Προσοχή: Λακκούβες

Προσοχή: Λακκούβες Ζούμε σε μια εποχή που τα περισσότερα πράγματα θέλουμε να τα κάνουμε γρήγορα. Να αδυνατίσουμε γρήγορα, να γυμναστούμε και να δούμε γρήγορα αποτελέσματα, να πάμε σε ταχύρρυθμα σεμινάρια για να μάθουμε αυτό που θέλουμε σε λίγο χρόνο, γρήγορα να γίνουμε επιτυχημένοι και γνωστοί. Όλα γρήγορα. Με αυτό το δεδομένο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι... Continue Reading →

Ο σκαντζόχοιρος πάει στο φεγγάρι

  Το παραμύθι αυτό γεννήθηκε μέσα από το σεμινάριο συγγραφής Αλάτι. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην κυρία Γιώτα Κοτσαύτη.   Ο σκαντζόχοιρος πάει στο φεγγάρι Μία φορά και μέχρι τώρα Κάπου μακριά, σ’ άγνωστη χώρα Ζούσε ‘να σκαντζοχοιράκι Που ‘χε ένα μηχανάκι.   Βόλτες έκανε όλη μέρα, Απ’ την άκρη μέχρι πέρα Στον αγρό και στα λιβάδια... Continue Reading →

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη για το 2019

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη. Ξέρω ότι συνήθως έτσι αρχίζουν όλα τα γράμματα προς εσένα, όμως εγώ να το ξέρεις, το εννοώ. Είσαι από τους αγαπημένους στη ζωή μου. Έχω πολλούς λόγους που σε αγαπάω, και έναν πολύ μεγάλο που θα σου πω στη συνέχεια. Εσύ βέβαια ίσως νομίζεις ότι σε αγαπάω γιατί φέρνεις δώρα, ή... Continue Reading →

Τα σιωπηλά σ’ αγαπώ

Τα σιωπηλά σ’ αγαπώ   Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα σ’ αγαπώ. Όμορφο και τρυφερό, γελαστό και ταπεινό.   Ζούσε μέσα σε καρδιές και σε μαγικές ματιές. Σε τετράδια, σε βιβλία, και σε χίλια δυο σημεία. Σε τραγούδια και σε στίχους, σε συνθήματα στους τοίχους.   Χαρά κι αγάπη μοίραζε, ποτέ του δεν... Continue Reading →

Συγνώμη παιδί μου

"Με όποια αφορμή και αν ξεκινήσει κάποιος ψυχοθεραπεία, πολλές φορές τα θέματα που διαπραγματεύεται, γυρνούν, ή και συνδέονται με κάποιο τρόπο, με την σχέση που είχε, ή έχει με τους γονείς του. Άλλες φορές η σχέση αυτή είναι το κεντρικό θέμα των συνεδριών, καθώς είναι τόσο σημαντική στην ζωή μας. ο στόχος πάντα είναι η... Continue Reading →

Πριν το τέλος…

Πριν το τέλος… Στις αρχές αυτού του χρόνου, η Έλενα Μεταξά Καλοφώνου , έγραψε το άρθρο της για το decluttering. Ομολογώ ότι η έννοια του death decluttering με εντυπωσίασε. Θεώρησα και θεωρώ πολύ σημαντικό, το να τακτοποιεί κάποιος τον χώρο του, τις εκκρεμότητες, τις ανοιχτές του υποθέσεις, πριν το μοιραίο γεγονός του θανάτου. Μάλιστα το... Continue Reading →

Τόσα καλοκαίρια…

 «Θα μου λείψουν όσα κάναμε παρέα…» Έτσι άκουσα να λέει ένα πιτσιρίκι στους γονείς του, καθώς μάζευαν τα πράγματά τους. Οι διακοπές είχαν τελειώσει… Το μυαλό μου άρχισε να ταξιδεύει. Μα τι θα γίνει το υπόλοιπο καλοκαίρι; Θα ακολουθήσει το πρόγραμμα του χειμώνα; Δεν γίνεται. Σχολεία, φροντιστήρια έχουν κλείσει. Διαβάσματα τέλος. Τι γίνεται αυτός ο... Continue Reading →

Που πάει η αγάπη όταν τελειώσουν τα βέλη;

Που πάει η αγάπη όταν τελειώσουν τα βέλη; Part II... Διαβάστε το Part I εδώ!   Έχει περάσει καιρός. Η ζωή στο δάσος μοιάζει να μην αλλάζει. Ψέμα. Τα πάντα έχουν αλλάξει. Δεν φαίνεται, όμως το νιώθω...και αυτό είναι λίγο τρομακτικό. Οι πυγολαμπίδες φίλες μου είναι πάντα εδώ. Προσθέτουν φως στα σκοτάδια μου, αλλά και... Continue Reading →

Πυγολαμπίδες

Ο Μίλτος Πασχαλίδης λέει στις "Περσείδες" "Στο μπράτσο η μέρα χάραξε με πείσμα κι αντοχή δυο κρίνα φεγγαρόλουστα που φύτρωσαν στην πέτρα μη μου ζητάς να σ' αρνηθώ, ζωή μου και πληγή, μέχρι να μου τελειώσουνε τα βέλη στη φαρέτρα." Και αναρωτιέμαι... Τι γίνεται όταν τελειώνουν τα βέλη? Που πάει η αγάπη?   Δάσος…νεράιδες…αμαζόνες…πυγολαμπίδες. https://youtu.be/gLsLE-ry6No... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑