365 ημέρες γύρω απο τον Ήλιο…

Πρίν απο περίπου 365 ημέρες αισθάνθηκα μία έντονη εσωτερική ανάγκη να μοιραστώ σκέψεις και γνώσεις με περισσότερο κόσμο με έναν πιο δομημένο και συστηματικό τρόπο από ότι μέχρι τότε που αρθρογραφούσα στο www.faepaidimou.gr και στο Portal  www.diatrofi.gr  

Ετσι γεννήθηκε για πρώτη φορά σαν ιδεά το Sensory Explorer και υλοποιήθηκε μερικές βδομάδες αργότερα!

Γυρνώντας από την ομιλία Roots and Fruits of NLP με τον σπουδαίο Frank Pucelik, έψαχνα ένα τετράδιο για να αποτυπώσω όλα όσα αναδύθηκαν απο μέσα μου. Βρήκα ένα τετράδιο στην πρώτη σελίδα του οποίου πέρυσι τέτοια εποχή είχα γράψει τους στόχους μου για το 2018 ( μην φανταστείτε πολλούς) και από κάτω μία χιουμοριστική σημείωση:

«…αρκετά είναι αυτά , σιγά μην τα πετύχω άλλωστε…»

Εκτός από το ότι συνειδητοποίησα πόσο κακό ήταν αυτού του είδους το χιούμορ και προς εμένα και προς τους άλλους και πόσο επωφελές ήταν για εμένα (#not), το έκοψα μαχαίρι, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα, ότι έτσι είχε ήδη ξεκινήσει η πιο μεστή, ζουμερή, ώριμη & επιτυχημένη χρονιά της ζωής μου! 

Έτσι ακριβώς, υπονομεύοντας τον εαυτό μου!

Η πολύπόθητη αλλαγή ξεκίνησε όταν αναγνώρισα τις μ@%@^%$ες που τάιζα τον εαυτό μου όλα αυτά τα χρόνια, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα πόσο απρόβλεπτη είναι η ζωή μας και πως όλα μπορούν να αλλάξουν  μέσα σε μία μόνο στιγμή .

ένα από αυτά ήταν να φτιάξω και ένα Blog. Στο μυαλό μου το είχα ως ένα είδους ημερολόγιο στο οποίο θα κατέγραφα τις σκέψεις μου και όλα όσα έκανα στη ζωή μου για να είναι αφ’ενός συγκεντρωμένα σε ένα σημείο, αλλά και διαθέσιμα σε όποιον θα του φαινόταν χρήσιμα με κάποιο τρόπο.

 

To www.sensory-explorer.com ήταν πλέον γεγονός!

Στην πορεία ενώ απολάμβανα το μοίρασμα, δεν απολάμβανα τη μοναξιά και τη μονοτονία των ιδεών και των σκέψεων μου. Άλλωστε ζούμε με αυτές 24 / 7 στο κεφάλι μας, πόσο μάλλον όταν τις έβλεπα και γραπτά.

Ένα από τα καλά του μοιράσματος είναι όχι μόνο το δίνω, αλλά και το δέχομαι και αυτό για εμένα είναι και το πιο σπουδαίο γιατί είναι εμπλουτιστικό. Η «μοναξιά» αυτή, άρχισε να με πλακώνει διότι ενώ περνούσα πολύ καλά με εμένα, μου έλειπε κάτι: η διαφορετική άποψη!

‘Ετσι με έναν μαγικό τρόπο, άρχισε να δημιουργείται η ομάδα των αρθρογράφων του με τον μαγικό τρόπο που χαρακτηρίζει τις σχέσεις με νόημα: αβίαστα και με οδηγό την ενέργεια! Η ομάδα μας πλέον αριθμεί 6 άτομα και υπάρχει χώρος για όσους ακόμα αγαπούν το μοιρασμα!

Μοίρασμα που δεν συμπεριλαμβάνει και αυτόν που μοιράζει, στα αυτιά μου ακούγεται λίγο στενάχωρο…όχι τόσο υγιές.

Πριν από λίγες ημέρες ένας από τους φίλους του Sensory Explorer μοιράστηκε στο FB μία σκέψη του. Συγκεκριμένα έγραψε: είναι Μοιράζομαι σημαίνει ότι Νοιάζομαι ή Μοιράζω σημαίνει ότι Νοιάζομαι?

Η ερώτηση αυτή με έστειλε σε μία ακόμα εξελικτική σπείρα! Ναι τώρα μπορώ με βεβαιότητα να πώ ότι είναι «Μοιράζομαι»! Το «μοιράζω» έχει μεγάλη μοναξιά. Μοίρασμα που δεν συμπεριλαμβάνει και αυτόν που μοιράζει, στα αυτιά μου ακούγεται λίγο στενάχωρο…όχι τόσο υγιές. Ένα αγαπημένο γνωμικό λέει ότι Κανείς δεν μπορεί να σερβίρει από μία άδεια κανάτα.

Το δικό μου κομμάτι αξίας από τη μοιρασιά ήταν η βαθύτερη αυτογνωσία που κατέκτησα γράφοντας και «εκθέτοντας» τον εαυτό μου στα μάτια των αναγνωστών και φυσικά τη δημόσια κριτική που πολλές φορές ήταν σκληρή, αλλά χρήσιμη.

Για εμένα ήταν πολύ σημαντικό, να βάζω τις σκέψεις μου στο χαρτί, διότι έτσι μπορώ να τις «επισκέπτομαι» όποτε επιθυμώ και να τις επεξεργάζομαι ανάλογα, καθώς αυτές αποτελούν την εμπειρία μου.

Θυμάμαι τις πρώτες φορές που ξεκίνησα να το κάνω αυτό στα πλαίσια της Ψυχοθεραπείας, που αντίκρυσα τις σκέψεις μου γραπτά και με πολύ θυμό αναφώνησα:

«…όχι αυτός που έγραψε αυτά, δεν θέλω να είμαι εγώ!»

Λυτρωτικά λόγια, διότι από εκεί και πέρα σκεπτόμενος συνεχώς, «Ποιός θέλω να είμαι? Τι αξίες και πεποιθήσεις έχει αυτός? Τι δεξιότητες και ικανότητες έχει αυτός?» , με μικρά αλλά ουσιαστικά βήματα, αυτό που έβγαινε στο χαρτί άρχισα να το αγαπώ και να μου αρέσει αυτός ο οποίος γινόμουν! Στη συνέχεια το Sensory-Explorer απο ιδέα, έγινε Concept και υλοποιήθηκε, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα ξεκίνησε και η συγγραφή του βιβλίου μου «Το Παιδί και το Βουνό!»   (Δύο ιστορίες από το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ & εδώ!)   

Ως αποτέλεσμα αυτού, μου προσφέρθηκε κεντρική θέση στη συγγραφική ομάδα του The End Concept μίας φιλανθρωπικής κίνησης σε συνεργασία με τα Παιδικά Χωριά S.O.S με όραμα να κάνει τον κόσμο μας καλύτερο για τους έφηβους αλλά και όλα τα παιδιά και σε λίγους μήνες θα συζητηθεί πολύ!

 

Οι δικές μου ερωτήσεις για το μοίρασμα είναι:

Πως μπορεί κάποιος να μοιράσει οτιδήποτε, αν πρώτα δεν έχει μάθει να φροντίζει τον εαυτό του έτσι ώστε η κανάτα του να είναι πάντοτε γεμάτη? 

Πόσο υγιές είναι τελικά να μοιράζουμε δίχως να συμπεριλαμβάνουμε και τον εαυτό μας στη μοιρασιά? 

 

Στην αρχή το Sensory-Explorer ξεκίνησε ως ένα προσωπικό Project αλλά στην πορεία έκανα μία μεγάλη συνειδητοποίηση που με άλλαξε ως άνθρωπο:

Οι ομάδες, οι εταιρείες, οι ιδέες και τα Concepts, είναι υπεράνω προσώπων και προσωπικών εγωισμών!

Η ομάδα του Sensory-Explorer πήρε σαρκα και οστά από τον παραπάνω τρόπο σκέψης και γιαυτό άλλαξε αρκετά μέσα σε αυτές τις 365 ημέρες μέχρι να σταθεροποιηθεί. Συνεργασίες που ξεκίνησαν απο αγνή αγάπη, κοινές αξίες και αστείρευτη αγάπη για μοίρασμα, είναι ακόμα εδώ, συνεργασίες που ξεκίνησαν για άλλους λόγους στέρεψαν γρήγορα.

Κάθε ομάδα αποτελείται από τις μονάδες της και όσο μοναδικές και αυθεντικές είναι τόσο πιο δυνατό θα είναι το αποτέλεσμα , όμως τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη μαγεία ενός δεμένου συνόλου, με όραμα, κοινές αξίες και αποστολή, αλλά και τις διαφορές στις κοσμοπρακτικές που μας ωθούν όλους προς την πολυπόθητη ανάπτυξη !

Αυτά είναι που αγαπώ στην ομάδα μας! Τόσες ομοιότητες ώστε να υπάρχει σημείο επαφής και συνοχή και ταυτόχρονα τόση διαφοροποίηση ώστε κάθε μέλος να έχει την προσωπική του ταυτότητα και να προσφέρει κάτι διαφορετικό! Σας ευχαριστώ όλους από την καρδιά μου που είστε εδώ!

Πόσο όμορφο είναι το συναίσθημα όταν το δημιουργήμα ξεπερνά τα αρχικά όρια του δημιουργού και ο ρόλος αυτού αλλάζει!

 

Επίσης φιλοξενήσαμε πάνω 30 guests στην στήλη Ο Χάρτης Δεν Είναι η Επικράτεια όπου σπουδαία μυαλά, επιτυχημένοι επαγγελματίες και δυνατές προσωπικότητες μοιράστηκαν μαζί μας εξίσου δυνατές ιστορίες ζωής.

Για να βγεί ένα τέτοιο άρθρο live συνήθως το παρασκήνιο είναι μεγάλο και πολύ ενδιαφέρον! Τα περισσότερα διδάγματα για εμένα ήρθαν κυρίως από όσους και όσες τελικά αρνήθηκαν να δημιουργήσουν υλικό για διαφόρους λόγους! Από εκεί άλλωστε ξεκίνησε η ιδέα για το motο  Sharing is Caring! 

Τι κρατάω από αυτές τις συνεργασίες? 

Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός… και ότι είναι χρυσός μπορεί και να μην λάμπει!

 

Τέλος αυτό που δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ και με συγκινεί ακόμα και σήμερα και για πάντα είναι η ανταπόκριση όλων σας σε αυτή την προσπάθεια! Ξεκινώντας άσχετα αν δεν με ένοιαζαν ιδιαίτερα τα νούμερα, σκεφτόμουν ότι αν στο τέλος του πρώτου χρόνου είμαστε 1000 μέλη στην σελίδα στο FB θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος… λίγες ημέρες πριν τον πρώτο κύκλο γύρω από τον ήλιο είμαστε στις 4000 μέλη και αυξανόμαστε κατά 50-80 την εβδομάδα! Εντυπωσιακό! 

Και η συμμετοχή στα θέματα μεγάλη! Τα μηνύματα που λαμβάνουμε από ανθρώπους  που δεν γνωρίζουμε με ένα απλό ευχαριστώ και ένα μοίρασμα μίας εμπειρίας ή σκέψης που προκλήθηκε από ένα άρθρο είναι το καλύτερο κίνητρο για να συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε! 

 

Σας ευχαριστούμε πολύ!

 

Θα θέλαμε την άποψη σου για το θέμα!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Powered by WordPress.com.

Up ↑