Πίστευε και μη …

Πίστευε και μη ... Λένε πως βασική προϋπόθεση για να πετύχεις κάτι που έχεις βάλει στόχο είναι η πίστη στον εαυτό σου και σε αυτό που κάνεις. Αν δεν πιστέψεις πρώτα εσύ σε σένα, λένε, δεν θα πιστέψει κανείς άλλος κι έτσι δεν θα φτάσεις στο πολυπόθητό σου αποτέλεσμα. Εκείνος, δε ο άτιμος ο Κοέλιο... Continue Reading →

Σούπερ ήρωες

Σούπερ ήρωες απο την Έρση Βασιλεία Βουδούρη Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν βλέπεις τους ανθρώπους γύρω σου να ταλαιπωρούνται; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που, αυθόρμητα, σου έρχεται να κάνεις όταν οι γύρω σου περνάνε μια δύσκολη φάση ή μια δύσκολη περίοδο; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που επιθυμείς να προσφέρεις στον... Continue Reading →

Τελεία και παύλα

Τελεία και παύλα... Για να μπορέσει κανείς να συνθέσει ένα κείμενο χρειάζεται κάποια πολύ βασικά συστατικά. Πέρα από τη δομή του κειμένου, χρειάζεται να ξέρει γραμματική, συντακτικό, ορθογραφία που αν κρίνω, βέβαια, από τα δημόσια κείμενα που κυκλοφορούν στο «άγιο» διαδίκτυο αντιλαμβάνομαι πως ελάχιστοι χρησιμοποιούν όλα τα παραπάνω. Ακόμα λιγότεροι  χρησιμοποιούν τα σημεία στίξης, τα... Continue Reading →

Για γέλια…

Σας συμβαίνει κι εσάς στις παρέες σας να ξεκινάει κάποιος την κουβέντα που αφορά στις ηλικίες; Οι μικρότεροι συνήθως βρίσκουν αφορμή να αρχίσουν το δούλεμα προς τους μεγαλύτερους, οι μεγαλύτεροι ιδρώνουν-ξιδρώνουν, βήχουν-ξεροβήχουν, κοιτάζουν αδιάφορα γύρω-γύρω σαν να μην τους αφορά η συζήτηση. Και όλοι συνεχίζουν με γέλια την κουβέντα, πετώντας θανατηφόρες ατάκες προς πάσα κατεύθυνση,... Continue Reading →

Το κομμάτι που περίσσεψε

Υπάρχει πάντα κάποιο κομμάτι στα παζλ που σε δυσκολεύει από την αρχή. Το γυρίζεις από εδώ, το γυρίζεις από εκεί, προσπαθείς να το τοποθετήσεις στη σωστή του θέση και αυτό το άτιμο δεν φαίνεται να «κουμπώνει» πουθενά. Το αφήνεις στην άκρη και ανά διαστήματα το πιάνεις ξανά στα χέρια σου για να προσπαθήσεις να το... Continue Reading →

Όλα είναι δρόμος…

Στους αγώνες δρόμου, επίσημους ή ανεπίσημους, αντοχής ή ταχύτητας, συνήθως, οι δρομείς προετοιμάζονται για καιρό για να σταθούν όλοι μαζί στο σημείο εκκίνησης. Εκεί αναμένουν με μεγάλη αγωνία να ακούσουν το σήμα που θα τους δοθεί για να ξεκινήσουν να τρέχουν προς τον τερματισμό. Ξεκινούν από την ίδια ακριβώς αφετηρία για να τρέξουν το δρόμο... Continue Reading →

Full mind or Mindful?

«Να ζεις την κάθε σου μέρα τόσο έντονα, σαν να είναι η τελευταία!» «Να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή σου, σαν να μην υπάρχει αύριο» «Συγκεντρώσου στο σήμερα και σε αυτό που έχεις». Ελάτε, πείτε τώρα την αλήθεια, πόσες φορές τη μέρα τα ακούτε όλα αυτά από τους γύρω σας και πόσο συχνά τα διαβάζετε με... Continue Reading →

Πόλεμος εκ των έσω

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε εσάς, αλλά εγώ πολύ συχνά βρίσκομαι απολογούμενη για πράγματα που όλοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να αλλάξουν: για τη σωματοδομή μου, τα αναλογικά μεγάλα χέρια, πόδια, δάχτυλα (στολισμένα και με τη σεξιστική προσέγγιση του "μεγάλα για κορίτσι"), την αδυναμία μου να προσανατολιστώ, το τρόπο που περπατάω, ακόμα... Continue Reading →

Γυαλιά μυωπίας

Είναι πολλές οι φορές που για να βάλεις το μυαλό σου σε μια σειρά, πρέπει να απομακρυνθείς λιγάκι από την «κανονική» ροή των πραγμάτων. Να πάρεις μια απόσταση από τη ρουτίνα σου, να απομακρυνθείς από τα οικεία σου, να τραβηχτείς μακριά από εκεί που νιώθεις βολικά και άνετα. Όταν βρεθείς μακριά από τη ζωή, τους... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑