Ακολούθησε το φώς…

Δραστηριότητες και οι δεξιότητες που αυτές καλλιεργουν! Ξεκινάω με την αγαπημένη μου φωτογραφία. Η φωτογραφία ήταν από πάντα στη ζωή μου, αλλά τον τελευταίο χρόνο μπήκε στο προσκήνιο δυναμικά, λόγω του Blogging.

Δεν ήταν ομως μόνο η ανάγκη, γιατί αυτή υπήρχε και παλαιότερα, αλλά δεν με κινητοποίησε ιδιαίτερα. Το κίνητρο ήρθε από αλλού. Παρακολουθώντας ένα web masterclass με έναν από τους κορυφαίους φωτογράφους του National Geographic, τον Joel Sartore, άκουσα μία φράση η οποία με έκανε να τιναχτώ από την καρέκλα μου σαν ελατήριο!

…το σημαντικότερο κομμάτι του εξοπλισμού ενός φωτογράφου είναι τα μάτια του και όχι ο ακριβός εξοπλισμός…

Αμέσως είχα, αυτό που χρειαζόμουν για να βουτήξω και να χαθώ στον μαγικό κόσμο της φωτογραφίας. Είχα, το πώς μία δραστηριότητα θα με αναπτύξει ως άνθρωπο…δεν χρειαζόμουν τίποτα άλλο!

Όντας υποψιασμένος για τη σημασία των αισθήσεων απο το NLP, «εστίασα» κυριολεκτικά και μεταφορικά στην όραση μου και στο πώς θα την οξύνω όσο περισσότερο γίνεται, έτσι ώστε να σκανάρω το περιβάλλον γύρω μου, για υποψήφια θέματα. Δούλεψε… αλλά όχι όσο περίμενα. Προσδοκίες… Βασικά προϋπέθετε πολύ μεγάλη προσπάθεια και η αίσθηση ήταν ότι έλειπε κάτι…

Μιλώντας με έναν επαγγελματία φωτογράφο το καλοκαίρι, αυτός με ρώτησε το εξής:

…τι ιστορίες συνήθως λές με τις φωτογραφίες σου…

 

Μπορεί λοιπόν στη φωτογραφία η κύριαρχη αίσθηση να είναι η όραση αλλά για την επιλογή του θέματος συνεργάζονται όλες και δίνουν μία ιστορία. Την ίδια έρωτηση με τη σειρά μου την έκανα στα υποψήφια θέματά μου… και αυτά άρχισαν να απαντούν…

Μία απο αυτές ήταν: «Τι να σκέφτεται άραγε ένα μανιτάρι μόνο του σε ένα ξέφωτο ανάμεσα σε ξερά κλαδιά και φύλλα?»

Άλλη μία ήταν: «…άραγε πόσα να έχει δεί αυτός ο κορμός που τώρα είναι κομμένος και γεμάτος με βρύα και λειχήνες? Αν επέλεγε να πεί μία, ποιά θα ήταν αυτη…»

«Ποιά ιστορία θα έλεγες αν μιλούσες?» Ρώτησα ένα μανιτάρι που ήταν ντροπαλά ντροπαλά κρυμμένο κάτω από μερικές τσουκνίδες & κάποιες αγριοφράουλες και με οδήγησε σε αυτό μία επίμονη ακτίνα φωτός…

Μία επίμονη ακτίνα φωτός, είπα! Πριν λίγο καιρό, σχεδόν πάνε 5 μήνες, η αγαπημένη μου φίλη Βάσια, μου είχε προτείνει ένα βιβλίο την Ουράνεια Προφητεία, το οποίο θα παρουσιάστει σε επόμενη ανάρτηση.

Σε αυτό εκτός των άλλων, αναφερόταν ότι  κάθε φορά που στην καθημερινότητά μας, μας φανερωνόταν ένα σημαντικό στοιχείο για τη συνέχεια της ζωής μας, αυτό εξέπεμπε ένα ωραίο φως που το έκανε να ξεχωρίζει!  Η ικανότητα αυτή επρεπε να κατακτηθεί μέσα από μία σειρά δοκιμασιών προτού γίνει διαθέσιμη σε κάποιον.

Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα ότι ζούσα μέσα στο βιβλίο! Το πιο ωραίο από όλα? Αυτό έβγαινε αβίαστα, δίχως προσπάθεια…με ροή… όπως οτιδήποτε βγαίνει μέσα από την ψυχή μας.

Μέχρι και σήμερα είναι στιγμές που απλά κάτι ανεξήγητο με οδηγεί, να σταματώ ότι κάνω και να πιάνω την κάμερα και το θέμα είναι εκεί. Κάποιές άλλες, απλά κοιτώ γύρω μου και τα θέματα λες και ξεχωρίζουν , σαν κατι να τα φωτίζει για να τα δώ.  Η ικανότητα αυτή δε, ίσως να επεκτάθηκε και σε άλλα θέματα πέρα από τη φωτογράφηση και την αναζήτηση κλικς!

Καθημερινά γύρω μας υπάρχουν πολλές ευκαιρίες που αν δεν τις προσέξουμε χάνονται. Αν κάποιος μπορεί να ξεχωρίζει τα σημαντικά φωτογραφικά θέματα ανάμεσα στα χιλιάδες ασήμαντα μήπως αντίστοιχα θα μπορεί να ξεχωρίζει τα σημαντικά στη ζωή και τις ευκαιρίες που βρίσκονται κρυμμένα σε κοινή θέμα ανάμεσα σε τόνους ασημάντων?

Και για να κάνω την τροφή για σκέψη ακόμα πιο πλούσια πριν το τελευταίο ερωτηματικό, τι είναι αυτό που κάνει κάτι σημαντικό ή ασήμαντο?

Look 4 the light within…

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑