο

της Μαρίας Σκαμπαρδώνη Ο φιλόσοφος Άρθουρ Σοπενχάουερ θεωρούσε πως η τέχνη σε κάθε της έκφανση, είναι μία λύτρωση της ψυχής για τον πόνο και το άγχος της Ύπαρξης. Η Τέχνη ως μία ανάγκη του ανθρώπου να δίνει μορφή σε κάτι άμορφο,  ως μία απαίτηση να δίνει υπόσταση  στην ανάγκη του εαυτού του να εκφραστεί, αποτελεί... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑