«Άντεξες Ιωάννα;» – Το Αναπάντεχο της Συνύπαρξης με τον Εαυτό μας…

Με την Ιωάννα γνωριστήκαμε κάποια στιγμή μέσω της συζύγου μου και αμέσως διέκρινα ένα χαρακτηριστικό το οποίο αγαπώ πολύ στους άλλους. Αυτό δεν ήταν άλλο από την ειλικρίνεια που τσακίζει κόκκαλα και την αμεσότητα στο λόγο. Με λίγα λόγια μία No Bullshit approach! 

Όσα χρόνια ασχολούμε με την προσωπική ανάπτυξη, έχω γνωρίσει ελάχιστα άτομα με τέτοιο ζήλο για αυτήν και η Ιωάννα είναι ένα από αυτά.  

Παρακάτω θα διαβάσετε ένα άρθρο άμεσο, κρυστάλλινο και πεντακάθαρο και μία φιλοσοφία ζωής που ξεχωρίζει και όπως κάθε σημαντικό κομμάτι καταγεγγραμένης εμπειρίας, δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντά! Enjoy!


Sensory-Explorer Blog

Άντεξες Ιωάννα;

31 Αυγούστου 2018: Η μέρα επιστροφής από το πιο πρόσφατο ταξίδι μου στο εξωτερικό, στο μαγικό νησί της Σαρδηνίας με τις μαγευτικές παραλίες, τα καταπράσινα νερά και την κατάλευκη άμμο.

Όχι, δεν πήγα για τις παραλίες, αν και 3 φορές κατά την διάρκεια των ημι-διακοπών μου πήγα στην πιο κοντινή παραλία της πρωτεύουσας του νησιού, το Κάλιαρι. Κυρίως δούλευα. Αυτές τις 3 ημέρες απόλαυσα το να μην κάνω τίποτα, εκτός από το να κοιτάω την θάλασσα και να απολαμβάνω το «Σακεράτο» μου (ο αντίστοιχος κρύος καφές της Σαρδηνίας).

Το ταξίδι μου είχε διάρκεια 31 γεμάτες ημέρες και ήταν solo. “Me, myself and I”, όπως είναι και δημοφιλές το ομώνυμο hashtag στο instagram με 2,700,800 δημοσιεύσεις (την στιγμή αυτή που γράφω αυτό το άρθρο).

Έτσι συνηθίζω τα τελευταία χρόνια, από την στιγμή που ένιωσα έτοιμη να ξεκινήσω να εξερευνώ τον υπόλοιπο κόσμο, αυτόν που βρίσκεται έξω από τον μικρόκοσμο της ζώνης ασφαλείας μου, με αφετηρία το 2009.

Άντεξες Ιωάννα; Άντεξες Ιωάννα

Από παιδί, κυριολεκτικά ονειρευόμουν τα ταξίδια σε άγνωστους τόπους.

Με έβλεπα να πετάω πάνω από ωκεανούς και να προσγειώνομαι σε νέα μέρη, νέα πόλεις και νέες χώρες. Με τα δικά μου φτερά.

Τα όνειρα μου είχαν ψυχή και τόλμη. Υποσυνείδητα, απέρριπτα τα παραδοσιακά μεταφορικά μέσα και δημιουργούσα το δικό μου, για να με πάω όπου το μυαλό μου είχε οραματιστεί, με ιδιαίτερη αγάπη, φαντασία και έρωτα.

Έρωτα για το καινούργιο, το αβέβαιο, το ρίσκο και τις πιθανότητες.

Αχ αυτές οι πιθανότητες των καινούργιων εμπειριών, συναισθημάτων και μαθημάτων.

Οι εμπειρίες έξω από την ζώνη ασφαλείας μου, είναι ανεκτίμητης αξίας. Αυξάνουν την δυναμική μου και διευρύνουν τους ορίζοντες μου.

Μπορώ να πω χωρίς να υπερβάλω, ότι τα ταξίδια είναι εθιστικά.

Είναι η δική μου «αδρεναλίνη».

Αυτή η κίνηση, του να παίρνω τον εαυτό μου από το χέρι και να τον οδηγώ έξω από τα συνηθισμένα, αυτό το ρίσκο, αυτή η αβεβαιότητα… Πως λατρεύω να έρχομαι σε επαφή με την αβεβαιότητα. Την αναζητώ πολύ συχνά.

Η αβεβαιότητα είναι η μόνη σταθερά στην ζωή μας, έτσι δεν είναι;

Κοντά της βρίσκω τον εαυτό μου πιο ερωτευμένο, πιο δυναμικό, πιο ευτυχισμένο, πιο ερωτικό και πιο δημιουργικό.

Μου αρέσει να δημιουργώ. Ευκαιρίες. Από το 0. Ναι. Γίνεται.

Είναι ο τρόπος που μου ταιριάζει για να ανασαίνω. Έτσι επιτρέπω την ηρεμία, την γαλήνη και την ευγνωμοσύνη να γεμίζει τον οργανισμό μου και μπορώ να δείχνω τον δρόμο σε οποιαδήποτε αρνητικότητα πάει (ή έχει καταφέρει) να εισχωρήσει μέσα μου.

Επέλεξα αυτόν τον δρόμο στην ζωή μου, τον «δύσκολο» που λίγοι επιλέγουν να περπατήσουν, της Προσωπικής Ανάπτυξης και μετέπειτα της επιχειρηματικότητας.

Πως αλλιώς θα μπορούσα άλλωστε να επιλέξω κάτι άλλο; Δεν έβλεπα άλλον δρόμο. Έβλεπα μόνο αυτόν τον δρόμο και δεν με απασχολούσε καθόλου η δυσκολία του να τον περπατήσω μόνη μου.

Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν ο στόχος μου, να αποκτήσω την ελευθερία επιλογής σε πολύ σημαντικούς για εμένα τομείς όπως τον τρόπο με τον οποίο ζω την κάθε ημέρα μου, το μέρος και το ωράριο εργασίας μου και τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι.

Το 3-πτυχο του ορισμού της δικής μου ευτυχίας.

Επιστρέφοντας λοιπόν στην βάση μου στην Αθήνα μετά από 31 ημέρες στην Σαρδηνία γεμάτη και με νέες εμπειρίες και ευκαιρίες που γεννήθηκαν από το ταξίδι μου, ένα άτομο από το κοντινό μου περιβάλλον με κοίταξε και με ρώτησε…

«Άντεξες Ιωάννα;»

Περίεργη ερώτηση.

Η ερώτηση αυτή μου γέννησε ερωτήματα για το τι κρύβεται από πίσω.

Τι εννοούσε ακριβώς o ποιητής και τι είναι αυτό το οποίο έπρεπε «να αντέξω»:

1.    Να μείνω 1 μήνα μακριά από το οικείο μου περιβάλλον, έξω από την χώρα μου και γενικά την ζώνη ασφαλείας μου

2.    Να μείνω 1 μήνα μόνη με τον εαυτό μου χωρίς να γνωρίζω κάποιον από πριν εκεί που πάω

Ότι και αν εννοούσε από τις 2 παραπάνω επιλογές η απάντηση μου ήταν ότι δεν υπήρχε τίποτα για «να αντέξω».

Όλη η εμπειρία ήταν απολαυστική για ακόμα μια φορά και ήδη μου λείπουν τα συναισθήματα που βίωνα και βιώνω σε κάθε ταξίδι μου μέχρι σήμερα.

 

Ερωτήματα:

·         Γιατί είναι φυσιολογικό το να «αντέξουμε» να μείνουμε μόνοι με τον εαυτό μας και δεν είναι το να το «απολαύσουμε»;

·         Γιατί οι άνθρωποι φοβούνται τόσο πολύ να μείνουν μόνοι με τον εαυτό τους, να τον γνωρίσουν καλύτερα;

·         Γιατί να είναι αυτή η διαδικασία επίπονη (κάτι που κάποιος πρέπει να «αντέξει») και να μην είναι απόλυτα δημιουργική και ευχάριστη;

·         Και εάν εμείς δεν νιώθουμε άνετα να είμαστε καλή παρέα στον εαυτό μας, πως περιμένουμε οι άλλοι να περνάνε ποιοτικές στιγμές μαζί μας;

Καταλαβαίνω. Ο άνθρωπος που με ρώτησε «αν άντεξα» δεν έχει ζήσει ούτε μία στιγμή ελευθερίας, δεν έχει ταξιδέψει ποτέ μόνος και δεν είχε ποτέ αυτό που λέμε «ελεύθερη βούληση», δεν πίστεψε ποτέ σε αυτήν και δεν πίστεψε ποτέ ότι θα μπορούσε να είναι ελεύθερος.

Όπως τον προγραμμάτισαν, έτσι επέλεξε να ζήσει όλη του την ζωή κάνοντας αυτό που πρέπει,ζώντας με οδηγό τον φόβο και το «τι θα πει αυτός ο κόσμος».

Πίσω από την ερώτηση «Άντεξες» ένιωσα τον φόβο και την έλλειψη της ελευθερίας.

Σε ένα κόσμο λοιπόν όπου συχνά οδηγός είναι ο φόβος, η ίδια κάνω την διαφορά και αφήνω την Αγάπη και τον Έρωτα να με καθοδηγεί στην ζωή και στις αποφάσεις μου.

Έρωτα για την Ζωή και αυτές τις πιθανότητες που ανέφερα προηγουμένως… για όλα αυτά που μπορούν να πάνε καλά και με περιμένουν να τα ζήσω, να τα χαρώ, να τα γευτώ.

 

Συμπεραίνω με τον καιρό ότι η ποιότητα της ζωής ενός ανθρώπου εξαρτάται πάρα πολύ από:

1.    Το πόσο άνετος είναι και πως διαχειρίζεται την σταθερά της ζωής με όνομα «Αβεβαιότητα».

2.    Το πόσο έχει δουλέψει με τον εαυτό του και γενικά σε ποιο στάδιο βρίσκεται από άποψη Προσωπικής Ανάπτυξης.

Τα Προγράμματα και η Ελεύθερη Βούληση

Όλοι μας έχουμε από μωρά «προγραμματιστεί» από το άμεσο και ευρύτερο περιβάλλον μας, συχνά – πυκνά με τον φόβο σαν οδηγό μέσα μας και όχι την αγάπη, το θάρρος και την πίστη (στον εαυτό μας πρώτα από όλα).

Μαζί με τα διάφορα «προγράμματα» όμως υπάρχει πάντα μέσα μας και η Ελεύθερη Βούληση.

Εάν πιστέψουμε στην ύπαρξη της μέσα μας, θα δούμε και θα νιώσουμε την δύναμη που έχει να μας βοηθήσει να βελτιώσουμε την ζωή μας σε οποιονδήποτε τομέα αισθανόμαστε ότι θέλουμε να βελτιωθούμε.

Υπάρχουν όντως πράγματα στα οποία δεν έχουμε λόγο ή ελευθερία επιλογής, όπως τα προγράμματα φόβου που περνάνε από γενιά σε γενιά, από πολύ μικρή και τρυφερή ηλικία, σαν οδηγό στο τιμόνι της ζωής.

Ταυτόχρονα όμως έχουμε την ελεύθερη βούληση και την υποχρέωση τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε ότι δεν μας αρέσει στο άμεσο και ευρύτερο περιβάλλον μας, ξεκινώντας την ενδοσκόπηση για να βελτιώσουμε πρώτα εμάς τους ίδιους, σαν μονάδες.

Άντεξες Ιωάννα; 

Με την ενδοσκόπηση και την αυτοβελτίωση μπορούμε να δημιουργήσουμε μία νέα πραγματικότητα για εμάς όπου:

1.    Θα αδιαφορούμε για το τι θα πει ο κόσμος αν σηκωθούμε μια μέρα και σαν γυναίκες μόνες, μπούμε σε ένα αεροπλάνο με εισιτήριο ανοιχτής επιστροφής Το ίδιο ισχύει και για τους άνδρες. Στην θέση του “solo” ταξιδιού μπορείτε να βάλετε οτιδήποτε άλλο όμορφο και δημιουργικό αγγίζει τις αισθήσεις ενός ανθρώπου και ονειρεύεται να κάνει, αλλά φοβάται γιατί δεν το κάνουνε πολλοί στο οικείο του περιβάλλον

2.    Θα τολμάμε με σύμμαχο τον φόβο αλλά οδηγό την αγάπη και τον έρωτα για την ζωή

3.    Θα διεκδικούμε τα καλύτερα σε όλα τα πεδία της ζωής μας

4.    Θα χαιρόμαστε την στιγμή και θα ζούμε στο ΤΩΡΑ

5.    Θα σεβόμαστε, αποδεχόμαστε, αγαπάμε και θα φροντίζουμε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας

6.    Θα είμαστε θετική επιρροή για τους συνανθρώπους μας με την παρουσία μας

7.    Θα αποδεχόμαστε τα λάθη, τις αποτυχίες, την απόρριψη σε μία δουλειά ή στον έρωτα, θα αγαπάμε, θα το δείχνουμε και 8α το λέμε. Οτιδήποτε δεν λειτουργεί είναι σημάδι ότι κάτι καλύτερο υπάρχει εκεί έξω για τον εαυτό μας. Θα αφήνουμε τα λάθη πίσω μας και θα προχωράμε χωρίς πολλά-πολλά.

Με το να είμαστε εμείς η πιο βελτιωμένη έκδοση του εαυτού μας μέσω της Προσωπικής Ανάπτυξης ή οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας ενδοσκόπησης, αυτόματα επηρεάζουμε τον κόσμο γύρω μας, με την ενέργεια που απελευθερώνουμε από μέσα μας προς τα έξω.

Η Προσωπική Ανάπτυξη λοιπόν είναι αυτή που προσωπικά με βοήθησε να δω πέρα από τον φόβο (hardcore «πρόγραμμα») και να μην τον αφήνω να με εμποδίζει να διεκδικώ το καλύτερο για τον εαυτό μου, σε όλους τους τομείς. Αντί να φοβάμαι τον φόβο τον έκανα σύμμαχο. Με την αβεβαιότητα, βρίσκομαι σε πολύ καλό επίπεδο εξοικείωσης.

Κλείνοντας, έρχονται στο μυαλό μου τα λόγια της Amelia Earhart της οποίας την αυτοβιογραφική ταινία είδα πρόσφατα:

«Everyone has oceans to fly, if they have the heart to do it. Is it reckless? Maybe. But what do dreams know of boundaries?”

They know nothing! J

About the Author

Η Joanna Vaiou είναι εξειδικευμένη επαγγελματίας στον τομέα SEO Marketing (“SEO Greece”: βελτιστοποίηση και προώθηση ιστοσελίδων). Αγαπά ιδιαίτερα την Προσωπική Ανάπτυξη σαν ενασχόληση, η οποία μπορεί να βοηθήσει πραγματικά κάποιον να αλλάξει την ζωή του προς το καλύτερο, όπως ακριβώς ονειρεύτηκε. Μπορεί να βρεθεί στο Linkedin.

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑